ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η διαρκής γκρίνια 

Η διαρκής γκρίνια 



Αλήθεια, με τι ψυχολογία θα επιστρέψουν αύριο στις αίθουσες διδασκαλίας εκπαιδευτικοί και μαθητές, όταν ο συνδικαλιστικός κόσμος της εκπαίδευσης έχει πυροδοτήσει το κλίμα με μπόλικο αρνητισμό και γκρίνια;
Σαφώς και το εγχείρημα είναι δύσκολο. Σαφώς και οι συνθήκες που επικρατούν δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο την εφαρμογή των μέτρων προστασίας που υπαγορεύει ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας. Και ο κατάλογος με τα αρνητικά είναι αρκετά μεγάλος.
Ομως, σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα σημαίνει και σταδιακό άνοιγμα των σχολείων. Αλλωστε αυτό αποφάσισε η ειδική επιτροπή του υπουργείου Υγείας την οποία έχουμε εμπιστευτεί μέχρι σήμερα και οι χειρισμοί της οποίας μας κατέστησαν παγκόσμια πρότυπο στην αντιμετώπιση της πανδημίας.
Γιατί λοιπόν οι συνδικαλιστές των καθηγητών σήκωσαν μπαϊράκι; Γιατί δεν ακολουθούν το παράδειγμα των χιλιάδων εκπαιδευτικών που χωρίς γκρίνια και μιζέρια, όχι απλώς επέστρεψαν στις θέσεις τους, αλλά έβαλαν κυριολεκτικά πλάτη μετακομίζοντας θρανία και καρέκλες προκειμένου να διαμορφώσουν κατάλληλα τις τάξεις για τους μαθητές τους; Δεν ήταν δουλειά τους, δεν συμπεριλαμβάνεται στα καθήκοντά τους, αλλά το έπραξαν από αγάπη προς τους μαθητές τους. Το εύκολο θα ήταν να πουν «δεν φρόντισε το κράτος να στείλει εργάτες, άρα δεν θα κάνουμε τίποτα».
Οι συνδικαλιστές ήταν εκείνοι οι οποίοι γκρίνιαζαν, όταν ξεκίνησε η εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Οι ίδιοι σήμερα την υμνούν και προτείνουν τη συνέχισή της μέχρι τη λήξη της σχολικής χρονιάς.
Προβλήματα υπήρχαν και θα υπάρχουν. Κρατικές αβλεψίες και λάθη υπήρχαν και θα υπάρχουν. Το θέμα είναι τι στάση τηρεί ο κάθε επαγγελματίας απέναντι σε αυτές στις δυσλειτουργίες. Κρύβεται πίσω από το κουτσό κράτος και βολεύεται στη διαρκή γκρίνια ή αναζητά την πατερίτσα που θα τον πάει ένα βήμα μπροστά;
Ευτυχώς, η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών έχει επιλέξει τη δεύτερη στάση. Κι αυτό φάνηκε όταν κλήθηκε να συναντήσει τους μαθητές της διαδικτυακά. Χωρίς κατάλληλη εκπαίδευση, χωρίς τα κατάλληλα μέσα και την επαρκή υποστήριξη, αναζήτησε τη διαδρομή και έκανε κλικ στο ραντεβού με τα διψασμένα μάτια των μαθητών της. Η εικόνα της οθόνης του υπολογιστή γεμάτη με τα φωτισμένα πρόσωπα των μαθητών να κοιτούν τη δασκάλα τους δείχνει ότι όλος αυτός ο κόπος αξίζει. Η συνδικαλιστική μειοψηφία, όσο κι αν το επιχειρεί, αυτή την εικόνα δεν θα μπορέσει να την αμαυρώσει. Οπως δεν θα μπορέσει να αμαυρώσει και την προσπάθεια που ξεκινάει από αύριο στις αίθουσες διδασκαλίας.
Σε κάθε καινούργιο εγχείρημα την έκβασή του την κρατούν στα χέρια τους οι άνθρωποι που καλούνται να το υπηρετήσουν. Το είδαμε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας που όλοι χλευάζαμε. Κάναμε ήρωες τους ανθρώπους του που μέχρι χθες τους βρίζαμε. Γιατί; Γιατί πέτυχαν αυτό που θεωρούσαμε ακατόρθωτο, δύσκολο και επικίνδυνο.
Η αυριανή μέρα θα δείξει το ίδιο για τον εκπαιδευτικό κόσμο της χώρας. Εχει τη δύναμη να ξεπεράσει το δύσκολο. Το οφείλει πρωτίστως στο ρόλο που επέλεξε να παίξει στην κοινωνία και ακολούθως στους μαθητές του.

Της ΜΑΡΙΝΑΣ ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [18:40:09]