ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Γερά τον Δαβουρλή… (Γειτονική «ανταπόκριση»)

Γερά τον Δαβουρλή… (Γειτονική «ανταπόκριση»)



ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ*

Είχα θυμηθεί τον αείμνηστο Κώστα Δαβουρλή ένα βραδινό του χειμώνα που πέρασε. Βλέπαμε με φίλους έναν αγώνα -προ κορονοϊού- στην TV και η συζήτηση έφθασε στην παρακαμή του αχαϊκού ποδοσφαίρου (Παναχαϊκής και Παναιγιαλείου, πού οι παλιές δόξες…).
Σήμερα δεν «βγαίνουν» και μεγάλοι ποδοσφαιριστές -γενικό το κακό- σχολίασε κάποιος. Αυθόρμητα συμπλήρωσα: «Μπορεί να ξαναβγεί Δαβουρλής;». Ρητορική η ερώτηση.
Το ξαναθυμήθηκα αυτό διαβάζοντας το αφιέρωμα της «Π» στον μέγιστο αυτό ποδοσφαιριστή. Εκείνο δε, το Σάββατο πριν τόσα χρόνια που άκουσα στο ραδιόφωνο την είδηση του πρόωρου «φευγιού» του, είχα συγκλονισθεί, όπως και όλη η Πάτρα και η Αχαία, αλλά και όλη η φίλαθλη Ελλάδα. Τότε ήμασταν πολύ νέοι και θέλαμε να έχουμε την ψευδαίσθηση πως οι μεγάλοι και ξακουστοί δεν φεύγουν νέοι!
Το προχθεσινό Σάββατο, λοιπόν, με την εφημερίδα στα χέρια, εκτός από συγκίνηση, ένιωσα και μια χαρά που …πρόλαβα να ζήσω αυτόν τον ξεχωριστό, σπουδαίο ποδοσφαιριστή, που ο φίλος Γ. Αναστασόπουλος τόσο όμορφα τον ζωντάνεψε στη μνήμη μας με την πένα του.
Λες και τον …βλέπαμε να κεντάει πάλι στο γήπεδο, είτε ζωντανά είτε στην τηλεόραση να …διαπερνά, με το τεράστιο ταλέντο του, το γυαλί και να μας ξεσηκώνει από τους καναπέδες! Στο μυαλό μου έρχεται τώρα η πάσα, η ασίστ που έδωσε στον Μ. Παπαϊωάννου σ' έναν αγώνα Ελλάδος-Γερμανίας στο Καραϊσκάκη, το '74-75 αν θυμάμαι καλά, και ο «Μίμαρος» σκόραρε στη σχεδόν άδεια εστία του Μάγερ με το δεξί, που το είχε μόνο για ν' ανεβαίνει στο τρόλεϊ (αριστεροπόδαρος και ο Παπαϊωάννου σαν τον Δαβουρλή, αλλά τι αριστερό είχαν!). Αλλά είχε κάνει κι άλλες άπειρες πιο περίτεχνες ενέργειες αυτός ο μάγος της μπάλας.
Το «μαύρο διαμάντι» του αχαϊκού ποδοσφαίρου είχε ήδη ξεπεράσει τα εθνικά όρια και ας μην θεωρηθεί υπερβολή ότι ίσως ήταν πιο λαμπερό -κατ' αξίαν- από το άλλο μαύρο διαμάντι της Εθνικής Πορτογαλίας. Εγώ για να τον ξεχωρίσω, θα τον ονόμαζα «μαύρο χρυσάφι», και όχι μόνο της εποχής εκείνης. Ο Δαβουρλής έμεινε στην ποδοσφαιρική ιστορία.
Γι' αυτό κι όλοι, είτε τον ξέραμε προσωπικά, είτε δεν τον ξέραμε, τον αγαπήσαμε (κι ας ήταν ο τρόμος των αντιπάλων ομάδων).
Χάζευα την φωτογραφία του στην «Π». Αποφασιστικό, «γερακίσιο» το βλέμμα του, έτοιμος για να … εφαρμήσει στους -δυστυχείς- αντιπάλους του στο γήπεδο. Ο Δαβουρλής ήταν φοβερός τεχνίτης και μπαλαδόρος. Το αριστερό πόδι του και ζωγράφιζε και πολυβολούσε μοναδικά, βρίσκεις σήμερα τέτοιο συνδυασμό;
Και πράγματι θύμιζε Γιόχαν Κρόιφ αφού και εξωτερικά τού …έφερνε, αν κάποιος προσέξει τη φωτογραφία, δηλαδή όχι μόνον στο ποδοσφαιρικό στυλ και ύφος. Και φαντάσου, τον παραλληλισμό αυτόν δεν τον έκανε κάποιος τυχαίος, αλλά ο μεγάλο Φάντροκ.
Ή μήπως είναι τυχαίο, ότι ακόμα και σήμερα λέμε την περίφημη φράση «γερά τον Δαβουρλή»;
Φαντάζομαι, ότι αν μπορούσε στα …λιβάδια του Παραδείσου να κάνει τις μαγικές του ντρίπλες, γύρω-γύρω θ' αντηχούσε κι εκεί το «γερά τον Δαβουρλή»!...
*Ο Γιάννης Μεντζελόπουλος είναι δικηγόρος.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:13]  Όχι στον εθελοντισμό σημαίνει όχι...
[χθες 12:58]  Αδιατάρακτη κοινωνία: κοινωνία σε...
[χθες 12:32]  Τελικά, «αφορίζει» και ο Αρειος...
[χθες 08:25]  Ποιες πόλεις θα βγουν κερδισμένες...
[χθες 13:57]  Εζησε αγέρωχα, έφυγε λεβέντικα!
[χθες 11:56]  Ο ξεπεσμός, η συνομιλία και το...
[χθες 10:53]  Το άσπρο δεν μπορεί να γίνει...
[χθες 09:48]  Ο ψευτογιατρός κυκλοφορούσε όπου...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:52:42]