ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δεν αφορά τη ματαιοδοξία κανενός πολιτικού, μαθητή, γονιού, καθηγητή...

Δεν αφορά τη ματαιοδοξία κανενός πολιτικού, μαθητή, γονιού, καθηγητή...



ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΚΕΛΛΙΟΝΑ *

Η δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου είναι η «Κυριακή της υπενθύμισης» (remembrance Sunday) για τα περισσότερα κράτη που συμμετείχαν στη βρετανική αυτοκρατορία. Είναι η μέρα που οι ζωντανοί τιμούν τη μνήμη των νεκρών όλων των πολέμων.
Παρακολούθησα την τελετή εορτασμού στο Bournemouth. Κάθε χρόνο την παρακολουθώ, από σεβασμό προς τη δεύτερη αυτή πατρίδα μου, αλλά κυρίως από ευγνωμοσύνη στους χιλιάδες Βρετανούς, Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς που σκοτώθηκαν, πολεμώντας στο πλάι του ελληνικού στρατού, σε όλους τους πολέμους, πάντα στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Περίπου 20.000 από αυτούς είναι ακόμα θαμμένοι σε ελληνικό έδαφος.
Η τελετή είχε μια συγκλονιστική απλότητα αλλά και έντονο συμβολισμό και συγκίνηση. Κεντρικό στοιχείο, οι προσευχές στη μνήμη των ηρωικών νεκρών, αλλά και κάθε άλλου θύματος των ενόπλων συγκρούσεων.
Προσευχές που έγιναν όχι μόνο από αγγλικανούς ιερείς, αλλά και από καθολικούς, μεθοδιστές αλλά και ραβίνους. Γύρω από το ηρώο παρατεταγμένα στρατιωτικά τμήματα με τις σημαίες τους και γύρω από αυτούς χιλιάδες πολιτών. Όλοι φορώντας την κόκκινη παπαρούνα στο πέτο, ενώ οι βετεράνοι με τα μετάλλια τους περήφανα στο αριστερό στήθος τους. Και οι συγγενείς των νεκρών, σε ιδιαίτερη θέση, φορώντας τα μετάλλια των συγγενών τους στο δεξί στήθος τους.
Λευκοί, μαύροι, ινδοί, ασιάτες, όλοι με περηφάνεια και σεβασμό.
Στα δυο λεπτά σιγής, ακριβώς στις 11 το πρωί, μια απόλυτη ησυχία απλώθηκε σε όλη την πόλη και το μόνο που άκουγες ήταν οι φωνές των γλάρων.
Οι συγκρίσεις έρχονται αναπόφευκτα:
-Ο εορτασμός γίνεται στην ανάμνηση της επετείου της λήξης του πολέμου, όχι της έναρξης.
-Η θρησκευτική διάσταση είναι έντονη, αλλά ταυτόχρονα ανεξίθρησκη και πανανθρώπινη, δεν αναζητά να τονίσει την «ανωτερότητα» του έθνους.
-Οι επίσημοι προσέρχονται απλά, με βηματισμό, και κάθονται χαμηλά κάτω από το ηρώο, όχι σε καμία εξέδρα.
-Το κέντρο του ενδιαφέροντος είναι το μνημείο των νεκρών, όχι ο δήμαρχος ή ο πολιτικός. Είναι τα ονόματα των απλών ανθρώπων και του καθενός ξεχωριστά που θυσιάστηκαν, όχι οι στρατηγοί και οι επώνυμοι.
-Ο κόσμος συμμετέχει με κατάνυξη και ειλικρινή πατριωτισμό, τιμώντας τη μνήμη του παππού, του πατέρα, του θείου, του ξαδέλφου, του φίλου που χάθηκε πολεμώντας για την πατρίδα. Όχι για να θαυμάσει το γιο ή την κόρη που έγινε σημαιοφόρος ή παραστάτης.
-Η όλη γιορτή αφορά ακριβώς τους νεκρούς, τους ανώνυμους (αλλά ταυτόχρονα επώνυμους και συγκεκριμένους) ήρωες που «δεν θα γεράσουν ποτέ, όπως θα γεράσουμε εμείς που μείναμε ζωντανοί». Δεν αφορά τη ματαιοδοξία κανενός σημερινού πολιτικού, μαθητή, γονιού, καθηγητή. Κι εκεί ίσως βρίσκεται η θεμελιώδης διαφορά με τις ελληνικές αντίστοιχες γιορτές.
Και φυσικά, silly walk, αγανακτισμένοι και μπαχαλάκηδες δεν μπορούν να χωρέσουν σε μια τέτοια γιορτή...
Το μόνο που χωράει είναι αυτό που επανέλαβαν όλοι, ως σύνθημα-υπόσχεση, στο τέλος της γιορτής: Θα τους θυμόμαστε!

*Ο Γιώργος Σακελλίων είναι γιατρός-αναισθησιολόγος σε νοσοκομείο της Μεγάλης Βρετανίας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[09:58]  Η ζωή στέλνει τους εχθρούς για να σε...
[09:45]  Θέλουν γονείς, όχι Αη Βασίλη
[χθες 18:56]  1142: ΛΕΥΚΟΣ Ή ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΠΝΟΣ; Οι...
[χθες 18:43]  1142: ΛΕΥΚΟΣ Ή ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΠΝΟΣ;...
[χθες 18:39]  1142: ΛΕΥΚΟΣ Ή ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΠΝΟΣ; Σαν...
[χθες 18:33]  1142: ΛΕΥΚΟΣ Ή ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΠΝΟΣ; Να...
[χθες 18:29]  1142: ΛΕΥΚΟΣ Ή ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΠΝΟΣ; Οταν...
[χθες 18:18]  1142: ΛΕΥΚΟΣ Ή ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΠΝΟΣ; Δεν...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:10:21]