ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Βασίλης Λαδάς: Αναζητώντας την απλότητα

Βασίλης Λαδάς: Αναζητώντας την απλότητα



Αφησε την ποίηση να περιμένει εννιά χρόνια και αφοσιώθηκε στην πεζογραφία. Μετά από τέσσερα βιβλία, εκ των οποίων τα βραβευμένα «Παιχνίδια κρίκετ» (εκδ. Γαβριηλίδης), επανήλθε με την ποιητική συλλογή «Λεύκωμα» (από τις ίδιες εκδόσεις). Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία της, ο Βασίλης Λαδάς, μιλάει στην «ΠτΚ».
Μεσολάβησαν εννέα χρόνια από τα «Δείπνα» σας μέχρι το άρτι εκδοθέν «Λεύκωμά» σας. Τι σας έκανε να μείνετε μακριά -εκδοτικά τουλάχιστον- από την ποίηση για χάρη της πεζογραφίας;
Η ποίηση είναι η γενέτειρα της λογοτεχνίας και γράφεται δυσκολότερα από τα πεζά. Τα ποιήματα θέλουν αργή ωρίμανση. Οχι πάντα, αλλά σε μένα αυτό συμβαίνει. Τα δουλεύω για πολύ καιρό, αναζητώντας την απλότητα. Τα κοιτάζω και τα ξανακοιτάζω. Περισσότερο σβήνω παρά προσθέτω. Ακόμη κι όταν τυπώνονται έχω αμφιβολίες για λέξεις τους, για κόμματα, για τελείες.

«Λεύκωμα». Πώς προέκυψε ο τίτλος;
Είναι ποιήματα πάνω σε μνήμες και στάσεις ζωής παιδιών, εφήβων και αιωνίως εφήβων. Εφηβοι κρατούσαμε λευκώματα και απαντούσαμε σε ερωτήματα για όσα μας απασχολούσαν. Μπορούσες να βρεις διαμάντια στα κείμενα. Δεν ήταν σαν τα ναρκισσιστικά λευκώματα των ενηλίκων με φωτογραφίες κι αυτοαναφορικότητες για τα μεγαλεία τους. Στη συλλογή μου προσπάθησα τα ποιήματά μου να απαντούν σε βασικά θέματα της εποχής μας.

Χωρισμένο σε τρεις ενότητες, τις οποίες «ανοίγουν» στίχοι από τον «Ερωτόκριτο» του Κορνάρου, τον «Ερωτικό λόγο» του Σεφέρη κι από ένα δημοτικό. Ερωτας, μνήμες, πολιτικός σχολιασμός, θάνατος… Θα μας πείτε γι' αυτό το ταξίδι και τις στάσεις του;
Το ταξίδι ξεκινά από τους έρωτες με τα ποιήματα της πρώτης ενότητας, που από διαφορετική σκοπιά το καθένα, απαντούν σε ερώτημα στίχου του Κορνάρου. Με ενδιαφέρει πολύ το δεύτερο μέρος, ένα ποίημα σε έξι κεφάλαια αρκετά συμβολικό- που απαντά σε ερώτημα πολυσήμαντου στίχου του Σεφέρη για την εσωτερική ζωή ανθρώπων και κοινοτήτων. Τι φαίνεται και τι δεν φαίνεται. Εδώ ο έρωτας είναι αντιμέτωπος με εξουσίες. Πιάνεται στα δίχτυα της πολιτικής ζωής. Στο τρίτο μέρος, τα ποιήματα απαντούν στο χαροντικό «θα το γυρίσω να το πω αλλιώς το μοιρολόι…». Είναι στίχος που λέγαν οι μοιρολογίστρες όταν ερχόταν η σειρά τους να μοιρολογήσουν. Με αυτό τον στίχο άρχιζαν. Η κάθε μια εξιστορούσε διαφορετικά τη ζωή του θανόντος. Δεν είναι θλιβερά ποιήματα τα μοιρολόγια. Στη ζωή αναφέρονται. Ούτε ο θάνατος είναι το κυρίαρχο θέμα τους. Ο Χάρος ναι, αλλά έχει μορφή ανθρώπου, κι ως ανάθεμα αντιμετωπίζεται. Οι θρησκείες για τους δικούς τους εξουσιαστικούς λόγους θεωρούν τον θάνατο λύτρωση από τα επίγεια και οδό για την αιώνια ζωή. Παρομοίως και μερικοί ρομαντικοί ποιητές.

«Σε βλέπουν άραγε σαν μετοχή χρηματιστηρίου/ή σαν παραστρατημένο ηλίθιο κορίτσι;» στίχος από την ενότητα «Η πτώση»: Απευθύνετε, τρόπον τινά, ερωτική «επιστολή» στον τόπο μας;
Ετσι είναι. Στη θηλυκή Ελλάδα βέβαια κι όχι στη μάτσο Ελλάδα των φασιστών. Στην Κόρη θα έλεγα, της ευγονίας, που πέφτει και βυθίζεται στο σκοτάδι των εγκάτων της γης για να επιστρέψει με τα δημητριακά του Ιουνίου. Στην επαναστάτρια που νικιέται, αλλά δεν παρατά τον αγώνα. Κάθε χρόνο πίπτει και σηκώνεται. Σαν να 'ναι Ελευσίνιο μυστήριο. Να δούμε πόσο θα κρατήσει αυτό. Λέτε να μην έχει τέλος και να ζούμε πάντα σε κύκλους;

«Είδα την πορεία με τις παρείσακτες μυρωδιές/των άπλυτων παιδιών που μεταναστεύουν./Σαν παρέλαση ήταν σαν στρατός από τον πόλεμο των άστρων/βουβός χωρίς τύμπανα και σημαίες». Οι πρώτοι στίχοι της ποιητικής σας σύνθεσης «Σαν παιχνίδι», όπου αναφέρεστε στα μεταναστόπουλα. Η πληγή χάσκουσα: Τα παιδιά πνίγονται -το «Ομοίωμά» σας αποτυπώνει σπαρακτικά την πραγματικότητα-, τα νησιά του ΒΑ Αιγαίου «βαραίνουν» με πρόσφυγες/μετανάστες. Η άποψή σας;
Είναι γνωστές οι θέσεις μου. Βλέπω πάντα τους ανθρώπους κι όχι ποια υπηκοότητα γράφει η ταυτότητά τους. Οι μεταναστεύσεις θα συνεχίσουν και τίποτα δεν θα τις σταματήσει όσο υπάρχει έλλειμμα τροφής, νερού και ασφάλειας σε χώρες και ηπείρους ολόκληρους. Εγώ άπαντες τους θεωρώ πρόσφυγες και αξίζουν καλύτερη ζωή. Από τα νησιά πρέπει να φύγουν και να μοιραστούν ισόποσα σε άλλες περιοχές της Ελλάδος και της Ευρώπης. Και βέβαια, να αδειάσουν τα νησιά από τις ορδές των φασιστών, που καίνε τα σχολεία που μαθαίνουν γράμματα τα μεταναστόπουλα.

Με το «Λεύκωμά» σας πέφτει αυλαία σε έναν εκδοτικό οίκο με διάρκεια ζωής 32 χρόνια. Συναισθήματα;
Το βιβλίο μου τυπώθηκε την προτεραία του θανάτου του Σάμη Γαβριηλίδη. Εννοείται πως κυριάρχησε το συναίσθημα του πένθους για έναν άνθρωπο αγωνιστή, δημοκράτη, διεθνιστή, με πολλούς φίλους που έχει μεγάλη προσφορά στον πολιτισμό με τις εκδόσεις του. Ας μην ξεχνούν μερικοί, ότι από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη εκδόθηκαν πάρα πολλά βιβλία που βραβεύτηκαν. Ιδίως στην ποίηση έχει τα πρωτεία στις βραβεύσεις. Στην πολιτική ταφή του, χωρίς ν' ακουστούν καντίς, υπήρξε το αδιαχώρητο, από φίλους, συναγωνιστές στον Ρήγα Φεραίο, ποιητές, συγγραφείς, μέλη της Ισραηλιτικής κοινότητας. Η σορός του εκάη.


«Ο έρωτας δίνει δύναμη για ζωή»

Εχοντας εισβάλει σε τέτοιο βαθμό στη ζωή μας, η ερώτηση είναι αναπόφευκτη. Πώς στέκεστε απέναντι στον κορονοϊό και τι διαπιστώνετε ως προς την αντιμετώπισή του στη χώρα μας;
Το «όλοι στο σπίτι για να νικήσουμε τον κορονοϊό» μπορεί να είναι ευεργετικό και για τη μείωση της υπογεννητικότητας. Ας το δούμε αισιόδοξα και με χιούμορ και να στοχαστούμε πόσο εύθραυστη είναι και πόσο αξίζει η ζωή μας που απειλείται από κάθε είδους μικρόβια, του σώματος αλλά και του μυαλού, όπως το μικρόβιοτου ρατσισμού, υπεύθυνο για περισσότερους θανάτους από τις επιδημίες, για ολοκαυτώματα. Τέλος, μπορούμε να διαβάσουμε και μερικά καλά βιβλία, ιδίως των ρεαλιστών του δέκατου ένατου αιώνα. Και ποίηση, όσοι την αντέχουν ακόμη.

Ζούμε σε μια ρευστή εποχή. Οικονομική κρίση, ταραχές στον Εβρο, καραντίνες, κακή ψυχολογία. Πού ελλοχεύει ο πραγματικός κίνδυνος, λέτε, και πώς πολεμιέται;
Πιστεύω πως όσο μεγαλώνουν οι οικονομικές ανισότητες μεταξύ πλουσίων και φτωχών κρατών και ανθρώπων -που μεγαλώνουν- θα έχουμε μόνιμες ταραχές παντού. Το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλουσίων και φτωχών δημιουργεί τις μεταναστεύσεις και τις κρίσεις από τις οποίες οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Η λέξη «ανάπτυξη» κρύβει εν μέρει φιλοσοφία απληστίας. Οι θεωρητικοί της ανάπτυξης μονίμως προπαγανδίζουν υπέρ των χαμηλών μισθών και της λιτότητας, ενώ για το μεγάλο κεφάλαιο τα δίνουν όλα.

«Το ξέρουμε ότι έρχονται κι άλλα αδιέξοδα και μεταλλάξεις/αλλά κάθε μέρα που περνά είναι μια νίκη για τους έρωτες» γράφετε. Θα το σχολιάσετε;
Και στους δύο μεγάλους πολέμους του εικοστού αιώνα και στις εξεγέρσεις οι οπλίτες κι οι αντάρτες τραγουδούσαν ερωτικά τραγούδια. Lili Marlen, it's a long way to Tipperary, o Bella Chao. O Γκάτσος έγραψε: «στρατιώτη αν θες τη μάχη να κερδίσεις/κοίτα μια κοπελίτσα ν' αγαπήσεις». Ο έρωτας δίνει δύναμη για ζωή, για παρηγοριά και όνειρο. Και φόνους βέβαια κι αυτοκτονίες, αλλά τον προτιμούμε από τον πόλεμο.

Πάτρα: Τι χαίρεστε σ' αυτή, τι σας προκαλεί ασφυξία και από πού αντλείτε οξυγόνο;
Στην Πάτρα χαίρομαι και παίρνω οξυγόνο στο Νότιο Πάρκο που πηγαίνω με την κόρη μου. Είναι απλό, λιτό, προσβάσιμο, μεθάς από αέρα. Δεν έχει μπαρ, εστιατόρια, παγοδρόμια, όπως θα ήθελαν «οι της ανάπτυξης». Επίσης, οξυγόνο παίρνω όταν είμαι με τους φίλους μου και στο σπίτι μου με την Κατερίνα και την Αναστασία.


Συνέντευξη στην ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 15:07]  Βράβευση Κ. Γαλιώτη από την...
[χθες 14:06]  Θ.Κοτσίρης: Η ιατρική τον...
[χθες 14:58]  Ζ.Στουφής: Το αιρετικό πνεύμα της...
[χθες 13:16]  Χ.Γώγος: Ποιος είναι ο επιστήμονας...
[χθες 12:33]  Σπύρος Δεπούντης: Το άλμα ζωής στη...
[χθες 10:13]  Κυριάκος Σκιαθάς:Τέσσερα «Κ» με...
[χθες 12:36]  Ιλια Ράγκου: Ελεύθερος χρόνος, ώρα...
[χθες 17:38]  Α.Μαστοράκου: Πρόθυμοι στη εθνική...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:56:35]