ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μάγδα Κοντζιά: «Η έκδοση βιβλίου είναι πράξη πολιτική»

Μάγδα Κοντζιά: «Η έκδοση βιβλίου είναι πράξη πολιτική»



Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1940. Ηταν κόρη ιδιοκτήτη μιας ανθηρής επιχείρησης διανομής Τύπου. Πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στην Πάτρα αλλά μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.
Σπούδασε Οικονομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, όπου γνώρισε και τον πρώτο σύζυγό της Κώστα Ζουράρι. Στη δικτατορία έγινε μέλος της κεντροαριστερής Δημοκρατικής Αμυνας. Το 1968, διέφυγε στο Παρίσι με τον πρώτο σύζυγό της. Εζησε τα γεγονότα της φοιτητικής εξέγερσης του Μάη του '68, ως μέλος ενός κύκλου Ελλήνων διανοούμενων της αριστεράς. Τότε γνώρισε σημαντικές προσωπικότητες των ελληνικών τεχνών όπως τον Νίκο Κεσσανλή και την μετέπειτα σύζυγο του εικαστικό Χρύσα Ρωμανού, τον Pierre Restany κ.α. Με τον σπουδαίο Κεσσανλή, η Μάγδα δημιούργησε τη Mec Art, συσπειρώνοντας καλλιτέχνες που εργάζονταν πρωτίστως με μηχανικά μέσα και όχι με τα χέρια. Αγόρασαν ένα τεράστιο επαγγελματικό μηχάνημα παραγωγής μεταξοτυπιών και το εγκατέστησαν στο ατελιέ τους, στον αριθμό 100 της «rue de l' Ouest». Στο ατελιέ εκείνο, που λειτούργησε από το 1968, δημιουργήθηκαν έργα μέσα από την συνεύρεση μεγάλου αριθμού Ελλήνων αντιστασιακών και ξένων διανοούμενων. Η δικτατορία ώθησε μια σειρά από καλλιτέχνες να έρθουν σε επαφή μαζί τους, για πολιτικούς λόγους.
Το 1973 η Μάγδα επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη κουβαλώντας στις αποσκευές της γνώση και καλλιέργεια. Ανοιξε το «Βιβλιοπωλείο Κοτζιά» στην Τσιμισκή, το οποίο έγινε γρήγορα φιλολογικό και καλλιτεχνικό στέκι. Εναν χρόνο αργότερα ίδρυσε στην Αθήνα τον εκδοτικό οίκο «Εξάντας» με τον Βασίλη και τη Δώρα Καλλιπολίτη και τον Θέμη Μπανούση, τον δεύτερο σύζυγό της. Το όνομα το δανείστηκε από το βραχύβιο περιοδικό «Εξάντας» το οποίο εξέδιδε στη Θεσσαλονίκη, την εποχή της δικτατορίας, ο παλιός συμφοιτητής της Μάκης Τρικούκης, ο οποίος έλεγε αναφερόμενος στη Μάγδα: «Ηταν το ωραιότερο κορίτσι που έχω γνωρίσει». (Ο εξάντας είναι γωνιομετρικό όργανο το οποίο χαρακτηρίζεται ως αστρονομικό. Χρησιμοποιείται στη ναυσιπλοΐα, για τη μέτρηση υψών ουρανίων σωμάτων καθώς και κατακόρυφων ή οριζόντιων γήινων γωνιών). Η Μάγδα Κοτζιά αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες του εκδοτικού χώρου τα χρόνια της μεταπολίτευσης. Συμβόλιζε την, εκδοτικά δραστήρια, μεταπολιτευτική εποχή όταν πολλά σπουδαία έργα είδαν το φως της δημοσιότητας και πολλοί νέοι άνθρωποι, επένδυσαν στον χώρο, για να συμβάλουν στη διαμόρφωση του αναγνωστικού κοινού. Η φιλοσοφία και το πιστεύω της ήταν ότι: «η επιλογή και η έκδοση κάθε βιβλίου είναι πράξη πολιτική, αλλά και αφορμή για διάλογο μεταξύ των πολιτισμών». Ο «Εξάντας» αριθμεί περισσότερους από 1.000 τίτλους όλων των ειδών, περιλαμβάνοντας βιβλία ψυχολογίας, ελληνικής και ξένης πεζογραφίας, παιδικής λογοτεχνίας, λευκώματα και άλλα. Στέγασε σημαντικούς συγγραφείς από όλον τον κόσμο. Η εκδότρια διέθετε υψηλό αισθητήριο, ώστε να αναζητά νέες ενδιαφέρουσες φωνές. Διάβαζε ώρες ατελείωτες νέους συγγραφείς για να ανακαλύψει το "καινούριο". Ηταν πάντα ανοιχτή σε ιδέες και προτάσεις. Οι επιλογές της ήταν ρηξικέλευθες, οι μεταφράσεις προσεγμένες, τα εξώφυλλα εικαστικά. Διέθετε ένα βιβλιοφιλικό ήθος, χαρακτηριστικό των ποιοτικών εκδοτών. Αγαπούσε βαθιά αυτό που έκανε και δεν υπολόγιζε κανένα "κόστος". Τα γραφεία του «Εξάντα» ευρίσκοντο στη Διδότου στα Εξάρχεια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της υποστήριζε: «… με θλίβει το ελληνικό (εκδοτικό) τοπίο, μου κάνει κακό να σκέφτομαι τη δύσκολη θέση των συγγραφέων, των ποιητών και των εκδοτών».
Πέθανε στον «Ευαγγελισμό» τα ξημερώματα της Τρίτης 14 Απριλίου του 2015. Το 2011 την είχε καταβάλει ένα ισχυρό εγκεφαλικό και από τότε η υγεία της έφθινε διαρκώς. Ομως τελικά την πρόδωσε η καρδιά της... Ηταν 75 ετών. Ετάφη στο Α΄νεκροταφείο Αθηνών.
Ηταν μια προσωπικότητα ευγενική, αυθεντική, δραστήρια, δυναμική, ανεξάρτητη, μαχητική, παθιασμένη και ταυτόχρονα ευγενής, αριστοκρατική, καλλιεργημένη, ο συνδυασμός του ατίθασου λατινοαμερικάνικου ταπεραμέντου με τη γαλλική φινέτσα, όπως ο κατάλογος των βιβλίων της. Ηταν πολύ λιτή στις καθημερινές της ανάγκες. Υπήρξε εξαιρετική μαγείρισσα και οικοδέσποινα, όμορφη και νέα, ανεξαρτήτως ηλικίας. Είχε σαν κύριο χαρακτηριστικό της την αθωότητα της ειλικρίνειας. Ηταν μια γυναίκα εξαιρετικά αγαπητή και αξέχαστα γοητευτική.
Στις συλλογές του MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης-φιλοξενούνται έργα που προέρχονται από δικές της δωρεές.
Είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξή της, η Μάγδα Κοντζιά: «Η ανάγκη μου να ασχοληθώ με τις εκδόσεις ξεκίνησε από το διάβασμα και ήταν η φυσική συνέχεια αυτής της κλίσης μου.
Ολα τα άλλα ήρθαν μόνα τους. Επί χούντας βρέθηκα εξόριστη στο Παρίσι για έξι χρόνια. Θυμάμαι ότι πήγαινα στους Γάλλους εκδότες με πολλή άνεση και τους έλεγα ότι, όταν γυρίσω στην Ελλάδα, θα κάνω εκδοτικό οίκο, χωρίς να ξέρω ούτε πότε ούτε αν θα μπορούσα να επιστρέψω. Με εμπιστεύτηκαν. Εκλεινα τίτλους και πλήρωνα μεταφράσεις με τα χρήματα που μου έστελνε ο πατέρας μου». Σε συνέντευξη της στην Ελευθεροτυπία, όταν τη ρώτησαν ποιους από τους κορυφαίους συγγραφείς που γνώρισε ξεχωρίζει, απάντησε: «Πολλοί από αυτούς ήταν φίλοι μου, τους έχω εδώ στο μπλοκάκι μου. Ξεχωρίζω σίγουρα τον Ερνέστο Σάμπατο. Αξέχαστη ζωντάνια, βαθιά μόρφωση, αδηφάγο μάτι. Είχε την ιδιαιτερότητα να μη θέλει να μείνει τίποτε γραπτό, ήθελε να καταστρέψει τα χειρόγραφά του, τα οποία ευτυχώς διέσωσε η γυναίκα του από τη φωτιά. Ηταν και εξαίρετος ζωγράφος, με αγάπη στα πύρινα χρώματα. Θυμάμαι και τη Μαργκερίτ Ντιράς. Πολύ δύσκολος άνθρωπος, δυναμική, ερωτική, πέρασε πολλά στη ζωή της. Την πρωτοείδα σε ένα γαλλικό εστιατόριο με μια μπουκάλα κρασί μπροστά της. Μου έκανε εντύπωση το απίστευτο τρακ που είχε στην πρεμιέρα ενός έργου της, τρία χρόνια πριν πεθάνει. Ξεχωρίζω επίσης τον Αλεξάκη και τον Ταχτσή από τους Ελληνες, που υπήρξαν φίλοι μου, τον Μάριο Βάργκας Λιόσα, τον Εδουάρδο Γκαλεάνο, τον Χόρχε Εδουαρτς, τον Μισέλ Τουρνιέ, τη Σιλβί Ζερμέν. Και τον Μπέκετ. Τον συνάντησα μία φορά στο Παρίσι. Ηταν ψηλόλιγνος, κομψός, μ' αυτό το υπέροχα σκαμμένο πρόσωπο. Ηταν ο πιο ευγενικός άνθρωπος που έχω δει ποτέ».
Το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε από τον «Εξάντα» ήταν το «Μεγάλο ταξίδι» του Χόρχε Σεμπρούν.
Η Μάγδα είχε δηλώσει σε συνέντευξή της ότι τον ερωτεύτηκε μόλις τον πρωτοαντίκρισε στο Παρίσι, πυροδοτώντας τις φήμες που τους ήθελαν εραστές. Στη συνέχεια τυπώθηκαν και έγιναν ανάρπαστα τα: «Οι Καπετάνιοι» του Γάλλου δημοσιογράφου Ντομινίκ Εντ, για τον ελληνικό Εμφύλιο, η «Αρχαιολογία της γνώσης» του Φουκό και «Ο Αιχμάλωτος του έρωτα» του Ζαν Ζενέ. Ο «Εξάντας» έγινε το εκδοτικό σπίτι του Κώστα Ταχτσή, της Φρίντας Μπιούμπι, του Βασίλη Αλεξάκη, του Ροβήρου Μανθούλη και του πρωτοεμφανιζόμενου, τότε, Αύγουστου Κορτώ. Στη σειρά «Σύγχρονη Κλασική Βιβλιοθήκη», τη γνωστή ως Λευκή Σειρά, εκδόθηκαν «Το Κόκκινο και το μαύρο» του Σταντάλ, η «Ιστορία δύο πόλεων» του Ντίκενς, το «Μαγικό Βουνό» του Τόμας Μαν, η «Ανθρώπινη μοίρα» του Αντρέ Μαλρό και το «Κουτσό» του Χούλιο Κορτάσαρ, τα μυθιστορήματα του Τόμας Μπέρνχαρντ, του Καμί και της Μαργκερίτ Ντιράς. Επίσης εκδόθηκαν ο «Παρασκευάς» του Γάλλου Μισέλ Τουρνιέ και το «Περί ηρώων και τάφων» του Αργεντινού Ερνέστο Σάμπατο, δύο συγγραφέων που η Μάγδα ξεχώριζε.










Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [03:50:10]