ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ: Δεν επεδίωκα ποτέ μου τίποτα

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ: Δεν επεδίωκα ποτέ μου τίποτα



Εφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 80 ετών, η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ, έχοντας αφήσει πίσως της πλούσιο έργο. Στην Πάτρα βρέθηκε για τελευταία φορά το 2018, όταν στο πλαίσιο των «Προσώπων της Χρονιάς» βραβεύθηκε για το σύνολο του έργου της.
Η ίδια δεν διψούσε για τιμές, αλλά παράλληλα δεν ήθελε να χαλάσει το χατίρι των ανθρώπων που την πρότειναν, όπως του Πατρινού Αντώνη Σκιαθά. Ανέβηκε στη σκηνή αργά-αργά με το κοινό να κρατά μια σιωπή που την επέβαλε ο σεβασμός και να ακολουθήσει ένα χειροκρότημα, με την ίδια να προσπαθεί να βρει τα κατάλληλα λόγια. «Δεν ξέρω τι να πω...» είπε αρκετές φορές, όμως έπειτα αποφάσισε να απαγγείλει έναν στίχο του Καβάφη, έναν ποιητή που όπως είχε δηλώσει η ίδια τον λάτρευε: «Κι αν πτωχική τη βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε/ Ετσι σοφός που έγινες με τόση πείρα/ ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν».
Και συνέχισε: «Δεν επιδιώκω ποτέ τίποτα. Πιστεύω στην φυσικότητα. Να έρχονται όλα φυσικά όπως όταν ξυπνάς το πρωί και πίνεις τον καφέ σου και το βράδυ όταν πηγαίνεις για ύπνο». Παρέδωσε το μικρόφωνο και επέστρεψε στη θέση της, ανταποδίδοντας τις επευφημίες με ένα νεύμα.
«Θέλω να ζω το παρόν»
Στις 10 Δεκεμβρίου του 2017, η Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ, σε συνέντευξή της στο «Γραφείον Ποιήσεως» που είχε δημοσιευθεί στην «Π» είχε πει χαρακτηριστικά:
>«Ποίηση σημαίνει ένα μικρό φως στο σκοτάδι γιατί βλέπω και λαβαίνω πολλά ποιητικά βιβλία και αυτό που με συγκινεί ιδιαίτερα ότι προέρχονται από νέους. Και βέβαια είναι γνωστό το σονέτο ότι "σε χαλεπούς καιρούς, ανθίζει η ποίηση". Φαίνεται ότι αυτό ισχύει, και, όπως έχω πει πολλές φορές, το επίπεδο της ποίησης που λαμβάνω από τους νέους είναι πολύ υψηλότερο από προηγούμενες γενιές. Βέβαια, έχει σχεδόν χαθεί το ρομαντικό στοιχείο, αλλά η σκέψη μπαίνει με ποιητικό τρόπο. Πολλή σκέψη και ανάλυση».
>Πώς την επισκέπτονται οι ποιητικές της ιστορίες; «Είναι ακατονόμαστο! Δεν με ειδοποιεί ποτέ. Η ποίηση έχει δικούς της νόμους και κανόνες. Βέβαια μετά από τόσα χρόνια έχω συλλάβει λίγο το σύστημα. Το σύστημα είναι το εξής: Ερχεται ένας κύκλος ο οποίος είναι μια σειρά ποιημάτων γύρω από ένα θέμα και αυτό έρχεται μόνο του δεν με ειδοποιεί ποτέ. Μετά κλείνει αυτός ο κύκλος. Για παράδειγμα μπορεί να συμπεριλαμβάνει δέκα ποιήματα. Εγώ δεν ορίζω τίποτα. Εκείνο που δεν κάνω ποτέ είναι να πιέσω τον εαυτό μου να γράψει ένα ποίημα. Τα γεγονότα και η πείρα μου μού έχουν δείξει πως κάθε δύο χρόνια έρχεται αυθόρμητα».
Νονός της ήταν ο Ν. Καζαντζάκης: «Αυτό που έχω πει πολλές φορές είναι ότι δεν τον γνώρισα ποτέ και αυτό ήταν κάτι που με είχε πληγώσει πολύ από την αρχή. Βέβαια, μου έμεινε σαν τίτλος η "βαφτιστικιά" του Καζαντζάκη. Μου επηρέαζε πάρα πολύ τη ζωή μου. Από μικρή τον διάβαζα. Το πνεύμα του μου φαίνεται τελείως φυσικό και το καταλαβαίνω απόλυτα, αλλά σαν άνθρωπο να του σφίξω το χέρι δεν μπόρεσα».
>Τι σχεδιάζει τα επόμενα χρόνια, τι επιθυμεί; «Να μην εξαφανιστώ από τη Γη. Είμαι 78 ετών και αυτό που έμαθα είναι να ζω ό,τι απομείνει, είμαι υγιής. Θέλω να βγάλω από τον ορίζοντά μου το μέλλον και να ζω το παρόν και ό,τι κάνω να το αφιερώνω στο παρόν. Βέβαια αυτό που σχεδιάζω, αν γίνει, περιέχει το μέλλον, αλλά εμένα θέλω να με απασχολεί οτιδήποτε στο παρόν».
Η γνωριμία του ποιητή και προέδρου του «Γραφείου Ποιήσεως» Αντώνη Δ. Σκιαθά, ξεκίνησε από τη δεκαετία του '90, ενώ την είχε επισκεφθεί μόλις την περασμένη εβδομάδα.
Μιλώντας στην «Π», σημείωσε χαρακτηριστικά: «Η Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ, είναι μια σημαντική ποιήτρια της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας με ένα έργο που έχει στοιχεία που αφορούν τον άνθρωπο, είναι ανθρωποκεντρικό και υπαρξιακό. Συναντηθήκαμε για πρώτη φορά τη δεκαετία του '90, την εποχή που κυκλοφορούσε το περιοδικό ''Ελίτροχος''. Για πάρα πολλά χρόνια, υπήρχε μια επικοινωνία που είχε να κάνει με τη συνομιλία τόσο του ποιητικού της έργου όσο και της γενικότερης προσωπικότητάς της και σαφώς τη σχέση της με τον νονό της Νικόλαο Καζαντζάκη. Αυτή η επικοινωνία, είχε πολλούς σταθμούς σε αυτά τα 30 χρόνια της γνωριμίας μας, με κορυφαία στιγμή την απονομή του μεγάλου βραβείου Ζαν Μωρεάς για το σύνολο του έργου της από το Γραφείο Ποιήσεως 2018. Εχω καταγράψει αρκετές στιγμές από τον βίο της τα τελευταία χρόνια με συνεντεύξεις, με επικοινωνίες, τόσο στο προηγούμενό της σπίτι όσο και στο τελευταίο της, αυτό στην πλατεία Αμερικής, την προηγούμενη εβδομάδα, που είχε ως στόχο τη συμμετοχή της σε ένα από τα επόμενα βιβλία της σειράς «4x4» και που γι' αυτό το βιβλίο μιλήσαμε αρκετά και μου διάβασε κείμενά της από το ημερολόγιό της. Η Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ είναι μια εξαιρετική περίπτωση στη σύγχρονη λογοτεχνία, καθώς εκτός του ότι έγραψε ποίηση που σηματοδοτεί ποιητικά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, υπηρέτησε την ποιητική τέχνη με το να συμμετέχει σε εκδηλώσεις, σε συνέδρια, να μιλάει για ομότεχνους και να στηρίζει τους νέους ποιητές. Με την απώλειά της, χάνουμε μια σημαντική φωνή της ελληνικής ποίησης αλλά το έργο της θα μας συντροφεύει σε όλο μας το ποιητικό βίο και θα είναι οδηγός για τους νέους ποιητές».








Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[08:48]  Με κλειστές πόρτες η επίδειξη του...
[χθες 10:00]  Μαρία Σπυράκη: Ενας στους τρεις...
[χθες 12:54]  Κ. Μαλαμής: Η πόλη πρέπει να βγει...
[χθες 08:35]  Χάριετ Γκοτσοπούλου: Εφυγε στα 35...
[χθες 15:23]  Μαθήτριες του 2ου Λυκείου Αγρινίου...
[χθες 08:45]  Πάτρα:15 χρόνια Χρυσόστομος στην...
[χθες 07:41]  Μιχάλης Βασιλάκης: Η γροθιά του...
[χθες 15:43]  Μπέσσυ Αργυράκη: Οσο με θέλετε, θα...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [13:42:04]