ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η αντιδημοκρατική διακυβέρνηση των Φιλελευθέρων.

Η αντιδημοκρατική διακυβέρνηση των Φιλελευθέρων.



Γράφει
ο
Βασίλης Μπεκίρης*
Μετά την αποχώρηση του Βασιλιά Κωνσταντίνου και την ορκωμοσία του νέου Βασιλιά Αλέξανδρου (12 Ιουνίου 1917) ο τότε Πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης υπέβαλε την παραίτησή του για να δοθεί η εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης στον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος από τις 7 Ιουνίου του 1917 ευρίσκετο στον Πειραιά φιλοξενούμενος σε Γαλλικό καταδρομικό. Η νέα Κυβέρνηση του Ελ. Βενιζέλου ορκίσθηκε στις 13 Ιουνίου 1917.
Πρώτο μέλημα της νέας Κυβέρνησης του Ελ. Βενιζέλου ήταν η κήρυξη του πολέμου στις 17/27 Ιουνίου 1917 εναντίον των Κεντρικών Δυνάμεων, της Βουλγαρίας και της Τουρκίας. Έτσι η Κυβέρνηση του Ελ. Βενιζέλου επισημοποίησε την αντίστοιχη ενέργεια της Κυβερνήσεως «Εθνικής Άμυνας» όπου τον Νοέμβριο του 1916 είχε προβεί στην ίδια ενέργεια. Στη συνέχεια η νέα Κυβέρνηση ανακάλεσε του Πρεσβευτές που υπήρχαν στο Βερολίνο, στη Βιέννη, στη Σόφια και στην Κωνσταντινούπολη, διότι μετά την κήρυξη του πολέμου δεν είχαν λόγο ύπαρξης στις εμπόλεμες χώρες. Μετά από όλες τις ανωτέρω ενέργειες η χώρα μας έλαβε μέρος σε πολλές μάχες για να αποδειχθεί ότι παρά τη καθυστέρηση είχαμε συμμετοχή στον πόλεμο και η συμβολή μας αυτή ήταν ουσιαστική στη νίκη των συμμαχικών δυνάμεων.
Πέραν όμως από την συμμετοχή μας στον πόλεμο ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα που απασχολούσε τη νέα Κυβέρνηση του Ελ. Βενιζέλου ήταν το θέμα της Βουλής. Η υπάρχουσα Βουλή η οποία είχε εκλεγεί στις 6/12/1915 χωρίς τη συμμετοχή του κόμματος των Φιλελευθέρων δεν ευνοούσε την Κυβέρνηση του Ελ. Βενιζέλου και έπρεπε να βγει από τη μέση. Η προσφυγή όμως στις κάλπες μετά από όσα είχαν συμβεί δεν ευνοούσαν καθόλου το κόμμα των Φιλελευθέρων και προσωπικά τον αρχηγό τους Ελ. Βενιζέλο. Όμως ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δεν ήθελε να κυβερνήσει χωρίς την ύπαρξη Κοινοβουλίου. Έτσι παραβιάζοντας κάθε ίχνος Συνταγματικής νομιμότητας κατήργησε τη Βουλή της 6ης Δεκεμβρίου 1915 και επανέφερε τη Βουλή της 31ης Μαΐου 1915. Η Βουλή αυτή λόγω της νεκρανάστασης ονομάσθηκε «Βουλή των Λαζάρων» και από αυτή απείχαν σχεδόν όλοι οι Μοναρχικοί ενώ μετείχαν οι Σοσιαλιστές και ορισμένοι Παλαιοκομματικοί που είχαν εκλεγεί στη Βουλή τον Μάιο του 1915.
Πέραν των ανωτέρω η Κυβέρνηση των Φιλελευθέρων την περίοδο εκείνη κυβέρνησε αυταρχικά τον τόπο. Κατέστειλε αιματηρά αρκετές ανταρσίες ειρηνόφιλων ή μοναρχικών μονάδων του στρατού, εκκαθάρισαν τις ένοπλες δυνάμεις και τις Δημόσιες Υπηρεσίες από χιλιάδες οπαδούς του Βασιλιά Κωνσταντίνου και πέρασαν από δίκη τους Βασιλικούς Υπουργούς. Έτσι καταργήθηκαν προσωρινά η ισοβιότητα των Δικαστών (άρθρα 88 έως 90 του Συντάγματος) και οι εγγυήσεις του Δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα (άρθρα 102 του Συντάγματος) ώστε να απομακρυνθούν από τη Δικαιοσύνη, τη Διοίκηση και το Πανεπιστήμιο πρόσωπα μη αρεστά στην Κυβέρνηση και το κόμμα των Φιλελευθέρων. Σε όλες αυτές τις εκκαθαρίσεις η Κυβέρνηση συμπεριφέρθηκε απλόχερα για να βολέψει πολλές χιλιάδες στελέχη του κόμματος σε Δημόσιες θέσεις και στο στρατό. Πρέπει εδώ να σημειώσουμε, ότι μέχρι το 1918 απολύθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες 6.307 υπάλληλοι.
Ένας άλλος τομέας που επλήγη εκείνη την περίοδο ήταν η Εκκλησία. Συγκεκριμένα όλοι οι Μητροπολίτες και Επίσκοποι που είχαν μετάσχει το 1916 στο ανάθεμα κατά του Βενιζέλου συμπεριλαμβανομένου και του Αρχιεπίσκοπου Αθηνών Θεόκλητου παραπέμφθησαν σε εκκλησιαστικό Δικαστήριο. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος έχασε το αξίωμά του και αντικατεστάθη το 1918 από τον Μελέτιο Μουζάκη.
Εκτός από τα ανωτέρω, οι μεταθέσεις, οι εξορίες και οι εκτοπίσεις συμπλήρωναν το οπλοστάσιο της βίας με το οποίον διευθετήθηκαν πολλές ιδιωτικές διαφορές και ικανοποιήθηκαν επαγγελματικές φιλοδοξίες. Ακόμα και τη σύζυγο του Βουλευτή Αν. Στράτου την είχαν στείλει εξορία, τόσο μεγάλο ήταν το πάθος για την δίωξη των αντιπάλων.
Πάντως, πολλοί και επώνυμοι οπαδοί του Πρωθυπουργού Ελ. Βενιζέλου είχαν δημόσια παραδεχθεί τα πολλά λάθη που είχαν διαπράξει άνθρωποι της παράταξης του κόμματος των Φιλελευθέρων.
Όμως παρά τις δυσκολίες και παρά τη φυγή των στρατιωτών κατά τη διάρκεια της μεταφοράς στο μέτωπο το 1918, οι Έλληνες πέτυχαν στις 18 Μαΐου του 1918 μεγάλη νίκη στο οχυρό του Σκρά η οποία είχε και εσωτερικές ευνοϊκές επιδράσεις. Πέραν όμως από τη νίκη στο οχυρό Σκρά και μέχρι το τέλος του πολέμου οι Ελληνικές στρατιωτικές μονάδες πέτυχαν σημαντικές νίκες και έτσι κέρδισαν την αναγνώριση των συμμαχικών επιτελείων. Η ανδρεία λοιπόν και η αυτοθυσία των στρατιωτών και των αξιωματικών προ πάντων ο ενθουσιασμός τους εξισορρόπησαν σε μεγάλο βαθμό τις υλικές και οργανωτικές ελλείψεις και οδήγησαν τη χώρα μας σε μεγάλες επιτυχίες.
* O Βασίλης Μπεκίρης είναι τ. Υφυπουργός.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[13:02]  Αδιατάρακτη κοινωνία: κοινωνία σε κώμα
[12:35]  Τελικά, «αφορίζει» και ο Αρειος Πάγος
[08:25]  Ποιες πόλεις θα βγουν κερδισμένες από...
[χθες 13:57]  Εζησε αγέρωχα, έφυγε λεβέντικα!
[χθες 11:56]  Ο ξεπεσμός, η συνομιλία και το...
[χθες 10:53]  Το άσπρο δεν μπορεί να γίνει...
[χθες 09:48]  Ο ψευτογιατρός κυκλοφορούσε όπου...
[χθες 17:51]  Στην εποχή της Ψηφιοποίησης: «Θα...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [16:18:47]