ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


JOKER: «Ακατάλληλον δι

JOKER: «Ακατάλληλον δι' ανηλίκους»: Μια λιμνάζουσα κοινωνία



ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ *

Και όμως, ο Joker του Tod Phillips, είτε άρεσε είτε δεν άρεσε, σαν έργο τέχνης πέτυχε. Κατάφερε να ανοίξει μεγάλες συζητήσεις κινηματογραφικές, αλλά και κοινωνικές και γενικότερα, να προκαλέσει μια κινητικότητα που μάλλον καιρό είχαμε να δούμε να υπάρχει, με αφορμή μια ταινία.
Η πιο εκτεταμένη συζήτηση επικεντρώθηκε - στη χώρα μας - στο θέμα των ανηλίκων στο σινεμά. Επιτρέπεται ένας δεκαπεντάχρονος ή δεκαεπτάχρονος να δουν μια τέτοια ταινία; Είναι επικαιροποιημένος ο χαρακτηρισμός καταλληλόλητας ή αφορά ανηλίκους παλαιότερης γενιάς;
Τα ίδια τα ερωτήματα αποκαλύπτουν συχνά και τη ρίζα του προβλήματος που ελλοχεύει από πίσω. Για παράδειγμα, γιατί ένας γονέας επιτρέπει στο παιδί του να δει μία ταινία που χαρακτηρίζεται ακατάλληλη για την ηλικία του; Αδιαφορεί για το παιδί του ή για τον νόμο; Και γιατί οι ίδιοι οι κινηματογράφοι δεν τηρούν το νόμο ζητώντας ταυτότητα από τους εφήβους; Το ζήτημα έχει, λοιπόν, πολλά πλοκάμια.
Σίγουρα οι σημερινοί νέοι είναι περισσότερο εξοικειωμένοι με τη σωματική και ψυχολογική βία μέσα από το διαδίκτυο, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και γενικότερα, έναν τρόπο ζωής που απαιτεί να ωριμάζουν γρηγορότερα, στενεύοντας ολοένα το πλαίσιο της παιδικής ηλικίας.
Απ' την άλλη πλευρά, υπάρχει πάντοτε το προσωπικό κριτήριο. Αλλα παιδιά μπορεί να είναι έτοιμα στα δεκαπέντε να δουν τον Joker, και άλλα όχι. Οι γονείς είναι αυτοί που μπορούν να κρίνουν αν το παιδί τους είναι έτοιμο ή όχι. Αλήθεια, μπορούν; Και ποιος ελέγχει την ορθή κρίση των γονέων;
Η πολυπλοκότητα του ζητήματος δεν μας επιτρέπει να δώσουμε μια οριστική απάντηση. Το θέμα χρειάζεται προφανώς να εξεταστεί από ειδικούς στον τομέα της ψυχολογίας, της παιδαγωγικής ή και της κοινωνιολογίας. Εμείς, ως παιδιά της γενιάς του '80 είδαμε θρίλερ όπως η Λάμψη, ο Εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες, το Αλιεν και δεν μπορούμε να πούμε ότι βγήκαμε με τραύματα. Ή μήπως όχι;
Ολα αυτά τα ερωτήματα τέθηκαν εκ νέου, εντέλει, στο προσκήνιο με αφορμή την ταινία του Todd Phillips. Ισως το έργο τέχνης να μη δίνει πάντα απαντήσεις, ωστόσο, εγείρει ερωτήματα και μπορεί σίγουρα να ταράξει τα νερά, ειδικά μιας κοινωνίας που τα τελευταία χρόνια φαίνεται να λιμνάζει σε προβληματικά και παθογόνα κοιλώματα.

* Η Χρύσα Παπαδημητρίου είναι θεατρολόγος-εκπαιδευτικός.










Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:51]  ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ: Πρόοδος ή απειλή;...
[χθες 14:42]  ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ: Πρόοδος ή απειλή;...
[χθες 14:38]  ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ: Είναι τελικά αθώα;...
[χθες 14:38]  ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ: Πρόοδος ή απειλή;...
[χθες 14:33]  ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ: Πρόοδος ή απειλή;...
[χθες 14:28]  ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ: Πρόοδος ή απειλή;...
[χθες 14:24]  ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ: Πρόοδος ή απειλή;...
[χθες 14:18]  ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ: Πρόοδος ή απειλή;...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [21:08:46]