ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πόπη Αρωνιάδα: «Ανοιχτόκαρδος νους για την ποίηση»

Πόπη Αρωνιάδα: «Ανοιχτόκαρδος νους για την ποίηση»



Η Πόπη Αρωνιάδα γεννήθηκε στο Λημέρι Ευρυτανίας.Σπούδασε λογιστικά για βιοποριστικούς λόγους, όμως την κέρδισε ολοκληρωτικά η ποίηση. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον χώρο των ΜΜΕ έως ότου συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα για λόγους υγείας. Ποιήματά της δημοσιεύονται στα περιοδικά «Εύλογον», «Πνευματική Ζωή» και στις επιθεωρήσεις λόγου και τέχνης «Ύφος», «Δέκατα» και «Ποιητικά», «Απόπλους» και σε ανθολογίες ποίησης. Στα ποιητικά της βιβλία συγκαταλέγονται: Ωμό Φως (2009), Μυσταγωγία (2013), Στεναγμοί Ανατολής (2014, συλλογή χαϊκού), Ιστοί βαθιάς αλήθειας (2015), Ουλές / Scars (2016, δίγλωσση ποιητική συλλογή μεταφρασμένη από την Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, βρέθηκε στη δεκάδα των βραβείων Public από τους αναγνώστες), ΡΟΚΕ (2019). Έχει κυκλοφορήσει επίσης το μυθιστόρημά της Οι Δίδυμες (2018). Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, πολωνικά, ενώ έχει λάβει διακρίσεις και βραβεία σε ποιητικούς διαγωνισμούς, όπως το 2ο βραβείο στον 30ό Παγκόσμιο Διαγωνισμό ποίησης Premio Nosside 2014 στο Reggio Calabria της Ιταλίας. Είμαι μέλος του Δ. Στου Κύκλο Ποιητών.


Πώς ακούτε την ποιητική φωνή σας διαβάζοντας τους στίχους σας;
Αντηχεί σαν ζεστός ανθρώπινος αντίλαλος, δίχως αλλοιώσεις παράξενων ανέμων, περιττά στολίδια και ανούσιο στόμφο. Θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό τη σταθερότητα, την καθαρότητα και μια όσο το δυνατόν ολιστική αντίληψη της πραγματικότητας. Εύχομαι πως όλα τα παραπάνω στοιχεία σφραγίζουν τη γραφή μου και την έκφρασή της.

Επίγονο ποιων ποιητών θεωρείτε τον εαυτό σας;
Στ' αλήθεια αγνοώ. Αν και έχω αισθανθεί τις επιδράσεις πολλών ποιητών ωστόσο στο πέρασμα του χρόνου, το προσωπικό μου ύφος διατήρησε μια ενδογενή αυθεντικότητα. Κουβαλώ την μύχια βεβαιότητα ότι η γραφή μου δεν είναι ρομαντική, αλλά αντιθέτως αποψιλωμένη από θηλυκά χαρακτηριστικά, όμως δεν παύω σε κάθε ευκαιρία να υπογραμμίζω με περηφάνια την ιδιαίτερη τιμή και αξία της γυναικείας υπόστασης. Θα μπορούσα να πω, πως βυθίζομαι στα κείμενα της AnneSexton, ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία μου, λαμβάνοντας ένα ιδιότυπο βάπτισμα.

Η ποίηση αδικεί τον ποιητή καθώς δεν μπορεί να τον θρέψει. Εσείς πώς την αντιμετωπίζετε επαγγελματικά στον βίο σας;
Είναι γεγονός, στην Ελλάδα όχι μόνο δεν μπορεί να τον θρέψει, αντιθέτως τον υποβάλλει σε τεράστιες προσωπικές θυσίες για να μπορέσεινα εκδώσει τα γραπτά του, να εκτεθεί. Πραγματικά ελάχιστοι λογοτέχνες δεν πληρώνουν για να βγάλουν τα βιβλία τους. Η ποίηση δεν είναι δυνατόν ν' αποτελέσει βιοποριστικό επάγγελμα, είναι κατάθεση ψυχής, αιματηρή σκέψη και επίπονη εσώτερη διεργασία.

Πώς σας επισκέπτονται οι ιστορίες που γράφετε γι' αυτές;
Ισως φαντάζει παράξενο, μα τα τελευταία δέκα χρόνια κι έπειτα από σκληρή μάχη με την αδυσώπητη αρρώστια, όλα διυλίζονται και διαχέονται, μέσα από το πρίσμα βαθιάς ευγνωμοσύνης. Τιμώ κάθε αίσθηση, την κάθε φράση που καρφώνεται στο μυαλό μου, κυλάω ώρες ατέλειωτες σκέψεις, αισθήσεις, συναισθήματα, στα τραχιά αλώνια του μυαλού μου, συμπληρώνοντας, συμπυκνώνοντας, διαφοροποιώντας ως τη στιγμή που αρχίζω να γράφω. Επεξεργάζομαι πολλές φορές το πρωτόλειο κείμενο έως ότου λάβει την τελική του μορφή.

Η αρματωσιά των ποιητικών σας διαδρομών σε τι διαφέρει από αυτές των ομότεχνών σας;
Υπερασπίζομαι με σθένος τη μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου. Προφανώς, διαποτίζει και τον τρόπο γραφής. Η δική μου αρματωσιά, όπως λέτε, είναι η εμπειρία, ο πόνος, η προσωπική αλήθεια και η ευθύτητα, πανοπλία μου ο τίμιος λόγος. Τα παραπάνω αποτελούν γνώμονα, ωστόσο αναζητώ πάντοτε τη στιγμή που το έργο μου θα διασταυρωθεί με τον αναγνώστη, θα τον συγκινήσει και θα τον σημαδέψει.

Ο χώρος της ποίησης και της λογοτεχνίας, όπως έχει δείξει η ιστορία, είναι τόπος μικρών και μεγάλων αψιμαχιών. Εσείς πώς τις βιώνετε;
Ναι, αυτό ισχύει, όπως σε όλους τους χώρους, αν και δεν θα έπρεπε, καθώς η λογοτεχνία χαρακτηρίζεται από πνευματικότητα και υψηλά ιδεώδη. Χρειάζεται μεγάλο προσωπικό αγώνα, πνευματική καλλιέργεια κι αυτογνωσία, ώστε να ξεριζωθεί από την ψυχή μας η μικρότητα και η ιδιοτέλεια. Χώρος υπάρχει για όλους. Εγώ επέλεξα να πορευτώ αυτόφωτη, έτσι αποφεύγω τις κακοτοπιές.

Η ποίηση έχει διάρκεια και διαδρομή. Εσείς πώς έχετε σχεδιάσει την πορεία σας προς την ολοκλήρωση του έμμετρου αγώνα που επιτελείτε;
Η ποίηση είναι παράφορος, διαχρονικός, αναλλοίωτος έρωτας, απαιτεί διαρκή μελέτη, αντίληψη, ανοιχτόκαρδο νου. Αυτές οι πηγές, ευτυχώς, είναι αστείρευτες. Αμετακίνητη στάση ζωής μου, να πορευτώ με τον ποιητικό λόγο ως το τέλος. Δεν σταματώ να δοκιμάζομαι. Πιστεύω πως στην ποιητική μου συλλογή «ΡΟΚΕ» από τις εκδόσεις «Το Ροδακιό» μεταφέρω κάτι καινούριο. Εγραψα με μορφή παραληρηματικού λόγου, αυτόματης γραφής, θέτοντας ως κατακλείδα των ποιημάτων τον τίτλο. Με το σημάδι αυτού του δυνατού έρωτα πορεύομαι.

Στον επέκεινα χρόνο πού νομίζετε ότι θα βρίσκατε το πορτρέτο που η ίδια φιλοτεχνείτε;
Ελπίζω σε βιβλιοθήκες, σε ράφια βιβλιοπωλείων και στην καλύτερη περίπτωση κάτω από κάποιο μαξιλάρι.

Πώς ορίζετε το ποίημα που «αντέχει στον χρόνο»;
Πάντα επίκαιρο, πάντα φρέσκο, πάντα να συγκινεί με την ίδια ένταση. Μα, τίποτα δεν έχει σημασία αν δεν αγγίζει, χαράξει ανεξίτηλα, συνταράξει τον αναγνώστη.

Του Αντώνη Σκιαθά





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[15:30]  Πάτρα: Παρουσίαση παιδικού βιβλίου από...
[15:05]  Πάτρα:Το εφηβικό μυθιστόρημα «Γιατί;»...
[χθες 15:40]  Πάτρα: Παρουσίαση του νέου βιβλίου...
[χθες 15:10]  Πάτρα: Το νέο παιδικό βιβλίο της...
[χθες 15:10]  Πάτρα: Παρουσιάζεται το βιβλίο της...
[χθες 10:14]  Λίνα Φυτιλή: «Το ποίημα —μικρός...
[χθες 21:50]  Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος έρχεται...
[χθες 09:57]  Σωτήρης Τριβιζάς: «Θεωρώ τον εαυτό...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [15:45:29]