ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Γιάννης Παππάς: Ο ποιητής είναι εκπαιδευτής πουλιών-ποιημάτων

Γιάννης Παππάς: Ο ποιητής είναι εκπαιδευτής πουλιών-ποιημάτων



«Ατίθασο μέλλον» ο τίτλος της νέας του ποιητικής συλλογής (εκδ. Διαπολιτισμός), η οποία κυκλοφορεί σε μια εποχή που στο μέλλον το δικό μας ταιριάζουν πολλοί και διάφοροι επιθετικοί προσδιορισμοί. Ο Γιάννης Παππάς μιλάει στην «ΠτΚ» για το βιβλίο του και την ποίηση, ενώ σχολιάζει και τα της επί κορονοϊού συνθήκης.

Ανοίγετε το «Ατίθασο μέλλον» με τρία ποιήματα εν είδει αποχαιρετισμού, με την παρουσία του θανάτου -του «αγενούς» όπως τον χαρακτηρίζετε- να είναι έντονη σε αρκετές συνθέσεις σας. Πώς συνδιαλέγεται η πένα σας μαζί του;
Ο θάνατος και γενικότερα η φθορά είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι η ζωή. Και τα δύο όμως συνδέονται αμετάκλητα από την ώρα που κάτι γεννιέται. Η τραγικότητα του ανθρώπου είναι ακριβώς αυτό. Το ότι γνωρίζει ότι κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσει στο τίποτα που ήταν πριν. Αυτό βέβαια είναι τρομερά δύσκολο να το δεχτεί κανείς. Γι' αυτό και προσπαθεί με διάφορους τρόπους να ξεγελάσει τη φθορά. Στο τέλος όμως γνωρίζει ποιος θα είναι ο νικητής. Παρ' όλα αυτά, ενώ γνωρίζουμε τη θνητότητά μας, την τραγικότητα της ύπαρξής μας, ξορκίζουμε τον θάνατο με την ζωή μας, τον καθημερινό αγώνα της επιβίωσης, όχι μόνο της βιολογικής, αλλά και της πνευματικής. Οι ποιητές ξορκίζουν τον θάνατο και τη φθορά με τη δημιουργία, πιστεύοντας κατά βάθος ότι μπορεί, μέσω της τέχνης, να βγούνε νικητές. Και όπως έλεγε και ο μέγιστος Ελύτης «Να γιατί γράφω. Γιατί η Ποίηση αρχίζει από κει που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο Θάνατος.»

Από τις σελίδες του βιβλίου σας παρελαύνουν από τον Μ. Αλέξανδρο, τον Γαλιλαίο και τον Δάντη μέχρι τον Κολοκοτρώνη, τον Νικηταρά, αλλά και τους Σολωμό, Κάλβο κ.ά. Πείτε μας γι' αυτές τις «συναντήσεις» σας μαζί τους.
Ο καθένας απ' αυτούς εκφράζει κάποιες σημαντικές στιγμές στην ιστορία της ανθρωπότητας. Aλλος την αντίσταση στην εξουσία, πολιτική ή θρησκευτική, άλλος το μεγαλείο της δύναμης, άλλος το μεγαλείο του πνεύματος. Για να έρθουμε στους δικούς μας, ο Κολοκοτρώνης και ο Νικηταράς υπήρξαν σημαντικότατες μορφές της ελληνικής επανάστασης οι οποίοι δεν είχαν και την καλύτερη μεταχείριση από την εξουσία. Ο Σολωμός αποτελεί τον γενάρχη της νεοελληνικής ποίησης. Θα πρέπει συνέχεια να επιστρέφουμε σ' αυτόν και να διαβάζουμε το έργο του για να παίρνουμε έμπνευση και δύναμη. Το ίδιο ισχύει και για άλλους ποιητές που αναφέρονται στο βιβλίο, όπως ο Σικελιανός και ο Ελύτης.

«Θα μνημονεύσω» η ενότητα που κλείνει τη συλλογή σας. Πώς λειτουργεί η μνήμη για εσάς;
Μνήμη, ως γνωστόν, είναι η ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου να διατηρεί γνώσεις ή εντυπώσεις και να τις ανακαλεί, όταν θέλει. Η μνήμη συνδέεται λοιπόν με τον άνθρωπο και τις φυσικές λειτουργίες του μυαλού του. Για τον άνθρωπο η μνήμη ή η ανάμνηση έχει ζωτική σημασία αφού χάρη σε αυτήν μπορεί ο ίδιος να εξελίσσεται ατομικά και συλλογικά. Κατά συνέπεια, αφού η μνήμη συνδέεται με τον άνθρωπο, συνδέεται και με τη ζωή. Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συγκροτούνται μέσω της μνήμης. Χωρίς τη μνήμη δεν υπάρχει τίποτε.
Στην ενότητα αυτή μνημονεύω απλά περιστατικά και εικόνες της καθημερινότητας που είναι κατά τη γνώμη μου πολύ ουσιαστικά.
Θέλω, μέσω της ποίησης, να μπορέσω να διασώσω κάποιες απλές καθημερινές στιγμές και κάποιους απλούς καθημερινούς ανθρώπους. Γιατί αυτοί είναι, κατά τη γνώμη μου, που δημιουργούν την ανθρώπινη ιστορία.

«Ενα πουλί είναι το ποίημα,/που περιπλανιέται πάνω από την απέραντη θάλασσα./ Κι ο ποιητής ένας φτωχός εκπαιδευτής πουλιών» γράφετε. Από την πρώτη σας ποιητική συλλογή Στην άκρη του ονείρου (εκδ. Μεταίχμιο) έως σήμερα έχουν μεσολαβήσει 12 χρόνια. Τι θα λέγατε ότι έχει αλλάξει ως προς τον τρόπο που εκπαιδεύετε τα δικά σας πουλιά;
Η ενασχόληση με την ποίηση είναι μια εσωτερική και διαρκής ανάγκη. Ο ποιητής, βαριά λέξη, όπως όλοι, ζει, εργάζεται, διασκεδάζει, βιώνει ό,τι βιώνουν και οι άλλοι άνθρωποι γύρω του. Ο τρόπος όμως που βλέπει τα πράγματα είναι πολλές φορές διαφορετικός. Πρέπει να είναι πάντα σε εγρήγορση για να αντιλαμβάνεται όσα δεν μπορεί να γίνονται αντιληπτά από τους πολλούς. Εκπαιδευτής πουλιών- ποιημάτων είναι ο ποιητής ψάχνοντας αντικλείδια για να ανοίξει την ανοιχτή πόρτα της ποίησης. Κι αυτό γίνεται αενάως από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και θα γίνεται όσο θα υπάρχουν άνθρωποι.

«Η ποίηση είναι η μεγάλη μου αγαπημένη αλλά και η πεζογραφία έχει τις χάρες της» είχατε πει σε συνέντευξη μας με αφορμή την κυκλοφορία των διηγημάτων σας «Θαμπές ζωές». Για τη μετάφραση, τι θα λέγατε;
Η μετάφραση είναι μια διαδικασία αυτογνωσίας. Μεταφράζοντας, ιδιαίτερα ποιητικά κείμενα, αναμετράσαι με τη δική σου γλώσσα με αποτέλεσμα να γίνεσαι όσο μπορείς καλύτερος. Για μένα η μετάφραση έχει την ίδια αξία με την πρωτότυπη δημιουργία. Γι' αυτό και την αντιμετωπίζω με μεγάλη σοβαρότητα.


Τα συν και τα πλην του εγκλεισμού

Μεγάλη Εβδομάδα από αύριο. Σκέψεις σας για την πρωτόγνωρη συνθήκη που επιβάλλει η μάχη κατά του κορονοϊού τις άγιες μέρες;
Ο υποχρεωτικός εγκλεισμός έχει τα αρνητικά του, αλλά έχει και κάποια θετικά. Το πιο αρνητικό, κατά τη γνώμη μου, είναι η βίαιη αφαίρεση της κοινωνικότητας από τον άνθρωπο. Χωρίς αυτήν δεν μπορούν να προχωρήσουν οι κοινωνίες αφού όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης «ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ον κοινωνικόν». Ο παρατεταμένος μάλιστα εγκλεισμός μπορεί να δημιουργήσει και ψυχολογικά προβλήματα στους ανθρώπους, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη συνέχεια και για το ίδιο το άτομο αλλά και για την κοινωνία. Οι επιστήμονες προειδοποιούν πως όταν η ζωή μειωθεί στο επίπεδο μιας καθαρά βιολογικής συνθήκης τότε χάνει και την πολιτική αλλά και την οποιαδήποτε ανθρώπινη διάσταση. Στα θετικά μπορούμε να σημειώσουμε την ευκαιρία που δίνεται στην οικογένεια να έρθει πιο κοντά, να διαβάσουμε πιο πολλά βιβλία, να δούμε καλές ταινίες. Εμείς ως εκπαιδευτικοί έχουμε και το χρέος να βοηθάμε τους μαθητές μας και να τους στηρίζουμε με πολλούς τρόπους.

«Παιδί είναι το μέλλον/κανείς δεν το εξουσιάζει» γράφετε στο ομότιτλο ποίημα της συλλογής. Το μέλλον, κοιτάζοντάς το από τον Απρίλιο του 2020, πώς φαντάζει στα μάτια σας;
Συνήθως μετά από πανδημίες, και είναι πολλές αυτές που έχουν πλήξει την ανθρωπότητα, οι κοινωνίες αλλάζουν. Δεν είναι λάθος να πούμε ότι η ανθρωπότητα εξελίσσεται με βάση τις πανδημίες από την αρχαιότητα μέχρι την εποχή μας. Πρέπει όμως να είμαστε και πολύ προσεκτικοί για να μην γίνει η επιδημία αφορμή για τις διάφορες εξουσίες να περιοριστούν οι ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα. Αυτός ο κρατικός δηλαδή έλεγχος πάνω στις ζωές μας να μην καταστεί συνήθεια για τη μετακορονοϊό εποχή. Δυστυχώς, η ψηφιακή τεχνολογία δίνει σήμερα αυτή τη δυνατότητα. Οι πανδημίες έχουν έρθει και έχουν φύγει ξανά στο παρελθόν και ο κόσμος τις ξεπέρασε. Είναι όμως σαφές ότι αυτό που έχει αποτύχει σήμερα είναι τα συστήματα διακυβέρνησης. Πρέπει, λοιπόν,με αφορμή την πανδημία να επαναξιολογήσουμε τι είναι σημαντικό και τι όχι και ως πρόσωπα αλλά και ως κοινωνίες.


Αν γράφατε ένα ποίημα για όσα ζει τώρα η ανθρωπότητα, τι τίτλο θα του δίνατε;
Συνήθως δεν γράφω εν θερμώ. Πρέπει να υπάρξει μια απόσταση από το πραγματολογικό υλικό για να μπορέσω αργότερα να το επεξεργαστώ με καθαρό μυαλό, χωρίς να με επηρεάζει η επικαιρότητα του θέματος. Τώρα βιώνουμε τη φρίκη. Αργότερα, όταν αυτή θα είναι παρελθόν, μπορούμε να μιλήσουμε και να γράψουμε για την ανάμνηση της φρίκης. Σίγουρα, όμως, τα γεγονότα καταγράφονται μέσα μας ως εμπειρία, κάτι που στη συνέχεια μπορεί να μεταπλαστεί σε λογοτεχνία.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:24]  Βιντσεντίνι: Μαθητεία, έμπνευση...
[χθες 10:15]  Δημήτρης Στεφανάκης:Οι ήρωές μας...
[χθες 14:01]  Κώστας Κουτσουρέλης: Τα παιδιά μάς...
[χθες 13:04]  Λούκα Κατσέλη: Δεν διδαχθήκαμε κι...
[χθες 13:37]  Στην Πάτρα η Λούκα Κατσέλη με...
[08:28]  Στον κόσμο του βιβλίου: 4 προτάσεις των...
[χθες 10:24]  Κρις Κάρτερ: Μιλά στην «ΠτΚ» για...
[χθες 10:18]  Φάνης Παπαγεωργίου: Είμαστε το...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [20:34:25]