ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μένουμε σπίτι με τον Παντελή Κυπριανό: Σύνεση, χωρίς φόβο, με όνειρα

Μένουμε σπίτι με τον Παντελή Κυπριανό: Σύνεση, χωρίς φόβο, με όνειρα



Η πανδημία του κορονοϊού συνιστά μία κρίσιμη κατάσταση. Οπως κάθε κρίσιμη κατάσταση συγχρονίζει τις έγνοιες και την καθημερινότητά μας. Μιλάμε όλοι συνέχεια για τα ίδια, με το μάτι στις τηλεειδήσεις. Η πανδημία έχει δύο ιδιαιτερότητες. Το εύρος, είναι πλανητική. Και τις συνέπειες. Στις κρίσιμες καταστάσεις (εξεγέρσεις, συρράξεις, κρίσεις…) οι πολίτες βγαίνουν έξω, στον δημόσιο χώρο. Τώρα μείνουμε σπίτι. Η δεύτερη συνέπεια αφορά τη διαβίωση. Στις κρίσεις, κυρίως πολιτικές, στρεφόμαστε συνήθως στο μέλλον. Στην πανδημία στρεφόμαστε στο τώρα. Να περάσει το κακό και βλέπουμε.
Η παραμονή στο σπίτι είναι ευκολότερη από ό,τι μερικά χρόνια πριν. Ενέχει ωστόσο δυνητικά σοβαρά προβλήματα: Μοναξιά, κατάθλιψη, διάρρηξη δεσμών, ενδοοικογενειακή βία, οικονομικές συνέπειες, φυσική κατάσταση. Επιπλέον, στους μεγάλους κινδύνους παραιτούμαστε από σχέδια και όνειρα. Ζώντας τη στιγμή ξεχνάμε το αύριο.
Για έναν πανεπιστημιακό η καθημερινότητα στο σπίτι είναι συγκριτικά ευκολότερη. Ακύρωσα πολλές εκδηλώσεις, αλλά ως κοινωνικός επιστήμονας με περιορισμένη σχέση με τα εργαστήρια κάνω το μεγαλύτερο μέρος των δραστηριοτήτων μου (διδασκαλία, σεμινάρια, έρευνα, συγγραφή) από το σπίτι. Στο Πανεπιστήμιο Πατρών καιρό τώρα τα μαθήματα γίνονται εξ αποστάσεως. Ασφαλώς η εκπαίδευση αυτή είναι απαιτητική, δεν αρκεί η τηλεπικοινωνία με τους φοιτητές.
Συνθετότερη είναι η διαχείριση τριών πτυχών της καθημερινότητας: Του φόβου, του χρόνου και των προσωπικών σχέσεων, και, τρίτον, των υποχρεώσεων. Ξεκινώντας από το τρίτο, συνεχίζω σαν να μην τρέχει κάτι ιδιαίτερο παρότι όλοι φοβόμαστε ότι το αύριο προοιωνίζεται διαφορετικό από ότι γνωρίζουμε. Ετσι συνεχίζω τις διδακτορικές διατριβές, τις συνεργασίες με συναδέλφους, Ελληνες και ξένους, την έρευνα, τα κείμενα για διάφορα έντυπα, τα βιβλία.
Ο φόβος δεν δαμάζεται. Πόσω μάλλον όταν δεν είσαι μακριά από τις ευπαθείς ομάδες. Μπορούμε να τον διαχειριστούμε χωρίς να κρυβόμαστε. Αυτό είναι κρίσιμο μιας και φόβος και δυσπιστία εγκαταστάθηκαν στα βλέμματα γύρω μας και μπορούν να δηλητηριάσουν σχέσεις με φίλους και γείτονες. Η «τεχνολογία» υπάρχει: Χιούμορ, παιχνίδι, ψυχραιμία, μακριά από κάθε δραματοποίηση. Πρόκειται για στάση ζωής που την ψιλο-οικειοποιήθηκα σε αντιξοότητες, μακριά από το σπίτι, στην Αθήνα και στο εξωτερικό.
Η διαχείριση, τέλος, του χρόνου και των σχέσεων θέλει στοιχειώδη προγραμματισμό καθώς όλα αυτά θα κρατήσουν και το μέλλον, όπως έλεγε ο ποιητής, θα έχει ξηρασία. Ο υπολογιστής, τα βιβλία, οι εφημερίδες, η μουσική, η συμμετοχή στα του σπιτιού πιάνουν μεγάλο μέρος της μέρας μου. Η βόλτα στα πέριξ, η ελαφριά γυμναστική και η καλή διατροφή είναι στο μενού. Ολα αυτά με το μάτι στους φίλους και στο αύριο. Η ζωή συνεχίζεται.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 11:20]  Διονύσης Σιμόπουλος: Δεν ήθελα να...
[χθες 14:17]  Γιώργος Παπακωνσταντινόπουλος:...
[χθες 09:29]  Γιώτα Κριτσέλη: Σύγχρονος ο...
[χθες 14:23]  Γιώργος Κολοκοτσάς: Οι άνθρωποι...
[χθες 09:59]  Καλλιόπη Εξάρχου: Προνομιούχα η...
[χθες 16:50]  Γιώργος Μιχαλόπουλος: Τα...
[χθες 13:25]  Κωνσταντίνος Δάσιος: Να μη μείνει...
[χθες 14:50]  Νίκος Τσώλης: Η Περιφέρεια...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [08:48:23]