ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Εύα Μαθιουδάκη-Κωστής Σχιζάκης στην «ΠτΚ». Μεράκι-σεβασμός επί 2, ίσον επιτυχές γοητευτικό εγχείρημα

Εύα Μαθιουδάκη-Κωστής Σχιζάκης στην «ΠτΚ». Μεράκι-σεβασμός επί 2, ίσον επιτυχές γοητευτικό εγχείρημα



Συνέντευξη στην ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ
Δύσκολο να συνεργαστούν δύο μυαλά και δύο χέρια, που ζουν σε δυο διαφορετικές πόλεις, για να γραφτεί μια ιστορία. Κι όμως, η Εύα Μαθιουδάκη και ο Κωστής Σχιζάκης το κατάφεραν, παραδίδοντάς μας έναν καθ' όλα άρτιο «Φταίχτη» (εκδ. Καστανιώτη). Οι δυο τους, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου τους την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου, ώρα 8.30 μ.μ., στην «Πρωτοπορία», μιλούν στην «ΠτΚ».
Τέλη '60, με την Αθήνα να φαντάζει ως όνειρο για τους ανθρώπους των χωριών, μια μάνα μετακομίζει με τα τέσσερα παιδιά της στην πρωτεύουσα, κουβαλώντας βαρύ φορτίο... που δεν λέει να ελαφρώσει έως το 1982, επί της παπανδρεϊκής Ελλάδας των θαυμάτων. Πώς γεννήθηκε η ιδέα, πώς έγινε η επιλογή της εποχής και πώς σμίξατε για να τα κάνετε όλα αυτά βιβλίο;
Ε.Μ. Το θέμα το εμπνευστήκαμε από ένα κοινό αστυνομικό ρεπορτάζ, τίποτα δηλαδή το συνταρακτικό· θα μπορούσε να τοποθετηθεί σε οποιαδήποτε εποχή μιας και αφορά ένα οικογενειακό δράμα από αυτά που η κοινωνία μας αρέσκεται ακόμη και σήμερα να αποσιωπά ή να συγκαλύπτει. Η συν-συγγραφή με είχε απασχολήσει και στο παρελθόν και έχω γράψει και δημοσιεύσει κάποια διηγήματα με φίλους ποιητές ή συγγραφείς. Η πρότασή μου προς τον Κωστή Σχιζάκη με τον οποίο γνωριζόμασταν μόνο κοινωνικά, έγινε αυθόρμητα, ενστικτωδώς θα έλεγα. Η λογοτεχνία είναι η φλόγα που ξεφλουδίζει τον άνθρωπο ως το κόκκαλο για χάρη ενός σκοπού, γι' αυτό αξίζει να δοκιμάζεται κανείς και να τολμά! Μια δοκιμή, λοιπόν, που αν κρίνουμε από τη στήριξη των αναγνωστών στο βιβλίο ήταν ιδιαιτέρως επιτυχής.
Κ.Σ. Δείτε. Ολα αυτά έγιναν ακριβώς επειδή σμίξαμε. Από κει και πέρα ήταν πολύ εύκολα όλα τα υπόλοιπα. Ο καθένας έδιδε στα κείμενα που ακολούθησαν μεταξύ μας ό,τι καλύτερο είχε να προσφέρει στο κοινό σύνολο. Σ' ό,τι αφορά την εποχή δεν ήταν και μακριά μας θα έλεγα. Δεν ήταν δύσκολο δηλαδή να την προσεγγίσει κανείς και να δουλέψει πάνω στους χαρακτήρες που ευφυώς αναλύθηκαν προκειμένου να βοηθήσουν την πλοκή του έργου. Η βασική ιδέα ήταν ένα δελτίο, ένα αστυνομικό δελτίο Τύπου που προσδιόριζε από μόνο του μια ιστορία με δυσάρεστο τέλος. Θα έλεγα ότι το ακολουθήσαμε στη γενικότητά του καθ' ότι παραμείναμε πιστοί στο δικό μας κατασκεύασμα προσθέτοντας το απαραίτητο πλαίσιο δράσης, ακόμα κι αντίδρασης, όπου αυτό εξυπηρετούσε τον κοινό σκοπό.

Πώς βιώσατε την εμπειρία της συν-συγγραφής, με τα πάνω της και τα κάτω της;
Ε.Μ. Η εμπειρία ήταν μοναδική. Ο βασικός κορμός του βιβλίου γράφτηκε σε με ένα «παραλήρημα» δημιουργικής ευφορίας και πνευματικής γενναιοδωρίας. Μόνο η επιλογή του τέλους μας δυσκόλεψε, αλλά δεν είχαμε άλλο δρόμο, έπρεπε να βρεθεί μια μορφή λύτρωσης όμοια με αυτής της αρχαίας τραγωδίας.
Κ.Σ. Μονολεκτικά θα μπορούσα ν' απαντήσω χαρακτηρίζοντας το όλο εγχείρημα, απολύτως γοητευτικό. Και στα πάνω και στα κάτω, όπως λέτε. Εξάλλου σήμερα γευόμαστε την επιτυχία. Δεν είναι αρκετό αυτό;

Πού έπαιρνε τη σκυτάλη η πένα της Μαθιουδάκη και πού του Σχιζάκη;
Ε.Μ. Ο Κωστής Σχιζάκης συνέβαλε καθοριστικά στην πλοκή, στο ερωτικό στοιχείο του μυθιστορήματος καθώς και στους πολύ ζωντανούς διαλόγους. Εγώ πάλι μέσα από λεπτομερείς και λυρικές αναφορές δημιούργησα δυνατούς χαρακτήρες και έδωσα την αίσθηση στον αναγνώστη της συνέχειας των ιστοριών μέσα από τις ίδιες τις ιστορίες.
Κ.Σ. Στην αρχή θα πρέπει να σας πω ότι οι σελίδες πήγαιναν κι ερχόντουσαν: Αθήνα-Ηράκλειο και Ηράκλειο-Αθήνα. Ομως αυτό δεν μπορούσε να κρατήσει για πολύ, δεδομένου ότι οι χαρακτήρες του έργου απαιτούσαν την ολοκλήρωση της εικόνα τους πότε από τον ένα και πότε από τον άλλο. Ολα αυτά βρήκαν τον δρόμο από μόνα τους. Το βιβλίο δομείται με εικόνες βίας και άφταστου λυρισμού. Είναι πασιφανές ποιος έχει γράψει τα μεν και ποιος τα δε.

Ο «φταίχτης» παραπέμπει ηχητικά στο «παίκτης». Επειδή αναφέρονται στην ιστορία οι αδελφοί Καραμάζοφ, υπάρχει κάποια ντοστογιεφσκική σύνδεση;
Ε.Μ. Δεν υπάρχει, βέβαια, διασύνδεση. Ομως ο Ντοστογιέφσκι ήταν από τους μεγαλύτερους μελετητές της ανθρώπινης ψυχής συμπυκνώνοντας στα έργα του, με αριστουργηματικό τρόπο, τα πάθη των ανθρώπων. Στον «Φταίχτη» η ψυχίατρος Ευφημία Αποστολίδου έχει επηρεαστεί πολύ από τους «Αδελφούς Καραμάζοφ» καθώς και εγώ προσωπικά. (κλείσιμο ματιού).
Κ.Σ. Δεν είναι μόνο αυτή η ομοιοκαταληξία που δώσατε, είναι και ο Ψεύτης πολύ πιο οικείος και ταιριαστός. Το απόσπασμα από τους αδερφούς Καραμάζοφ θέλησε η Εύα Μαθιουδάκη να το συμπεριλάβει επίτηδες, δείχνοντας την παιδεία της αλλά και αγάπη προς το συγκεκριμένο έργο.


Δεν υπάρχει φως χωρίς σκοτάδι

Πολυπρόσωπη η ιστορία σας, με απανωτά φλας μπακ και σασπένς. Τι απαίτησε η διαδικασία του «πλεξίματος» για να μην υπάρχουν κενά στην πλέξη;
Ε.Μ. Σίγουρα ένα τέτοιο εγχείρημα έχει τις τεχνικές του. Γιατί βέβαια σπάνια οι συγγραφείς, εκτός αν πρόκειται για πολύ μεγάλα μυθιστορήματα, προδιαγράφουν εξ αρχής την πλοκή. Εμείς παρασυρθήκαμε από τους ίδιους τους ήρωες μας, γίναμε ένα με αυτούς, αυτοί μας οδηγούσαν.
Δεν αυτοπεριοριστήκαμε αντίθετα αναπτύχθηκε ένα είδος ευγενικής άμιλλας μεταξύ μας. Φυσικά το μυθιστόρημα δουλεύτηκε σε πολλά και διαφορετικά στάδια, όπως επιβάλλεται για να γίνει ένα έργο αν όχι ομοιογενές, όπως ισχυρίζονται οι αναγνώστες και οι κριτικοί, αλλά ικανό να σταθεί στα πόδια του και να περπατήσει χωρίς να ρωτά ποιος έγραψε και τι. Ολα αυτά, όπως κατανοείτε, απαιτούν πολύ μεράκι, σεβασμό και αμοιβαίες υποχωρήσεις.
Κ.Σ. Κατ΄ αρχάς χαιρόμαστε πολύ για τη δική σας διαπίστωση. Οτι δεν υπάρχουν κενά, ότι είναι δεμένη η πλοκή... Σμιλέψαμε πολύ τους κεντρικούς ρόλους, αφήνοντας χαλαρά τους υπόλοιπους για να φανταστεί και λίγο ο αναγνώστης αυτό που θέλει. Δημιουργήσαμε μία περιρρέουσα ατμόσφαιρα, η οποία βοήθησε πάρα πολύ, όπως διαπιστώθηκε μετά, για να καθίσει η ιστορία πάνω σ' ένα υπόστρωμα. Ομως ήταν μια προσπάθεια που ζήτησε αφοσίωση, στη γραφή και στη μελέτη προκειμένου να στηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα.

Από τον τραγικό ήρωά σας, τον Παναγιώτη έως τους δευτερεύοντες και τριτεύοντες χαρακτήρες, προβάλλουν ζωές κρυφές, ζωές ζόρικες, ζωές τραυματισμένες. Γιατί ρίξατε τόσο σκοτάδι στις ανθρώπινες ψυχές;
Ε.Μ. Δεν υπάρχει φως δίχως σκοτάδι. Οπως έγραψε στο «Τετράδιο» ο Ζοζέ Σαραμάγκου, (εκδ. Καστανιώτης, μτφ. Αθηνά Ψυλλιά), «το σκοτάδι είναι απλώς η άλλη πλευρά του φωτός, η μυστική του όψη».
Κ.Σ. Μας αρέσει αυτό. Το επιδιώξαμε, ξέρετε. Μα έτσι δεν είναι η ζωή; Πόσα ωραία δεν έχει..; Μήπως δεν περνούσαν καλά και οι δικοί μας πρωταγωνιστές; Μήπως δεν απολάμβαναν, έστω κρυφά, τις ηδονές και τα υπόλοιπα που έταξε η μοίρα τους… Προσωπικά στη συγκεκριμένη περίπτωση δικαιολογώ ακόμα και το πεπρωμένο. Ξέραμε από την αρχή το πού θα καταλήξουμε.

Μετά τον «Φταίχτη» τι;
Ε.Μ. Τελειώνω ένα μυθιστόρημα, αλλά δεν βιάζομαι. Ξεκίνησα να γράφω τέλος του 2013 και από τότε έχω εκδώσει μια νουβέλα το 2014 «Αυτός ο ένας ο Αρίστος», μια συλλογή διηγημάτων τα «Μικρά Πείσματα» το 2017 και τώρα τον «Φταίχτη», ενώ δεν έχω σταματήσει να εργάζομαι όλο αυτό το διάστημα σε ένα πολύ απαιτητικό επάγγελμα.
Κ.Σ. Προσωπικά επιθυμώ να εκδοθούν μέσα στο έτος αυτό και κατά παράβαση των εκδοτικών συνηθειών τα δύο έτοιμα μυθιστορήματα, «Οι παιδικές ασθένειες» και το «Παλαιοπωλείον». Μια μικρή συλλογή ποιημάτων ας περιμένει κι άλλο κι ένα αστυνομικό το έχω βάλει μπροστά κι αναρωτιέμαι κι ο ίδιος πού θα καταλήξω.


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ








Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 18:54]  Η Μαρία Κοσσυφίδου στην «ΠτΚ»: «Ο...
[χθες 13:59]  Ξένια Κουναλάκη: Η ζωή είναι μια...
[χθες 14:05]  Πηνελόπη Γιώσα: «Το ποίημα που...
[χθες 15:30]  Πάτρα: Ο Πασχάλης Κιτρομηλίδης στο...
[χθες 14:24]  Πάτρα: Το μυθιστόρημα της Γ....
[χθες 14:01]  Γιώτα Κοντογεωργοπούλου: «Η πόλη...
[χθες 15:26]  Διαβάζοντας το «Ημερολόγιο...
[χθες 20:54]  Παρουσίαση βιβλίου - σεμινάριο με...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [12:42:33]