ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Περιπτώσεων σχεδιάσματα

Περιπτώσεων σχεδιάσματα



Της
Εφης Ράπτη*


Περίπτωση πρώτη
Ναι, εγώ είμαι!
Είμαι η μάνα που παραληρούσα από χαρά με την επιτυχία της σε ανώτατη σχολή στο Μεγάλο Νησί. Εκείνη που τραπέζωσα όλη την γειτονιά το ίδιο βράδυ, που χόρεψα μέχρι θανάτου ως το επόμενο πρωί, που επέτρεψα λίγη συγκίνηση στον εαυτό μου επειδή θα μου έφευγε μακριά… Δεν το ήθελα εκείνο το τατουάζ. Κάτι με κρατούσε. Οχι απαραίτητα το μοντέρνο του θέματος, μάλλον το ότι από αυτό θα σε αναγνώριζα κόρη μου πολύτιμη, στο νεκροτομείο, μετά τη συνάντησή σου με τα τέρατα του Νησιού.
Τώρα εγώ κάνω πως ζω και εσύ κάνεις πως πέθανες. Εγώ για να μην ακούω τίποτα και εσύ για να μην θυμάσαι τίποτα…
Περίπτωση δεύτερη
Υπάρχω και εγώ!
Είμαι η μάνα που τη γέννησα, που τη μεγάλωσα, που καμάρωνα κάθε της βήμα, που ψήλωνα με κάθε της πρόοδο. Εγώ, που ονειρευόμουν τα όνειρά της, που ευχόμουν τις ευχές της. Που τώρα μπαίνω στο δωμάτιο του νοσοκομείου και προσπαθώ χωρίς επιτυχία να πείσω το αλαφιασμένο μου μυαλό πως αυτό το άλλο πρόσωπο, αυτή η άλλη ματιά, αυτή η άλλη φωνή που ψελλίζει μαμά, είναι η δική της…
Από το δηλητήριο. Οχι από αυτό που έχει μόνιμα η γεύση στο στόμα μου πια, το άλλο. Αυτό που μεταμορφώνει έναν άνθρωπο, σε έναν άλλο άνθρωπο. Το δηλητήριο του κόσμου των κακών.
Περίπτωση τρίτη
Σειρά μου!
Εγώ είμαι η μάνα του μαύρου, του νέγρου, του έγχρωμου, αν αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΩ. Οπως και οι προηγούμενες ασφυκτιώ. Από έλλειψη οξυγόνου, που σήμερα το σωτήριον έτος 2020, έκλεισε βίαια η δίοδος προς τους πνεύμονές μου….. προς τους πνεύμονές του. Θα προσπαθήσω όμως. Τα σημάδια από την μπότα του, είναι χαραγμένα και στον δικό μου λαιμό και στην δική μου ψυχή. Οπως ακριβώς το τατουάζ του κοριτσιού στο νησί. Πώς να χωρέσω μέσα στο ίδιο μου το κορμί; Τα παιδιά του, είναι δυο φορές παιδιά μου. Θα μεγαλώσουν τους δικούς τους μαύρους, νέγρους, έγχρωμους, αν αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα. Που θα προσπαθήσουν να καταλάβουν αυτό που κανείς δεν θα μπορεί να τους το εξηγήσει, αφού κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει.
Φοβίζει η ιδέα του κόσμου. Ενός κόσμου που δεν αλλάζει, δεν καλυτερεύει, μένει σταθερά ο ίδιος. Ετσι πεισματικά μερικές φορές.
Και σε πληγώνει…
*Η Εφη Ράπτη είναι εκπαιδευτικός.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:13]  Όχι στον εθελοντισμό σημαίνει όχι...
[χθες 12:58]  Αδιατάρακτη κοινωνία: κοινωνία σε...
[χθες 12:32]  Τελικά, «αφορίζει» και ο Αρειος...
[χθες 08:25]  Ποιες πόλεις θα βγουν κερδισμένες...
[χθες 13:57]  Εζησε αγέρωχα, έφυγε λεβέντικα!
[χθες 11:56]  Ο ξεπεσμός, η συνομιλία και το...
[χθες 10:53]  Το άσπρο δεν μπορεί να γίνει...
[χθες 09:48]  Ο ψευτογιατρός κυκλοφορούσε όπου...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [23:00:51]