ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»




'Οχι άλλο ξήλωμα



Κι όπως περιμέναμε, με τη νέα Κυβέρνηση και τη νέα υπουργό Παιδείας ήρθε και το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία. Όχι, που δεν θα ερχόταν. Η χώρα μας φημίζεται για την παραγωγή νομοσχεδίων για την παιδεία. Κάθε Υπουργός, ακόμα και της ίδιας Κυβέρνησης, δεν εγκαταλείπει την καρέκλα του πριν βάλει την υπογραφή του σε ένα πακέτο αλλαγών για την εκπαίδευση. Και μαζί με την υπογραφή και την ταφόπλακα.
Διότι αυτό έχει πετύχει με την υπερπαραγωγή νομοσχεδίων και νομοθετημάτων το πολιτικό σύστημα της χώρας. Ράβει η ένας Υπουργός, ξηλώνει ο άλλος. Και το κουρέλι της πολύπαθης παιδείας απλώνεται πάνω από τη χώρα σκιάζοντας κάθε προσπάθεια αναβάθμισης του εκπαιδευτικού συστήματος και εμποδίζοντας την ουσιαστική μόρφωση και εκπαίδευση των παιδιών που φοιτούν στις σχολικές τάξεις και αργότερα στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα.
Το τραγελαφικό είναι ότι τα κόμματα, όταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση, εστιάζουν στην ανάγκη ύπαρξης ενός ενιαίου και σταθερού εκπαιδευτικού συστήματος. Μάλιστα, καλούν το κυβερνών κόμμα να βάλει σε κοινό τραπέζι το θέμα και να υπάρξει διαπαραταξιακή συνεννόηση και συνεργασία. Οταν όμως ανεβαίνουν στην εξουσία, ξεχνούν τα όσα έλεγαν, απλώνουν το κουρέλι στο γραφείο τους κι αρχίζουν το ξήλωμα και το ράψιμο.
Ποιος νοιάζεται για τους μαθητές που για άλλα έχουν προετοιμαστεί και άλλα τους προκύπτουν; Ποιος νοιάζεται που ο βασικός πυλώνας της χώρας τρέμει πάνω στα ασταθή θεμέλια όπου τον έχουν τοποθετήσει διαχρονικά οι Κυβερνήσεις του τόπου; Ποιος νοιάζεται που το κύριο μέλημα της πλειοψηφίας των υπουργών Παιδείας ήταν να έχουν ικανοποιημένη την αυλή τους, δηλαδή τους συνδικαλιστές της παράταξής τους;
Και τα χρόνια περνάνε. Το σχολείο διαλύεται και γενιές αγραμμάτων παρελαύνουν. Αρκεί που μπήκε η σφραγίδα στο νέο νομοσχέδιο.
Σε κάθε αλλαγή υπουργού Παιδείας ζούμε το ίδιο σενάριο. Αν πάρουμε τα δημοσιεύματα που αφορούν στις περιόδους ανακοίνωσης των νομοσχεδίων για την παιδεία, θα διαπιστώσουμε σχεδόν πανομοιότυπους τίτλους, ίδιες αντιδράσεις, ίδια φρασεολογία, ίδιες κινητοποιήσεις.
Ολα επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά. Ο υγιής εκπαιδευτικός κόσμος ζητάει τη δημιουργία ενός πραγματικού σχολείου. Ζητάει έγκαιρη στελέχωση. Ζητάει διαρκή μετεκπαίδευση. Ζητάει αίθουσες κατάλληλες για διδασκαλία. Ζητάει κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό.
Από την άλλη, όσοι βρέθηκαν τυχαία στον εκπαιδευτικό κλάδο και αντιμετωπίζουν την έδρα σαν να είναι γεμάτη με καρφιά στέκονται απέναντι σε κάθε απόφαση που οδηγεί στη βελτίωση της εκπαιδευτικής λειτουργίας. Εχουν αλλεργική αντίδραση στην αξιολόγηση και σε καθετί που ανατρέπει τη βόλεψή τους. Ολοι τραβούν ένα ξέφτι από το εκπαιδευτικό κουρέλι κι ό,τι απομείνει.
Πόσο δύσκολο είναι πια να γίνει αντιληπτό ότι το σχολείο απαιτεί σταθερό, μελετημένο και ενιαίο πλαίσιο για να λειτουργήσει αποτελεσματικά ώστε να επιτελέσει το ρόλο του έναντι των μαθητών του;



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [16:33:41]