ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο Ανδροκλής και το λιοντάρι

Ο Ανδροκλής και το λιοντάρι



ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ. 2020. Απρίλιος. 01.
Κομμένο και το ψάρεμα από σήμερα. Το ψάρεμα είναι πολύ επικίνδυνο. Είναι αγωγός μετάδοσης του ιού. Κρατάς πετονιά, περιμένεις, περιμένεις, περιμένεις. Ερχεται ένας από πίσω, σε ρωτάει: Τσιμπάει; Και φαπ, σε κόλλησε τον ιό. Οι ίδιοι οι ψαράδες βέβαια έχουν τρία μέτρα απόσταση μεταξύ τους, για να μην τους μπερδεύονται οι πετονιές, αλλά όπως πιάνεις το δόλωμα να το βάλεις στο αγκίστρι, και μετά κουνάς την πετονιά γύρω γύρω σαν λάσο, εξακοντίζεις ιούς ολούθε. Ιδιαίτερα αν ψαρεύεις με κόκκινο σκουλίκι. Ο ιός τρελαίνεται για κόκκινο σκουλίκι. Κομμένα και τα μπάνια στη θάλασσα. Δεν είσαι ελεύθερος ούτε ελεύθερο να κάνεις.
Μένουμε Σπίτι. (Σε γενικές γραμμές).
Παράγραφος.
Είναι ένας φίλος, ο Ανδροκλής. Αν δεν τον έχετε ακουστά, ο Ανδροκλής ήταν ένας δούλος που είχε πετύχει ένα λιοντάρι σε έναν αγρό. Αυτά, πολύ πριν αναλάβουν τα λιοντάρια τα Μεντράνο. Το λιοντάρι κούτσαινε και υπέφερε. Ο Ανδροκλής δεν το φοβήθηκε, γιατί ήταν άνθρωπος πιστός και είχε μια εσωτερικότητα που εκδηλωνόταν με μια κατευναστική πραότητα. Σήκωσε, που λέτε, το πόδι του λιονταριού, και τι να δει; Ενα αγκάθι. Δεν του είχε κόψει του λιονταριού ότι κάτι τέτοιο έφταιγε, να βάλει τη μουσούδα του, να το βγάλει, όπως κάνουν οι γάτες και οι σκύλοι. Επρεπε να το πετύχει δούλος στον αγρό, και δη ο Ανδροκλής, που κόβει το μάτι του και δεν λακάει όταν βλέπει λέοντες, τίγρεις, βόες και κροταλίες.
Εφυγε το λιοντάρι ανακουφισμένο, έφυγε και ο δούλος να πάει στις δουλείες του.
Περνάει ο καιρός, τον πιάνουνε τον Ανδροκλή μαζί με κάτι άλλους χριστιανούς, που παρά τους διωγμούς επέμεναν να πιστεύουν και να το ομολογούν, και τους ρίχνουν στην αρένα. Αφήνουν τα λιοντάρια ελεύθερα και την πέφτουν στον κοσμάκη. Δεν περιγράφονται οι σκηνές που ακολουθούν, πλην μιας: Κοίτα, Αύγουστε, τι έγινε τον Απρίλιο, πρώτη του μηνός: Το λιοντάρι που χύμηξε στον Ανδροκλή, κοντοστάθηκε. Τον μύρισε και άρχισε να τον γλύφει με ευμένεια, σλουρπ, και ευγνωμοσύνη, σλουφ. Ναι, το καταλάβατε, ήταν το λιοντάρι που ο Ανδροκλής είχε ελευθερώσει από τον πόνο. Τον θυμήθηκε. Το λιοντάρι είχε μνήμη ελέφαντα, αλλά δεν κόλλαγε ελέφας στην ιστορία, γιατί οι ελέφαντες δεν καταλαβαίνουν τι πατάνε.
Συνεπεία αυτής της εξέλιξης, αποδόθηκε στον δούλο η ελευθερία του. Δίδαγμα: Οταν πιστεύεις, σώζεσαι. Οι βιολόγοι τύπου Ντόκινς, βέβαια, θα έβλεπαν τον θρίαμβο του γονιδίου του Καλού, δυνάμει του οποίου ο άνθρωπος κάνει καλές πράξεις με την ελπίδα ότι αυτές κάποτε θα του επιστραφούν, καθώς όσο περισσότερο Καλό εξαπλώνεται στον κόσμο, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες αυτής της επιστροφής.
Παράγραφος. Η ιστορία έχει και συνέχεια.
Ο Ανδροκλής έχει μεγάλη κατήφεια αυτές τις ημέρες. Απαγορεύτηκε, βλέπεις, η συμμετοχή του σε λατρευτικές εκδηλώσεις. Ο λόγος είναι η προστασία από τους λέοντες. Ο Ανδροκλής επικαλείται το δικό του παράδειγμα, και προσπαθεί να εξηγήσει ότι όταν πιστεύεις ακράδαντα και βαθιά, η πίστη σου αυτή σε θωρακίζει και ο λέοντας, αντί να σε προσβάλει, γονατίζει μπροστά σου και πέφτει τ' ανάσκελα. Το κοσμικό κράτος, όμως, όχι απλά δεν επιτρέπει ρίσκο με τις πιθανότητες, αλλά συμπεριφέρεται σαν να αμφιβάλλει για τη μεταφυσική επενέργεια της ακλόνητης πίστης. Παραλλήλως, σου λέει, δεν είναι όλοι Ανδροκλήδες, θεριακλήδες της θρησκευτικής πεποίθησης δηλαδή. Πολλοί είναι ρηχοί, προσχηματικοί, απλοί δεισιδαίμονες, δεκτικοί στους πειρασμούς, φαρισαίοι ή και προδότες της πίστης, προσδοκούν δια της τελετουργίας ατομική- οικογενειακή εξασφάλιση και δεν δίνουν δεκάρα για τον πλησίον. Αυτούς, τους τρώει το λιοντάρι. Κι έτσι και φάει έναν, θα απλωθεί το κακό στο ποίμνιο όλο και ξεκληριστήκαμε και από ποίμνιο και από κλήρο.
Περίλυπος ο Ανδροκλής, που δεν του πάει στο φρόνημα να επαναστατεί. Διατείνεται πως και εάν ακόμα είναι έτσι, δεν δικαιούται το κοσμικό κράτος να σου απαγορεύει την άσκηση του λατρευτικού καθήκοντος, διότι η πίστις λέγει ότι και με τους λέοντες θα τα βάλεις, προκειμένου να αποδώσεις τα του θεού τω θεώ. Και αναστατώνεται χειρότερα ο Ανδροκλής όταν η ίδια η ιεραρχία του λέει ότι η απόδοσις αυτή μπορεί να γίνεται μακρόθεν, τήλε. Δηλαδή ο δισταγμός, η αμφιβολία, η επιφύλαξη μπορούν να συνυπάρξουν στην ίδια συνείδηση με την πεποίθηση της μεταφυσικής επίδρασης της αταλάντευτης πίστης;
Ημέρες μεγάλης δοκιμασίας για τον Ανδροκλή. Ημέρες υποχώρησης. Νιώθει τώρα εκείνος την πληγή από το αγκάθι, αλλά δεν μπορεί να αντιδράσει, γιατί δεν υπάρχει αγκάθι, υπάρχει μόνο πληγή. Το νέο λιοντάρι έρχεται κατά πάνω του. Και του λένε τώρα, μετά από τόσους αιώνες αφοσίωσης, πως από την πρώτη στιγμή, για να είναι σίγουρος, έπρεπε να αποφύγει την αρένα και να μένει σπίτι.
Ιησούς Χριστός, Θεού, Υιός, Σωτήρ: ΙΧΘΥΣ. Απαγορεύτηκε κι αυτό.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [08:21:47]