ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μαρία Μασσαρά: «Ακούς τι είναι ο Ελληνας;»

Μαρία Μασσαρά: «Ακούς τι είναι ο Ελληνας;»



Τις τελευταίες ημέρες το τηλέφωνο σταμάτησε να χτυπάει στις 9.30 το πρωί.
Δείγμα ότι κάτι συνέβαινε στον άνθρωπο που συνήθιζε να μας καλεί αυτή την ώρα. Η εξήγηση της σιωπής ήρθε χθες το πρωί με την πληροφορία ότι η ανήσυχη και αγαπητή «κυρία Μαρία», η Μαρία Μασσαρά - Δαφαλιά πραγματοποίησε τελικά το αιώνιο ταξίδι που επιθυμούσε.
«Δεν έχω κάτι που να με κρατάει στη ζωή. Πλέον περιμένω πότε θα φτάσει η δική μου ώρα» συνήθιζε να μας εξομολογείται σε κάθε μας επικοινωνία με τη φωνή της να βαραίνει στο μεγάλο πόνο που βίωνε μετά την απώλεια της αγαπημένης της κόρης, Λόλας.
«Ακου αυτό που σπουδαίο που διάβασα χθες το βράδυ...» ξεκινούσε την τηλεφωνική μας συνομιλία. Το πάθος της δε, να το μοιραστεί μαζί μας δεν της άφηνε περιθώριο ούτε για καλημέρισμα. Ξεκινούσε να διαβάζει. «Ακούς τι είναι ο Ελληνας; Αυτά πρέπει να τιμήσουμε. Οφείλουμε στους προγόνους μας αυτά που απολαμβάνουμε εμείς σήμερα».
Η σχέση της Μαρίας Μασσαρά με την εφημερίδα μας, ξεκίνησε πριν από 23 χρόνια περίπου. Πέρασε το κατώφλι της «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ» ζητώντας τη βοήθειά μας στην προσπάθειά της για τη δημιουργία του Ογκολογικού Ξενώνα.
Μας εξέπληξε ο άνθρωπος που είχαμε απέναντί μας. Διέθετε επιμονή, υπομονή, πίστη, δύναμη, ευθυκρισία, ευστροφία και πάνω απ' όλα αγάπη για τον συνάνθρωπο. «Οποιος δεν σκέφτεται τον συνάνθρωπό του, δεν είναι άνθρωπος» μας έλεγε. Καταγράψαμε βήμα - βήμα τον αγώνα της για τον Ογκολογικό Ξενώνα στον οποίο μας αποκαλούσε συνοδοιπόρους της. Ποτέ δεν θα ξεχάσω τη χαρά της όταν πλέον έγινε ο ξενώνας και μας κάλεσε να πάμε μαζί της για να φυτέψει τριανταφυλλιές. «Οι ασθενείς μας πρέπει να είναι σε όμορφο περιβάλλον» έλεγε σκαλίζοντας το παρτέρι.
Λαμπερό στολίδι της ήταν η ταπεινότητα. «Ο μύθος του Σίσυφου κατερρίφθη. Τελικά τα καταφέραμε. Ο Ξενώνας είναι έργο της κοινωνίας των Πατρών. Ενας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη» έλεγε σε όσους της απέδιδαν την αποκλειστικότητα αυτού του έργου ζωής.
Ηταν από τις πρώτες, εάν όχι η πρώτη γυναίκα που εισήχθη στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών. Επίσης έμεινε στην ιστορία διότι το 1982 όταν ορίστηκε πρόεδρος του Καραμανδανείου Νοσοκομείου Παίδων έδωσε μάχη για τη μεταστέγασή του κι όταν παρέδωσε τη διοίκηση, άφησε πλεόνασμα 120 εκατομμύρια, αποτελώντας πανελλήνιο παράδειγμα.
Στις τελευταίες μας επικοινωνίες, την απασχολούσε έντονα ο εορτασμός των 200 χρόνων από την Επανάσταση. Επιθυμούσε να έχει ενεργό ρόλο με δεδομένο ότι καταγόταν από οικογένεια αγωνιστών.
«Ετοιμάζω ένα άρθρο που θα σας στείλω γιατί κάποια ιστορικά στοιχεία κάποιοι τα ξεχνούν» μας είχε πει στην τελευταία μας επικοινωνία.
Μάλλον, όμως, την πρόλαβε η ανυπομονησία της για το αιώνιο ταξίδι χωρίς ποτέ να βάλει την τελευταία τελεία.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [18:42:14]