ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αρης Μηλιώνης: «Εύχομαι να διαβάζουμε λίγο περισσότερο»

Αρης Μηλιώνης: «Εύχομαι να διαβάζουμε λίγο περισσότερο»



Δημοτικό τραγούδι, η παράδοσή μας. Εκπρόσωπός του, γνήσια και σπουδαία, όπως αναγνωρίζουν πολλοί άνθρωποι του καλλιτεχνικού και όχι μόνο, χώρου, η Τασία Βέρρα. Γι' αυτή, αλλά και για τους δεξιοτέχνες συγγενείς της έγραψε ένα βιβλίο, που συνοδεύεται από CD με χαρακτηριστικά τραγούδια που έχουν ερμηνεύσει οι Βερραίοι και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Το Δόντι». Ο Αρης Μηλιώνης μιλάει στην «ΠτΚ» για όσα τον ώθησαν στην καταγραφή της ζωής των Βερραίων, για τις προκλήσεις και όσα τον εντυπωσίασαν, για την έλξη που ασκούν τα πανηγύρια στη σημερινή νεολαία.
Για ποιο λόγο θελήσατε να φωτίσετε πτυχές της ζωής της Τασίας Βέρρα αλλά και των Βερραίων -δεξιοτεχνών του δημοτικού τραγουδιού, μέσα από το βιβλίο σας;
Οι λόγοι που με έκαναν να γράψω το βιβλίο πιστεύω ότι είναι σοβαροί και σημαντικοί. Ερχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό που υπάρχει στη βιβλιογραφία σχετικά με τους ανθρώπους του λαϊκού πολιτισμού και συγκεκριμένα των καλλιτεχνών του δημοτικού τραγουδιού, όπου μεγάλα ονόματα έφυγαν από τη ζωή χωρίς να αφήσουν τίποτα το βιογραφικό με αποτέλεσμα οι ερευνητητές να ψάχνουν κάποια στοιχεία γι' αυτούς εδώ κι εκεί. Στο βιβλίο οι πρωταγωνιστές μιλάνε κατά πρόσωπο στον αναγνώστη για τη ζωή και το έργο τους.
Η προσπάθεια που έγινε έρχεται να προλάβει τον χρόνο που σβήνει μνήμες, ιστορίες, γεγονότα κι ό,τι το ανθρώπινο στο πέρασμά του. Ο,τι γράψαμε μένει παρακαταθήκη για το παρόν και το μέλλον έτσι ώστε να γίνεται αντικείμενο μελέτης και ανάλυσης των ερευνητών-ειδικών που ασχολούνται με το δημοτικό τραγούδι.
Είναι ένα ανάγνωσμα για το «νυν και αιέν» όσων θέλουν να ανοίξουν ένα παράθυρο στο παρελθόν, να δουν τα ήθη και τα έθιμα, το οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι μιας άλλης εποχής, όχι τόσο μακρινής, αλλά πόσο διαφορετικής.

Με τι προκλήσεις ήρθατε αντιμέτωπος;
Η μεγαλύτερη πρόκληση που ο οποιοσδήποτε θα αντιμετώπιζε εξάρχης, είναι προφανώς το να καταφέρει να σηκώσει το βάρος της καταγραφής ένος τόσο σημαντικού κομματιού του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού, και αυτό να γίνει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια και αξιοπιστία, και με ένα τρόπο που να απευθύνεται και στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό.
Χρειάστηκαν πολλές συζητήσεις μαζί τους ώστε να ανασυρθούν στην μνήμη όσο το δυνατόν περισσότερα γεγονότα, καταστάσεις και πρόσωπα, λόγω του χρόνου που μεσολαβούσε από τότε μέχρι σήμερα. Επίσης είχα στα χέρια μου κι ένα μεγάλο φωτογραφικό αρχείο που έπρεπε να το διαχειριστώ και ταξιμονήσω ταυτοποιώντας πρόσωπα, μέρη και ημερομηνίες.

Οι συνεντεύξεις που κάνατε προς άντληση πληροφοριών τι νέο, περίεργο ή, ακόμα κι εντυπωσιακό, σάς αποκάλυψαν;
Το σημαντικότερο πράγμα που μου έκανε εντύπωση σε προσωπικό επίπεδο μέσα από όλη τη διαδικασία είναι ο τρόπος συμπεριφοράς των πρωταγωνιστών, οι οποίοι διατηρούν μια αξιοθαύμαστη σεμνότητα και ταπεινοφροσύνη παρ' όλο το μέγεθος της πολιστικής τους προσφοράς και το βάρος του ονόματός τους. Κάτι άλλο που μου έκανε εντύπωση, αυτή τη φορά στο ίδιο το περιεχόμενο του βιβλίου, είναι η ακρότητα κάποιων καταστάσεων που εβίωσαν στο πατάρι.

Η Τασία Βέρρα, στα 15 της μόλις έκανε το πρώτο της 45άρι για να συνεχίσει να τραγουδάει έως το 2006. Τι ανακαλύψατε για τον άνθρωπο αλλά και καλλιτέχνη;
Ο άνθρωπος Τασία Βέρρα, όπως τη γνώρισα μέσα από τη συνεργασία μας, είναι ένα άτομο με ειλικρινή ευγένεια και καλοσύνη και όπως προανέφερα θαυμαστή σεμνότητα και μετριοφροσύνη, που πραγματικά με έκανε να εκτιμήσω ακόμα περισσότερο την αξία της.
Σε καλλιτεχνικό επίπεδο είχα ήδη σχηματίσει την άποψη ότι πρόκειται για ένα μεγάλο κεφάλαιο του ελληνικού τραγουδιού, όμως μετά κι από τις τοποθετήσεις πολλών μεγάλων καλλιτεχνών που περιέχονται στο βιβλίο, καταλήγω με ασφάλεια να πω κι εγώ ότι όντως προκειται για το φαινόμενο για το οποίο πολλοί μιλάνε. Οπως είπε και η Χαρούλα Αλεξίου: «Υποκλίνομαι στη μεγάλη αυτή αξία του πολιτισμού μας με δέος και ταπεινότητα».


«Ορθοδοξία υπάρχει σε όλο τον πλανήτη, το δημοτικό όμως είναι μόνο ο Ελληνας. Μπαίνω κάπου μέσα και είναι εκατό άτομα από όλες τις θρησκείες. Πού να τους καταλάβεις; Λέω καλαματιανό και ο Ελληνας θα σηκωθεί» σημειώνει ο Κώστας Βέρρας, που θεωρεί ταυτότητά μας το δημοτικό τραγούδι. Πώς κρίνετε την αντοχή της ταυτότητάς μας στον χρόνο;
Είναι αρκετά σύνθετο το ζήτημα αυτό. Αν προσπαθήσουμε να το απλουστεύσουμε, θα λέγαμε ότι προφανώς καποιά κοινά πολιτιστικά στοιχεία που συνδέουν την αρχαιότητα με το σήμερα, όπως για παράδειγμα το ίδιο το πανηγύρι, αλλά και η γλώσσα είναι μερικά από τα βασικά συστατικά τα οποία συνέτειναν στην αντοχή αυτής της ταυτότητας.

Παρότι οι συνήθειες των νέων έχουν αλλάξει τόσο ως προς τον τρόπο ζωής όσο και ως προς τα ακούσματά τους, διαπιστώνεται ότι τα πανηγύρια έχουν «πέραση» στη νεολαία. Πώς το εξηγείτε;
Είναι ξεκάθαρο πως η νεολαία σήμερα έχει πολύ διαφορετικά ακούσματα, συνήθειες και τρόπους διασκέδασης στην καθημερινότητά της. Τα καλοκαίρια, όμως, όντως παρατηρούμε ότι οι νέοι τιμούν τα πανηγύρια και αυτό νομίζω ότι οφείλεται κατά βάση στο βασικότερο χαρακτηριστικό του πανηγυριού, που είναι ο τρόπος της κοινωνικοποίησης και έκφρασης, όπως ο ομαδικός συμμετοχικός χορός ότι οφείλεται κατά βάση στο βασικότερο χαρακτηριστικό του πανηγυριού που είναι ο τρόπος της κοινωνικοποίησης και έκφρασης, όπως ο ομαδικός συμμετοχικός χορός αλλά και τα μουσικά ακούσματα που δεν τους είναι ξένα. Γιατί όποιες κι αν είναι οι αισθητικές καταβολές κάποιου, αυτά τα τραγούδια κάπου θα τα έχει ακούσει.

Κάποιοι νεότεροι Βερραίοι ασχολούνται με τη βυζαντινή μουσική. Πού συναντάται με το δημοτικό τραγούδι;
Δεν είμαι ειδήμων περί τη μουσικολογία, αλλά θα σας καταθέσω την προσωπική μου οπτική και άποψη. Ξεκινάμε με μια βασική διαφορά. Η βυζαντινή μουσική είναι ένα είδος που βασίζεται σε συγκεκριμένους κανόνες και στη δική της καταγεγραμμένη μουσική θεωρία και ήθελε ειδικές γνώσεις και εκπαίδευση για τον συνθέτη και τον εκτελεστή. Εν αντιθέσει, το δημοτικό τραγούδι, αν και απαιτεί υψηλή εκτελεστική τεχνική, είναι παράγωγο μουσικού αυτοσχεδιασμού κι ελεύθερης κι αυθόρμητης έκφρασης χωρίς εξειδικευμένες μουσικές γνώσεις. Το δημοτικό τραγούδι παρά ταύτα βρίσκει τις ρίζες του στη βυζαντινή μουσική κι αυτό γιατί οι δημιουργοί του είχαν επηρεαστεί από τις εκκλησιαστικές ακολουθίες και τις ψαλμωδίες τους και μέσω του ηχητικού μιμητισμού και της εξέλιξής του καταλήγουμε στην πιο διαμορφωμένη και γνωστή σ' εμάς μορφή του. Να αναφέρουμε εδώ ότι πολλοί τραγουδιστές του δημοτικού τραγουδιού είναι και ψάλτες.

Μετά το τελευταίο σας βιβλίο και το θεατρικό έργο που συνυπογράφετε με τον Τάκη Τσονάκα να περιμένουμε κάτι νέο, ίσως;
Αυτή την περίοδο συνεργάζομαι και πάλι με τον φίλο και συγγραφέα Τάκη Τσονάκα για τη δημιουργία ενός έργου γύρω από το θέατρο σκιών και τις σύγχρονες προεκτάσεις του. Για το άμεσο ή απώτερο μέλλον περιμένω ένα νέο ερέθισμα.

Με το 2020 να κάνει τα πρώτα του βήματα, πώς το βλέπετε -ή θα θέλατε να το δείτε- να περπατά;
Το 2020 σαν καινούργιος χρόνος κουβαλά, πριν καλά-καλά αρχίσει, τις προαιώνιες αμαρτίες των προκατόχων του. Δύσκολο να είμαστε αισιόδοξοι ότι θα αλλάξουν τα μυαλά και τα συμφέροντα των ισχυρών. Εύχομαι να αρχίσουμε να διαβάζουμε λίγο περισσότερο μήπως και υλοποιηθεί ο στίχος του Σεφέρη και «να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα».

Συνέντευξη στην
ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ









Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 18:54]  Η Μαρία Κοσσυφίδου στην «ΠτΚ»: «Ο...
[χθες 13:59]  Ξένια Κουναλάκη: Η ζωή είναι μια...
[χθες 14:05]  Πηνελόπη Γιώσα: «Το ποίημα που...
[χθες 15:30]  Πάτρα: Ο Πασχάλης Κιτρομηλίδης στο...
[χθες 14:24]  Πάτρα: Το μυθιστόρημα της Γ....
[χθες 14:01]  Γιώτα Κοντογεωργοπούλου: «Η πόλη...
[χθες 15:26]  Διαβάζοντας το «Ημερολόγιο...
[χθες 20:54]  Παρουσίαση βιβλίου - σεμινάριο με...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [06:10:39]