ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Εις τον αφρό της θάλασσας

Εις τον αφρό της θάλασσας



Είσαι μέσα στη θάλασσα και η μαμά σου φωνάζει: Βγες, πάμε για φαγητό. Δύο αποκρουστικές πληροφορίες σε τέσσερις λέξεις. Τέρμα το μπάνιο. Και φαγητό κιόλας. Ε, όχι. Δεν θα βγεις.
Αλλά στο τέλος θα βγεις.
Πού είμαστε εμείς τώρα; Ανάμεσα στο «δεν βγαίνω» και στο «θα βγω», σε μια μετέωρη, αμήχανη κατάσταση. Να που η πολιτική είναι παράγων ψυχολογίας. Ανεξάρτητα από τον βαθμό εκτίμησης καθενός σε μια δημοτική εξουσία, δεν παύει ο Δήμος, με την ιστορική, τη θεσμική, τη διοικητική έννοια, να αποτελεί συνεκτική ουσία της συλλογικής ζωής και σημείο ατομικής και ομαδικής αναφοράς. Οταν ο Δήμος σου ζητά να μην διπλοπαρκάρεις, τον αγνοείς. Αλλά στον Δήμο είναι που στρέφεις το κεφάλι στις περιπτώσεις όπου είναι αναγκαία η συνεννόηση, η ενορχήστρωση, η ρύθμιση της μαζικής δράσης. Ο ιδιωτικός καρναβαλικός τομέας έχει αναπτύξει δίκτυα οριζόντιας επικοινωνίας, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να αυτονομηθεί ως ενότητα και να παίξει κυρίαρχο ρόλο στην καρναβαλική διοργάνωση. Δεν προλαβαίνει να το κάνει μέσα σε μιάμιση μέρα. Οι ίδιοι οι «αρχηγοί» εισπράττουν το μάγκωμα των μελών. Η αρχηγία τους είναι περιορισμένης ισχύος, θαμπώνει μέσα σε μια ατμόσφαιρα ανασφάλειας. Ο παροιμιώδης καρναβαλικός πυρετός και η ορμή της αγέλης υποχωρούν. Δεν είναι ο φόβος για τον ιό. Είναι το σύνδρομο της γύμνιας που σε επισκέπτεται σε νυκτερινούς κωμικούς εφιάλτες: Ονειρεύεσαι ότι κυκλοφορείς γυμνός, ανάμεσα σε ντυμένους. Και τώρα διερωτάσαι μήπως πάει να συμβεί το ανάποδο. Να είσαι εσύ ο ντυμένος σε έναν πεζόδρομο άντυτων θαμώνων και περαστικών.
Το ημερολόγιο και το εορτολόγιο ωστόσο δεν αλλάζουν με πολιτικές αποφάσεις. Εχουμε μπροστά μας την Κυριακή της Τυρινής και αυτό δεν μπορεί να ανατραπεί από υπουργούς, δημάρχους και λοιμωξιολόγους. Συνεπώς πρέπει να βρούμε μια άκρη. Να συναντηθούμε, να συνεργαστούμε, να σκεφτούμε συνετά και να δράσουμε οργανωμένα, έτσι που το έθιμο να τηρηθεί μέσα στο πλαίσιο και τα μεγέθη που διαμορφώνουν οι συγκυρίες.
Με τους επιστήμονες δεν μπορεί να τα βάλει κανείς. Αλλά και ο αδαής έχει τη λογική του. Ματαιώνεται το καρναβάλι για να μην έρθουν επισκέπτες- φορείς του ιού. Ας υποθέσουμε ότι ένας τέτοιος φορέας ζει στην Αθήνα, ένας στη Θεσσαλονίκη και ένας στα Γιάννινα. Εάν επρόκειτο να έρθουν, θα πει ότι κυκλοφορούν. Αφού δεν θα έρθουν στην Πάτρα, λοιπόν, θα μείνουν στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στα Γιάννινα. Θα κυκλοφορήσουν εκεί. Θα κολλήσουν κόσμο εκεί. Και μετά, θα έρθουν τα πατρινόπουλα που σπουδάζουν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τα Γιάννινα και θα κολλήσουν και την Πάτρα. Μα, αναβλήθηκε κοτζάμ καρναβάλι Βενετίας, λέει ο λοιμωξιολόγος. Ναι, αλλά η Βενετία είχε κρούσματα. Η Πάτρα δεν είχε. Ούτως ή άλλως, όμως, αφού ο ιός έχει τρομερή μεταδοτικότητα, θα διασπαρεί παντού. Μα είναι ένας ιός που σκοτώνει ευπαθή άτομα. Η γρίπη σκοτώνει πολύ περισσότερα, αλλά κανείς δεν είπε να ακυρωθούν οι βασιλόπιτες της Πρωτοχρονιάς.
Κάτι μας λέει ότι δεν επρόκειτο γι' αυτό. Η πολιτεία φοβήθηκε ότι μια εξάπλωση του ιού θα έστελνε τον πανικόβλητο κόσμο στα νοσοκομεία και το σύστημα θα μπούκωνε με απειλή κατάρρευσης. Επέλεξαν λοιπόν μέτρα ανάσχεσης, ίσως και για να κερδηθεί χρόνος μέχρι την άνοιξη. Οσο για τον Δήμαρχό μας, ευθυγραμμίστηκε χωρίς δυσκολία. Για τη δημόσια υγεία, πρωτίστως. Και για την ευθύνη. Η μουσική σταμάτησε. Και ακούγεται ένα χε χε χε, χαιρέκακο, από τον κληρικό που έκαιγε τους μπάστακες. Η φωτιά δεν κάνει τίποτα. Η ευθυνοφοβία είναι πιο αποτελεσματική.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [02:36:57]