ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Βικτώρια Χίσλοπ: «Ελλάδα, μη χάσεις την αυτοπεποίθησή σου»

Βικτώρια Χίσλοπ: «Ελλάδα, μη χάσεις την αυτοπεποίθησή σου»




Αγαπάει τη χώρα μας, που εξακολουθεί να την εμπνέει. Απόδειξη το νέο της βιβλίο «Οσοι αγαπιούνται» (εκδ. Ψυχογιός), το οποίο εκτυλίσσεται από Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Εμφύλιο και τη δικτατορία έως τις μέρες μας. Η Βικτώρια Χίσλοπ σήμερα στις 7 μ.μ. θα βρίσκεται στο Discover, και μιλάει στην «Π» για τη διαδικασία της συγγραφής, την ηρωίδα της, την Ελλάδα του χθες και του σήμερα.

Αυτή τη φορά, επιστρέφετε σε ένα οδυνηρό παρελθόν για την Ελλάδα, οπότε και εκτυλίσσεται η ιστορία σας. Τι σας έκανε να στραφείτε σε αυτή την εποχή;
Είμαι πάντα η «πρώτη» αναγνώστριά μου, έτσι το κίνητρό μου (όσο περίεργο και αν ακούγεται) είναι να πω μια ιστορία στον εαυτό μου και να βρω εξηγήσεις για την ανθρώπινη συμπεριφορά που στη συνέχεια εξερευνώ στο γράψιμό μου. Ετσι, όταν ανακάλυψα ότι η Ελλάδα είχε βιώσει έναν πικρό Εμφύλιο (μια όχι ιδιαίτερα γνωστή πτυχή της ελληνικής Ιστορίας) θέλησα να μάθω περισσότερα για την περίοδο αυτή, καθώς και τους λόγους που οδήγησαν εκεί. Η στιγμή που οι άνθρωποι αρπάζουν τα όπλα για να πολεμήσουν και να σκοτώσουν τους συμπατριώτες τους μπορεί να προκληθεί από μία ακραία κατάσταση και δείχνει απόλυτη αποτυχία της πολιτικής και της δημοκρατίας.
Επομένως, δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο κίνητρο να διερευνήσω μια τόσο οδυνηρή και σκοτεινή περίοδο, όμως το συμπέρασμά μου είναι ότι δεν υπάρχουν νικητές από μια τέτοια σύγκρουση. Για δεκαετίες η Ελλάδα αποδυναμώθηκε, όχι μόνο από τις ανθρώπινες και υλικές καταστροφές που προκλήθηκαν, αλλά από την έλλειψη ενότητας για τόσα πολλά χρόνια μετά.


Πώς βιώσατε τη διαδικασία της έρευνας και τι ανακαλύψατε για τον ελληνικό λαό μέσα από αυτήν;
Η έρευνα για εμένα πάντα αρχίζει με διάβασμα, συνεχίζεται με φωτογραφικό και αρχειακό υλικό, ακολουθούν συζητήσεις με ανθρώπους και τέλος, με επισκέψεις στους σχετικούς τόπους και την «απλή» παραμονή μου στην Ελλάδα. Οσον αφορά στους χαρακτήρες, είναι πολύ σημαντική η παρατήρηση. Οι Ελληνες υπέφεραν πολύ. Κάποιος που έχει ζήσει την ναζιστική κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο έχει υποστεί τη χειρότερη τραγωδία. Και κάποιες φορές δεν φαίνεται περίεργο που οι άνθρωποι επιλέγουν να μην μιλάνε γι' αυτό, να θάβουν την αλήθεια και να προσπαθούν να ξεχάσουν.

Οι επισκέψεις σας στη Μακρόνησο, τι εντυπώσεις/συναισθήματα σας άφησαν;
Τη Μακρόνησο την είδα πρώτα από μακριά (από το Σούνιο) και κατάφερα να την επισκεφθώ 7 χρόνια μετά. Μου έκανε τεράστια εντύπωση ακόμη και όταν ήταν απλά μια μεγάλη σκιά στον ορίζοντα. Η πραγματικότητα, όμως, ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη. Οι σειρές των σκηνών που είχα δει σε φωτογραφίες (εκεί που ζούσαν οι κρατούμενοι) δεν υπάρχουν πια, όμως, τα διοικητικά κτίρια, η εκκλησία, το αμφιθέατρο είναι εκεί. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ότι η εκκλησία και το αμφιθέατρο στερούνταν χάριτος και ουσίας. Στη Μακρόνησο πήγα μια πολύ ζεστή αυγουστιάτικη μέρα και δεν ήταν δύσκολο να φανταστώ πόσο δύσκολο θα ήταν για όλους -κρατούμενους και φύλακες- να επιβιώσουν εκεί. Υπάρχει ένα ιδιαίτερα μεγαλοπρεπές μνημείο για τους άντρες κρατούμενους (ένα τεράστιο άγαλμα όπου κάποιος κουβαλάει έναν βράχο στον ώμο του) και από την άλλη μια πλάκα για να θυμίζει τις γυναίκες που έζησαν εκεί. Με επηρέασε πολύ η παραμονή μου στο νησί -ιδιαίτερα όταν διάβασα τους στίχους του Ρίτσου. Δεν νομίζω ότι θα σκεφτόμουν να γράψω μια τέτοια ιστορία αν δεν είχα επισκεφθεί τη Μακρόνησο. Αν και δεν διαδραματίζεται μεγάλο μέρος του βιβλίου εκεί, θεωρώ ότι ιχνηλατώ ένα κομμάτι της νεότερης ελληνικής Ιστορίας.

Ηρωίδα σας η Θέμις. Πώς έγινε η επιλογή του ονόματος και τι προκλήσεις είχε το «πλάσιμο» μιας γυναίκας, που γνώρισε τι θα πει εμφύλιος στην ίδια της την οικογένεια, ενώ τον έζησε και εκ των έσω;
Μου αρέσει και έτυχε να γνωρίσω και να γίνει φίλη μου μια πολύ δυνατή και παθιασμένη γυναίκα με το όνομα Θέμις. Τη θαύμαζα και το όνομα μου φάνηκε ταιριαστό για τον χαρακτήρα που ήθελα να αναπτύξω. Οταν ανακάλυψα ότι η Θέμις ήταν η θεά της Δικαιοσύνης, η επιλογή του ονόματος φάνηκε να συνοψίζει τη γυναίκα που είχα δημιουργήσει. Μία από τις κύριες έγνοιες της Θέμιδος είναι να έχουν όλοι αρκετό φαγητό, ίση μεταχείριση, ελευθερία του λόγου και της σκέψης. Πήρε τη ζωή της στα χέρια της, είναι ηρωίδα, αλλά και ένας συνηθισμένος άνθρωπος, που αναγκάστηκε να ζήσει μια ασυνήθιστη ζωή.

Το βιβλίο σας «ανοίγει» το 2016 εν μέσω κρίσης, με την ηλικιωμένη Θέμιδα να ενθαρρύνει την απογοητευμένη από την εποχή εγγονή της, υποστηρίζοντας: «θα καλυτερέψουν τα πράγματα». Συμμερίζεστε την αισιόδοξη άποψή της, γενικά;
Από τότε που ξεκίνησα να γράφω το «Οσοι αγαπιούνται» αισθάνομαι ότι η κατάσταση στην Ελλάδα έχει βελτιωθεί. Φαίνεται να υπάρχει αυτοπεποίθηση στην οικονομία, η Χρυσή Αυγή λίγο-πολύ εξαφανίστηκε, ο κόσμος δείχνει πιο αισιόδοξος. Οπότε… η 90χρόνη Θέμις (αν και τώρα που έχουμε 2019 λογίζεται 93) είχε δίκιο. Και φυσικά συγκρίνει με τη σοβαρή στέρηση που βίωσε στην Κατοχή και στον Εμφύλιο.

Το βιβλίο σας πρωτοκυκλοφόρησε στη Μ. Βρετανία. Τι εισπράξατε ως προς το ενδιαφέρον των αναγνωστών για ένα ελληνικό θέμα;
Παρά το γεγονός ότι οι Βρετανοί δεν γνωρίζουν τίποτα για τον Εμφύλιο και λίγα για την Κατοχή, το ενδιαφέρον τους είναι εξαιρετικό.

Επισκέπτεστε συχνά τη χώρα μας. Τελευταία, έχετε προσθέσει κάποιες επιπλέον ψηφίδες στο πορτρέτο των Ελλήνων;
Ναι! Κάθε φορά που έρχομαι (και μένω τουλάχιστον 3 μήνες τον χρόνο στην Ελλάδα) πάντα υπάρχει μια έκπληξη, κάτι καινούργιο μαθαίνω.

Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα ήταν γυναίκα και την είχατε απέναντί σας. Τι θα της λέγατε ως επιστήθια φίλη;
Είσαι όμορφη και δυνατή, μην χάσεις την αυτοπεποίθησή σου.

Το «Οσοι αγαπιούνται» έχει όλα τα φόντα να γίνει επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά, όπως το «Νησί». Διαφαίνεται στον ορίζοντα μια τέτοια προοπτική;
Την ημέρα που κυκλοφόρησε το «Οσοι Αγαπιούνται» στη Βρετανία με προσέγγισε μια εταιρεία παραγωγής για να αγοράσει τα δικαιώματα και αποδέχθηκα την πρόταση. Είναι ακόμη πολύ νωρίς και χρειάζεται πολύς χρόνος για να μεταφερθεί ένα βιβλίο στην οθόνη, αλλά είμαι αισιόδοξη και περιμένω να το δω να πραγματοποιείται.
Της ΚΡΙΣΤΥΣ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ
*Στην αποψινή εκδήλωση, με τη Βικτώρια Χίσλοπ θα μιλήσει η δημοσιογράφος Κωνσταντίνα Τσίχλα.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[10:13]  Ειρήνη Ιωαννίδου: «Με ωθεί η ανάγκη...
[χθες 13:39]  Γ. Ντάνος: Μια αχαϊκή μπύρα...
[χθες 14:38]  Διονύσης Σιμόπουλος: Προτιμώ...
[χθες 08:28]  «TRIP» και «Πρόσωπα της Χρονιάς...
[χθες 13:55]  Αθηνά Χριστοπούλου: Ο καρκίνος...
[χθες 14:36]  Σταματοπούλου-Τζελέπη: Μια...
[χθες 13:16]  Πάτρα: Νέα σελίδα για τη χορωδία...
[χθες 11:26]  Γιώργος Δίπλας: Με ήχους, φθόγους...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [18:18:54]