ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τρελαίνει γέρους και παιδιά

Τρελαίνει γέρους και παιδιά



Πιθανότατα το είδατε το έργο, αλλά έχει σημασία να θυμηθούμε για τι πράγμα μιλάμε. Η ταινία «Τζόκερ» μας αφηγείται έναν προβληματικό γελωτοποιό που πάσχει από νευρολογικό σύνδρομο. Οι πάντες τον κοροϊδεύουν ή τον εκμεταλλεύονται, ώσπου αποφασίζει να εκδικηθεί δολοφονώντας με τρόπο ειδεχθή, σαν να καθαρίζει τον τόπο από σκουλίκια.
Οχι η πιο ευχάριστη και φιλική προσωπικότητα, ιδιαίτερα μετά την καταβύθισή του στην παράνοια, την οποία ωστόσο εξάγει σαν μια παρότρυνση για καταστροφικό μένος, μέσω του οποίου τα άτομα και η μάζα εξυπηρετούν διάφορα απωθημένα.
Σε κάποιες παλαιότερες εποχές, τα παιδιά και οι νέοι αντέγραφαν στο καρναβάλι τις φιγούρες του Ρομπέν των Δασών, του Ντ' Αρτανιάν ή του Τζον Γουέιν, ηρώων που είχαν τον ρόλο του «καλού», του επιδέξιου και του γοητευτικού στα μυθιστορήματα, τα εικονογραφημένα κόμικ ή τα κινηματογραφικά φιλμ. Κάτι ανάλογο έγινε και τα επόμενα χρόνια, αλλά με άλλες προσλαμβάνουσες και πρότυπα: Φορέθηκε πολύς σούπερμαν, άξιονμαν, μπατμαν και όλοι οι υπερήρωες. Και τα χρόνια περνάνε, που λέει και το τραγούδι, και νάσου το καρναβάλι γεμίζει με στολές και μακιγιάζ τύπου Τζόκερ. Φόνοι, αίμα, παράνοια, αμόκ, χαριτωμένα πράγματα. Οχι ακριβώς: Κρατάμε τη μορφή και αδειάζουμε το περιεχόμενό της. Δεν είμαστε ο Τζόκερ που ξεσπάει σκοτώνοντας. Μεταλλάσσουμε τον χαρακτήρα σε μια ηπιότερη εκδοχή, κατά την οποία ο κλόουν δεν ευθυγραμμίζεται με τα κατεστημένα, είναι δυνητικά επικίνδυνος για την τάξη και την ασφάλεια που βολεύουν τις ολιγαρχίες, είναι ένα σύστημα μη ελέγξιμο και μη κατατάξιμο, και εν τέλει ελεύθερο. Δεν θα του λέμε τι κάνει, δεν θα του βάζουμε όρια, η ταυτότητά του αυτοκαθορίζεται με τον τρόπο που επιλέγει ο ίδιος. Το μακιγιάζ είναι μια μάσκα που κρύβει τα πραγματικά χαρακτηριστικά πίσω από μια μορφή που σου δηλώνει ότι από έναν τέτοιο τύπο μπορείς να περιμένεις τα πάντα. Μην παίζεις μαζί του, λοιπόν. Ισως αυτές οι τελευταίες λέξεις λένε όσα οι προηγούμενες: Είμαστε η γενιά με την οποία δεν πρέπει να παίζεις. Στην πραγματικότητα, βέβαια, αυτό γίνεται ακριβώς. Παίζουν μαζί σου, απορκάλυπτα. Καμία μεταμφίεση δεν σου βελτιώνει τη θέση, απλά η μεταμφίεση είναι μια ευκαιρία να εκφράσεις ένα όνειρο, μια πίκρα, μια φαντασίωση, ένα απωθημένο.
Η καθιέρωση της μορφής του Τζόκερ σε ευρεία έκταση, είναι ένας ακόμα θρίαμβος του μάρκετινγκ στην εποχής της παγκοσμιοποίησης, σε μια εποχή όπου αναζητούνται αναγνωρίσιμοι κώδικες για να δηλώσει κανείς ότι μετέχει στην παγκόσμια κοινότητα που καταναλώνει σχήματα και σύμβολα, ώστε μέσω της κατανάλωσης αυτής να αισθάνεται ότι ομιλεί τη γλώσσα των άλλων και δεν υστερεί, και να απολαμβάνει της- δημόσιας κατά το δυνατόν- προσοχής μέσα από της χρήση των κοινών κωδίκων.
Αλλά έχει ενδιαφέρον ότι η μάζα παρεμβαίνει στο πολιτιστικό προϊόν διορθωτικά, ακριβώς επειδή καταλαβαίνει το βαθύτερο νόημα της ταινίας. Ο Τζόκερ δεν δολοφονεί, ούτε διολισθαίνει στην παράνοια. Ο Τζόκερ είναι ένας σχηματικός ήρωας που εκφράζει την κοινή μας διάθεση για περισσότερη σημασία και εκτίμηση. Και λιγότερες δυσκολίες. Θα θέλαμε η ζωή (μας) να είναι καλύτερη και πιο φωτεινή. Αυτό δεν ισχύει και αποτυπώνουμε τον σαρκασμό μας γι' αυτό στο παγερό χαμόγελο του πληγωμένου γελωτοποιού, που επιστρέφει το γέλιο του στα μούτρα μας σαν καγχασμό, βρισιά και καταγγελία.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [20:21:11]