ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Ράνια Καραΐσκου στην «ΠτΚ»: Χημεία θέλει ο έρωτας, χημεία και το μπριτζ

Η Ράνια Καραΐσκου στην «ΠτΚ»: Χημεία θέλει ο έρωτας, χημεία και το μπριτζ



Η αγάπη της για το μπριτζ αποτέλεσε το έναυσμα για τη συγγραφή του πρώτου της μυθιστορήματος με τίτλο «Εκείνος εκείνη και το μπριτζ» (εκδ. Soap). Μέσα από το οποίο εκτυλίσσεται μια ερωτική ιστορία, που ως παιχνίδι κι αυτή «απαιτεί αφοσίωση στους κανόνες, υπομονή, επιμονή και καλή χημεία με τον συμπαίκτη», όπως σημειώνει η πολυτάλαντη Ράνια Καραΐσκου. Η οποία μιλάει στην «ΠτΚ» για το βιβλίο και τους ήρωές της, τους καλούς και τους κακούς μπριτζέρ, τα σαπούνια της, το Ναύπλιο και την Πάτρα.

Πότε και με ποια αφορμή πρωταρχίσατε να γράφετε;
Το πότε αρχίζει κανείς να γράφει για πρώτη φορά, θα πρέπει να το αναζητήσει στα νεανικά του χρόνια, όταν αισθάνεται πιεστική την ανάγκη να εκφράσει τον κόσμο που μόλις γνωρίζει. Προσωπικά θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα να γράφει ή καλύτερα να σημειώνει τις σκέψεις του. Τα τελευταία χρόνια ωρίμασε μέσα μου η άποψη ότι μπορώ να σχηματοποιήσω τα γραφτά μου σε λογοτεχνική μορφή, κι έτσι άρχισα ενσυνείδητα να κατευθύνω τη γραφή μου σε αυτή την προοπτική.

«Εκείνος εκείνη και το μπριτζ». Πώς προέκυψε το πρώτο σας μυθιστόρημα;
Δεν είναι το πρώτο μου κείμενο, αλλά αυτό που ολοκληρώθηκε πρώτο και ως αποτέλεσμα εκδόθηκε και πρώτο. Την ολοκλήρωσή του την οφείλω σε ένα ατύχημα που με ανάγκασε να μένω πολύ χρόνο στο σπίτι και που τον αξιοποίησα για τη συγγραφή του. Ως θέμα προέκυψε από την ανάγκη μου να μιλήσω για το μπριτζ και τις εμπειρίες μου από αυτό το πνευματικό άθλημα στο οποίο τα τελευταία χρόνια έχω αφιερώσει πολύ χρόνο. Τελικά μέσα από το κείμενο αναδείχθηκε μια ενδιαφέρουσα ερωτική ιστορία και ο χώρος του μπριτζ παρέμεινε στο φόντο, σαν χώρος δράσης των ηρώων. Eτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω και για το μπριτζ που αγαπάω, αλλά και να το χρησιμοποιήσω ως «σκηνικό χώρο» της δράσης, κάτι που νομίζω πως προσδίδει και μια πρωτοτυπία στο βιβλίο.

Η πόρτα του εξωφύλλου, που φέρει ταμπέλα με το όνομα και την ιδιότητά σας, είναι «από εκείνες τις παλιές με το χοντρό ανοιγόμενο τζάμι μπροστά από το οποίο υπάρχει μασίφ σιδερένιο κάγκελο βαμμένο σε ζαχαρί χρώμα, σε ένα όμορφο σχέδιο από σύμπλεγμα τόξων», όπως περιγράφετε την εξώπορτα του πατρικού της ηρωίδας σας Μαίρης, ξεκινώντας το βιβλίο σας. Κατά πόσο έχετε μπολιάσει με αυτοβιογραφικά στοιχεία τους χαρακτήρες και την ιστορία σας;
Δύσκολα μπορεί να αποφύγει κανείς τα αυτοβιογραφικά στοιχεία σε ένα μυθιστόρημα. Στους ήρωες, ακόμα κι αν φαινομενικά είναι ξένοι με τη ζωή του συγγραφέα, υπάρχει πάντα ένα μέρος της φανερής και κρυφής του προσωπικότητας. Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι αλήθεια πως αυτά τα αυτοβιογραφικά στοιχεία είναι και ο κορμός του. Το Ναύπλιο και η Νεμέα που αναφέρονται ως τόπος δράσης είναι τα μέρη που μεγάλωσα και οι περισσότεροι ήρωες έχουν στοιχεία από υπαρκτά πρόσωπα με τα οποία έζησα.

«Το μπριτζ είναι ένα παιχνίδι λαθών. Προσέχουμε πολύ τη διαδραστικότητά μας με το συμπαίκτη μας» μια από τις συμβουλές της ηρωίδας μπριτζέζ σας προς τον «μαθητή» της Λευτέρη, ο οποίος δρα καταλυτικά στη ζωή της. Μπριτζ και έρωτας πού συναντώνται;
Οπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, το μπριτζ είναι ένα παιχνίδι τακτικής που απαιτεί αφοσίωση στους κανόνες του, υπομονή, επιμονή και καλή χημεία με τον συμπαίκτη. Τα ίδια πάνω-κάτω που ζητάει και το ερωτικό παιχνίδι. Κρυφά και φανερά χαρτιά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, απογοητεύσεις, αλλά και ανατροπές, τεχνικές πολέμου με στόχο την επικράτηση, το «εγώ» και το «εμείς» κάνουν την παρτίδα τόσο στο μπριτζ, όσο και στον έρωτα όλο και πιο ενδιαφέρουσα. Η διαφορά είναι ότι στο μπριτζ υπάρχει νικητής. Στον έρωτα όμως;

Πέραν του μπριτζ και της ερωτικής ιστορίας, θίγετε και το θέμα της σχέσης γονιών-παιδιών. Θα μας πείτε;
Είναι ένας φόρος τιμής στους δικούς μου γονείς, που αναφέρονται και με τα ονόματά τους και στους οποίους χρωστάω και την εξέλιξή μου και την ελευθερία σκέψης και επιλογών που με βοήθησαν να έχω στη ζωή μου. Στην ελληνική κοινωνία η σχέση γονιών παιδιών είναι διαμορφωτική, είτε θετικά, είτε αρνητικά και σε αυτή τη σχέση οφείλουν συνήθως το χαρακτήρα τους οι ήρωες ενός βιβλίου.

Ο Μομ έχει πει, όπως αναφέρετε, ότι «το μπριτζ είναι το πιο διασκεδαστικό και το πιο έξυπνο παιχνίδι που επινόησε ποτέ ο άνθρωπος». Από την προσωπική σας πείρα, πώς επηρεάζει την «πλεύση» ενός κακού μπριτζέρ;
Ενας κακός μπριτζέρ μπορεί να είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος. Μπορεί φυσικά και το αντίθετο. Οσο βελτιώνει όμως την τεχνική του και τις ικανότητές του στο μπριτζ, είναι σίγουρο ότι θα αρχίζει να διασκεδάζει περισσότερο και να αισθάνεται καλύτερα και πιο βελτιωμένος, ως άνθρωπος στην προσωπική του ζωή και στην καθημερινότητά του.


Το Ναύπλιο, η Πάτρα και τα σαπούνια

Στο βιβλίο σας βρίσκουμε αρκετά αρχαία ρητά. Γιατί δεν αφήσατε τη φιλόλογο που είχατε μέσα σας να ανθίσει;
Σίγουρα πάντως δεν την άφησα να μαραθεί, με την έννοια ότι δεν σταμάτησα ποτέ να μελετώ κείμενα και κυρίως την αρχαία γραμματεία. Δεν άφησα τη φιλόλογο μέσα μου να εξελιχθεί σε επαγγελματική ιδιότητα, αφού ανέπτυξα αυτή της πολιτικού μηχανικού, αλλά της άφηνα πάντα χώρο να υπάρχει και να επηρεάζει τις επιλογές μου και τη σκέψη μου.

Η μητέρα του Λευτέρη φτιάχνει χειροποίητα φυσικά σαπούνια. Οπως κι εσείς. Θα μας πείτε γι' αυτή σας την ενασχόληση με τη Rania K;
Είναι η προσωπική μου ενασχόληση, ένα μεράκι που με βοηθάει να εκφράζω στην πράξη αυτό που αντιλαμβάνομαι ως ποιότητα ζωής. Τα προϊόντα Rania K είναι αγνά σαπούνια με φυσικά συστατικά και αιθέρια έλαια που έχουν κατακτήσει φανατικούς θαυμαστές σε όλη την Ελλάδα. Είναι το «σαπουνάκι της οικογένειας», όπως μου αρέσει να λέω.
Κυρίως είναι το «άλλο» μου αγαπημένο μυθιστόρημα που έχει αρχίσει να γίνεται best seller.

Γεννηθήκατε στο Ναύπλιο, αλλά ζείτε στην Πάτρα. Τι κρατάτε στην καρδιά σας από τις δύο πόλεις;
Είμαι τυχερή γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσω σε δυο πόλεις που κατάφερα να αγαπήσω πολύ. Τα κοινά τους στοιχεία είναι η θάλασσα που λατρεύω, αλλά και τα αστικά στοιχεία στην καθημερινότητα και των δύο πόλεων, στις οποίες μπορείς να απολαύσεις μια βόλτα, έναν καφέ και να μετέχεις σε μια ενδιαφέρουσα πνευματική ζωή. Από το Ναύπλιο κρατάω την ξενοιασιά των παιδικών μου χρόνων, την οποία ξαναβρίσκω όποτε το επισκέπτομαι και από την Πάτρα την ωριμότητα και την ευθύνη απέναντι στην οικογένειά μου και τη ζωή.

Και γράφετε, και ζωγραφίζετε, και φωτογραφίζετε, και παίζετε κιθάρα. Τι να περιμένουμε από εσάς στη συνέχεια;
Είναι σίγουρο ότι δεν θα με ακούσετε ποτέ να δίνω ένα ρεσιτάλ κιθάρας, αλλά αν έρθετε σπίτι μου με φίλους, μπορείτε να με ακούσετε να παίζω. Σε ό,τι αφορά στις άλλες μου δραστηριότητες, συνεχίζω σχεδόν συστηματικά θα έλεγα και να γράφω και να ζωγραφίζω και να φωτογραφίζω. Ετσι μπορείτε να περιμένετε το νέο μου μυθιστόρημα που προχωράει με ικανοποιητικό ρυθμό και πού ξέρετε; Ισως συναντηθούμε σε μια αίθουσα όταν οι πίνακές μου ή οι φωτογραφίες μου θα είναι έτοιμα να εκτεθούν.


Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:18]  Ν.Μυλόπουλος:Τα εύθραυστα...
[χθες 09:45]  Σπύρος Μαραγκός; Πιστός εραστής...
[χθες 10:17]  Γ.Δελιόπουλος: Ο δικός μου τρόπος...
[χθες 08:32]  Μένουμε σπίτι με τον Βασίλη Λαδά
[χθες 14:58]  Ζ.Στουφής: Το αιρετικό πνεύμα της...
[χθες 10:13]  Κυριάκος Σκιαθάς:Τέσσερα «Κ» με...
[χθες 14:47]  Ε.Σαμίου: Πλασμένη πάνω στα μέτρα...
[χθες 20:30]  Βασίλης Λαδάς: Αναζητώντας την...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [03:55:43]