ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Με το βλέμμα στην ελπίδα

Με το βλέμμα στην ελπίδα



Μεσούσης της υγειονομικής καταιγίδας του ιού, παρά την αβεβαιότητα των συνθηκών, η νέα καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου Κατερίνα Ευαγγελάτου ανακοίνωσε μέσω διαδικτύου από το χώρο της Πειραιώς 260 τους βασικούς άξονες της φετινής διοργάνωσης, με την ευχή να πραγματοποιηθούν οι προγραμματισμένες δράσεις στο μεγαλύτερο μέρος τους και με τις μικρότερες δυνατές απώλειες, όταν ο καιρός το επιτρέψει.
65 χρόνια ζωής συμπληρώνει φέτος ο μεγαλύτερος πολιτιστικός οργανισμός της χώρας μας, που συνυφαίνεται με την καλοκαιρινής μας ψυχαγωγία και υπό συνθήκες κανονικότητας θα πραγματοποιούσε 70 εκδηλώσεις με τη συμμετοχή 2.400 καλλιτεχνών από 30 και πλέον χώρες. Για το φιλόδοξο εγχείρημα προς το παρόν ημερολογιακό πρόγραμμα δεν υπάρχει και οι ημερομηνίες των καλλιτεχνικών γεγονότων παραμένουν ανοιχτές.
Το στίγμα του πλέον μετέωρου ως προς την πραγματοποίηση φεστιβάλ ταυτίζεται με το μέλημα των ανθρώπων του για επέκταση του φεστιβαλικού ίχνους και εμβάθυνση σε αυτό. Επέκταση στα είδη της τέχνης και εμβάθυνση της εμπλοκής του κοινού στη φεστιβαλική εμπειρία συνολικά. Ενας ακόμα άξονας είναι η επιδίωξη της έκπληξης, οι απρόσμενες συναντήσεις, το γκρέμισμα της αντίληψης ότι κάποια είδη δεν είναι φεστιβαλικά ή δεν ταιριάζουν σε συγκεκριμένους χώρους καθώς και η διεύρυνση του κοινού, στο οποίο απευθύνεται.
Από τον πλουραλισμό και την πολυφωνία του προγράμματος, που είθισται να χαρακτηρίζει ένα φεστιβάλ, που υπηρετεί διαφορετικές μορφές τέχνης (θέατρο, μουσική, χορό, εικαστικά, δράσεις για παιδιά) απομονώσαμε εκείνες τις εκδηλώσεις που αφορούν στο θέατρο, με κριτήρια τις καινοτομίες που εισάγονται και το ενδιαφέρον που αναμένεται να προκαλέσουν, είτε λόγω της θεματολογίας τους, είτε λόγω της αίγλης των συντελεστών τους, επισημαίνοντας παράλληλα τις εγχώριες και τις ξένες παραγωγές.
Στο επίπεδο των νέων ιδεών για το θέατρο, τα φώτα πέφτουν στην ενότητα «Για πρώτη φορά στην Ελλάδα», που αφορά την παρθενική εμφάνιση νέων δημιουργών και εγκαινιάζει το πρόγραμμα «Πάροδος» με στόχο την ανανεωτική προσέγγιση και τη σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του αρχαίου δράματος, ενώ με έμπνευση πάντα από την ονοματολογία των μερών της τραγωδίας, τα προγράμματα «Πρόλογος» - «Εξοδος» (στην Πειραιώς 260) θα εισάγουν το κοινό -με τη συνδρομή θεατρολόγων- στο θεατρικό δρώμενο που θα ακολουθεί και αντιστοίχως θα έπεται συζήτηση με τους δημιουργούς μετά το πέρας του.
Σε επίπεδο παραστάσεων στην Επίδαυρο, επανακάμπτει ο Αρης Μπινιάρης με τον «Προμηθέα Δεσμώτη» και τη συνδρομή της ιδιότυπης μουσικής στα χνάρια των «Περσών», με τους οποίους θριάμβευσε προ τριετίας αλλά και ο Τσέζαρις Γκραουζίνις με τον «Φιλοκτήτη» και το Γιώργο Κιμούλη στον ομώνυμο ρόλο, μετά την επιτυχία των «Επτά επί Θήβας». Με τους «Πέρσες» καταπιάνεται ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Δημήτρης Λιγνάδης, έχοντας στο πλευρό του τη Λυδία Κονιόρδου. Πρώτη απόπειρα του Γιάννη Κακλέα να προσεγγίσει το αρχαίο δράμα σκηνοθετώντας τον «Ορέστη» και σε νέο εγχείρημα ο Μιχαήλ Μαρμαρινός να παρουσιάσει το αποσπασματικά σωζόμενο δράμα του Σοφοκλή «Ιχνευταί». Νέες αφίξεις στην ορχήστρα του Αργολικού θεάτρου αυτή του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου με την αριστοφανική κωμωδία «Λυσιστράτη» και του Γιώργου Νανούρη με την προσέγγιση της τραγωδίας «Ιφιγένεια εν Ταύροις», με εκλεκτούς συντελεστές αλλά και με την έκπληξη της παρουσίας της Χαρούλας Αλεξίου.
Στην «Πειραιώς 260» το κλίμα αλλάζει. Ελληνες και ξένοι σκηνοθέτες δοκιμάζονται στο νεότερο και το σύγχρονο θέατρο με πειραματική ματιά. Παλιοί γνώριμοι του θεσμού και αγαπημένοι του ελληνικού κοινού επιστρέφουν: Ο Τόμας Οστερμάγιερ της Βερολινέζικης «Σαουμπίνε» με την «Ιστορία της Βίας», ο Κριστόφ Βαρλικόφσκι με τη δική του «Οδύσσεια» και η Rimini Protokoli με την επανασύσταση της «Κεντρικής Πλατείας του Θεάτρου». Βεβαίως το ενδιαφέρον εστιάζεται στο τρομερό παιδί της σκηνοθεσίας σήμερα Κίριλ Σερεμπρένικοφ, που αναμένεται να παρουσιάσει τις «Νεκρικές Ψυχές» του Νικολάι Γκόγκολ, μια επικών διαστάσεων δηλητηριώδη τοιχογραφία της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αι.
Επιπλέον αντιπροσωπευτικά έργα του παγκόσμιου θεάτρου σκηνοθετούνται από διακεκριμένους Ελληνες σκηνοθέτες: Ο «Αμφιτρύων» του Πλαύτου από τον Βασίλη Παπαβασιλείου, το «Σχολείο των Γυναικών» του Μολιέρου από τον Εκτορα Λυγίζο, το «Κουκλόσπιτο» του Ιψεν από το Νίκο Καραθάνο, ως σύγχρονη εκδοχή του ραδιοφωνικού θεάτρου και η συνέχεια του «Βυσσινόκηπου» στη σημερινή εποχή, ως θέατρο-ντοκουμέντο από τον Πρόδρομο Τσινικόρη.
Τέλος στο πλαίσιο των δράσεων για παιδιά. Αξίζει να αναφερθεί η διαπολιτισμικού ενδιαφέροντος παράσταση «Ιστορία του γάτου που έμαθε σε ένα γλάρο να πετάει» σε σκηνοθετική ανάγνωση του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, που αναδεικνύει το πρόβλημα του κοινωνικού αποκλεισμού. Κορονοϊού επιτρέποντος, πόσα και ποια απ' όλα αυτά τα θεατρικά δρώμενα θα μπορέσουν άραγε να υλοποιηθούν;
Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΚΚΟΤΑ





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[12:54]  Χρήστος Αναστασόπουλος: Τα δέντρα δεν...
[12:31]  Οι αγαπημένες ταινίες του Γκίνσμπεργκ
[χθες 10:40]  Ανδρέας Τσιλίρας: Επαν-επαφή με...
[χθες 07:57]  Πάτρα: Στόχος η δημιουργία...
[χθες 20:16]  Θέατρο: Ο Ορφέας και η Ευρυδίκη...
[χθες 11:28]  Πάτρα: Τι Καρναβάλι θα έχουμε το...
[χθες 08:41]  Η μοναδική Μέριλιν Μονρόε
[χθες 09:58]  Κ.Λυμπέρη: Γράφω πρώτα για τον...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [17:16:53]