ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οξαποδώ ή δια ζώσης;

Οξαποδώ ή δια ζώσης;



Πες ότι είσαι φοιτητής. Και κατεβαίνει ο Μεφιστοφελής, και σου λέει: «Θέλεις να περάσεις ένα μάθημα χωρίς να διαβάσεις ούτε λέξη από το βιβλίο;». Θα πεις ναι ή όχι; Οποιος έχει περάσει από πανεπιστήμιο, τι θα απαντήσει; Το βρήκατε: Εχει σημασία για ποιό μάθημα μιλάμε. Ας πούμε, αν πας για γιατρός, δεν μπορεί να μην έχεις διαβάσει ανατομία. Αν πας για δικηγόρος, δεν μπορεί να μην ξέρεις πολιτική δικονομία. Αλλά αν μπορείς να περάσεις τη φιλοσοφία του δικαίου άβρεχος, μπορεί να πεις και ναι. Ας είσαι ένας αφιλοσόφητος δικηγόρος (ίσως και να μην είσαι ο μόνος). Ετσι κι αλλιώς, ο Μεφιστοφελής θα σου την πάρει την ψυχή κάποια φορά. Κάπου θα σε βρει. Πού θα πάει;
Η ερώτηση προέκυψε με αφορμή την αντάρα που απασχόλησε τα πανεπιστήμια, και το Πανεπιστήμιο Πατρών, λόγω των ειδικών υγειονομικών συνθηκών. Πώς θα εξυπηρετηθεί η εξεταστική διαδικασία της περιόδου; Αλλος καθηγητής επέλεγε την εξέταση δια ζώσης, γραπτή ή προφορική, άλλος την εξ αποστάσεως. Κρίθηκε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για εξέταση δια ζώσης. Οι φοιτητές πρέπει να απέχουν μεταξύ τους όσο οι πιστοί στις εκκλησίες ή κάπου τόσο, και δεν έχουμε αυτούς τους χώρους. Δεν έχουμε επιτηρητές. Δεν γίνεται εξέταση με βάρδιες, δεν αυτό, δεν εκείνο, δεν το άλλο, μια ο Γιάννης δεν μπορεί κλπ. Συνεπώς πάμε για εξέταση εξ αποστάσεως. Γίνεται και σε ξένα πανεπιστήμια. Και εκεί τέθηκε το θέμα της διαβλητότητας: Ας πούμε ότι αντί να δώσει την εξέταση ο Μήτσος, κάθεται στην καρέκλα του ο Κίτσος, που τα ξέρει καλύτερα, ή πετάγεται και του βρίσκει τις κατάλληλες παραγράφους και πρότυπα ασκήσεων από τα συγγράματα και τα λυσάρια. Τι κάνουμε τότε;
Η πρύτανις του Πανεπιστημίου Πατρών έδωσε μια ενδιαφέρουσα απάντηση: Αντιγραφή μπορεί να γίνει και στο αμφιθέατρο. Και, τέλος πάντων, ας έχουμε εμπιστοσύνη στους νέους μας. Ας δεχθούμε ότι θα συνειδητοποιήσουν ότι δεν έχει νόημα να βγεις από το πανεπιστήμιο με κενά και πασαλείμματα. Δεν είναι μόνο η ηθική διάσταση του ζητήματος. Είναι και η πρακτική: Θα σε πάρει χαμπάρι η εργασιακή πιάτσα ότι υστερείς και δεν κατέχεις και θα καταδικαστείς, κάτι βέβαια που μπορεί να σου συμβεί ακόμα και αν κατέχεις και δεν υστερείς, αλλά ας μην το ξύνουμε αυτό.
Τυχαίνει βέβαια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, η επαγγελματική κατεύθυνση που θα πάρεις να μην έχει και μεγάλη σχέση με το αντικείμενο των σπουδών σου, εξαιρουμένων των γιατρών, που γίνονται πάντα γιατροί, διότι λιώνουν τόσο πολύ για να μπουν στην Ιατρική σχολή και να βγουν από αυτή, που δεν διανοούνται να κάνουν κάτι άλλο εφόσον αποφοιτήσουν. Μερικοί είναι φτιαγμένοι για γιατροί. Στα πέντε τους κυκλοφορούν με λευκή ρόμπα. Σε πολλά άλλα επιστημονικά αντικείμενα υπήρχε και υπάρχει ένα πνεύμα «ας κυλήσουν οι χρονιές και βλέπουμε». Παίρνουμε το πτυχίο, και θα δούμε. Συνεπώς, και να πάρουμε το δώρο του Μεφιστοφελή, δεν θα χαλάσει ο κόσμος.
Είτε λοιπόν πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στους φοιτητές μας είτε όχι, ας δούμε το θέμα πρακτικά: Η εξέταση είναι ένα τεκμήριο επιστημονικής φερεγγυότητας. Καλώς το φέρεις, κακώς το φέρεις, θα κριθεί στην πορεία της ζωής. Βάρδα μόνον μην κάνεις επάγγελμα από το οποίο κρίνεται η ζωή και η ασφάλεια των ανθρώπων. Πριν φτάσουμε ωστόσο στο ερώτημα της εμπιστοσύνης προς τους φοιτητές, υπάρχει το ερώτημα κατά πόσον είναι αξιοσέβαστο το πανεπιστήμιο, η σχολή, το τμήμα, το μάθημα, οι διδάσκοντες. Οταν ο δείκτης στο ερώτημα αυτό είναι ψηλός, ο φοιτητής θα φιλοτιμηθεί να βάλει τα δυνατά του. Εκεί ενεργοποιείται ο προσωπικός αυτοσεβασμός που ήταν πολύ δύσκολη υπόθεση για πολλά χρόνια σ' αυτή τη χώρα. Με ευθύνη και πολλών εκπαιδευτικών, για τους οποίους βέβαια έφταιγαν οι κυβερνήσεις. Και βεβαίως έφταιγαν οι κυβερνήσεις, αλλά καλό είναι να κοιταζόμαστε και στον καθρέφτη μας καμιά φορά.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:54:28]