ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τίτα Μπονάτσου: Η γοητεία του εφήμερου

Τίτα Μπονάτσου: Η γοητεία του εφήμερου



«Ο Μυστικός μου Κήπος | Λουλούδια με Φωτοστέφανο» είναι ο τίτλος της φωτογραφικής έκθεσης της Τίτας Μπονάτσου που φιλοξενείται έως τις 2 Νοεμβρίου στην γκαλερί Cube.

Η Τίτα Μπονάτσου, μέσα από τη δουλειά της αυτή, μας προσκαλεί σε μια ξενάγηση στον Μυστικό της Κήπο, εκεί όπου τα λουλούδια φορούν το φωτοστέφανο του ήλιου, ποζάρουν και φωτογραφίζονται σαν θηλυκές οντότητες.

Σήμερα, η Τίτα Μπονάτσου μιλά στην «ΠτΔ» για την αφανέρωτη πλευρά των λουλουδιών και τη γοητεία τους, το αστικό τοπίο κ.ά.

Τι μπορεί να βρει κανείς κρυμμένο στον Μυστικό σου Κήπο και γιατί αποφάσισες να μοιραστείς αυτό το μυστικό σου;
Το μυστικό πρέπει να το ανακαλύψει ο θεατής μέσα από τα έργα μου… Ακόμα και εγώ συνεχώς ψάχνω και ανακαλύπτω τι κρύβεται πίσω από τις εικόνες που επιλέγω να φωτογραφίσω. Ισως να κάνω λάθος, ίσως το μυστικό μου εναλλάσσεται, όπως ένα καράβι που πιάνει συνεχώς άλλο λιμάνι. Ισως το μυστικό μου να κρύβεται μέσα στην αφανέρωτη πλευρά των λουλουδιών, στη σκοτεινή τη νύχτα που σαν κουρτίνα φεγγαρόφωτη λάμπει στα πέταλα τους… και πάλι ίσως… Δυσκολεύομαι να πω με σιγουριά. Αχ, αυτή είναι η γοητεία των λουλουδιών, τη μία είναι μπουμπούκια και την άλλη πέταλα που τα παίρνει ο άνεμος. Αυτό το εφήμερο είμαι κι εγώ κι εσείς.

Γιατί φοράνε φωτοστέφανο τα λουλούδια; Είναι άγγελοι ή άγιοι; Ποια είναι η «θρησκεία» τους;
Τα λουλούδια φορούν φωτοστέφανο διότι είναι το δώρο του Θεού πρoς εμάς, ως απόδειξη και μέτρο συγκρίσεως που αφορά στην ωραιότητα. Ζουν με το φως και περιέχουν την πρώτη μορφή ζωής μέσα στο κορμάκι τους, αυτή που ρουφούν οι μέλισσες. Τα λουλούδια του μυστικού μου κήπουμ κυριολεκτικά, μου ποζάρουν σε contro luce και ορίζονται από το φωτεινό περίγραμμα, σαν των Αγίων εικόνων.
Ετσι ένιωσα, όταν φωτογράφισα την Αγρια Ορχιδέα «Βλασσία» στην αυλή μου. Ηταν το πρώτο άνθινο πορτρέτο, το οποίο με ώθησε σ' αυτή την έκθεση. Αντίκρισα το άνθος του βολβού - που η γιαγιά μας η Βλασσία είχε φυτέψει στην αυλή, πριν καν γεννηθώ -το φωτογράφισα με τον ήλιο πίσω του να δύει και να δημιουργεί γύρω του μια διαφάνεια, που το έκανε να μοιάζει σαν μαβιά μουσελίνα με φωτοστέφανο. Ενιωσα ένα ρίγος ατόφια ερωτικό.

Οπως λες και εσύ «λουλούδια που ενσαρκώνουν και μορφοποιούν συμβολικά τη μυστική γυναικεία δύναμη και σαγήνη της φύσης». Το αντίθετο φύλο πού βρίσκεται και τι αντιπροσωπεύει στη φύση;
Εγώ σαν γυναίκα γνωρίζω και κατέχω τη θηλυκή πλευρά της φύσεως, λατρεύω και γοητεύομαι από την αρσενική δύναμη αλλά δεν τη γνωρίζω, ξέρω πώς με κάνει να νιώθω και πως την έχω ανάγκη ακριβώς διότι στη Φύση δρα από κοινού και συμπληρωματικά με τη γυναικεία φύση. Η αγάπη θέλει δύο. Στην έκθεση υπάρχει η σαγήνη της γυναίκας προς το αρσενικό, οπότε το αντίθετο φύλο υπάρχει κρυμμένο στον αποδέκτη. Επίσης υποψιάζομαι πως το τεχνολογικό τοπίο της Κίνας που βλέπουμε στην έκθεση έχει αντρικές καταβολές, εσείς τι λέτε, σας μοιάζει για γυναικείο;

Από τον πατρικό κήπο στο Ρίο, στην μεγαλούπολη της Σαγκάης. Ποια είναι η απόσταση μεταξύ αυτών των δύο και τι περιλαμβάνει;
Στη Σαγκάη παρουσίασα το 2016 την έκθεσή μου the Big Nothing με έργα από την ανασκευή του Φιξ σε μουσείο ΕΜΣΤ. Είχα αναλάβει τη φωτογράφηση του μεγάλου αυτού έργου, όπου και πάλι είχα προσωποποιήσει το όλο κτίριο/εργοτάξιο ως να ήταν ένας ζωντανός οργανισμός που άλλαζε μορφές και αναγεννάτο μέσα από το όραμα του Μουσείου… Τίτλος, «Το Μεγάλο Τίποτα», διότι ποτέ οι προσδοκίες δεν φτάνουν το όνειρο. Ο κοινός παρονομαστής των δύο θεμάτων μου είναι η αντίθεση, συμβολική και ουσιαστική έτσι όπως ακριβώς το αντικρίζετε στις φωτογραφίες.

Κατά πόσο τελικά ένας τόπος διαμορφώνει τον χαρακτήρα των ανθρώπων, όπως αναφέρεις και εσύ και ποιος είναι ο ρόλος των υπολοίπων παραγόντων;
Ο χαρακτήρας διαμορφώνεται από πολλούς παράγοντες, γονίδια, οικογένεια, σχολείο, φίλους κ.λπ. Αλλά ο τόπος μας είναι πολύ σημαντικός, μας γειώνει σωστά στον πλανήτη γη. Σκέψου πώς θα συμπεριφερθούν τα λουλούδια αν τα φυτέψεις σε ακατάλληλο έδαφος και κλίμα… έτσι ακριβώς και εμείς. Οι καταβολές μας κρύβουν το σπόρο που μεγαλώνει στην ψυχή μας.

Τι είναι αυτό που σε γοητεύει στη φύση και τι στα αστικά τοπία;
Νομίζω πως σχετικά με τη Φύση σε κάλυψα! Οσο για τα αστικά τοπία σπάνια με γοητεύουν όταν δεν συνδέονται με την Ιστορία του τόπου που τα έχουν «φυτέψει». Θέλω να υπάρχει μία σύνδεση του προηγμένου και του προηγουμένου και μέσα από την πολιτιστική διαχείριση να δημιουργείται η νέα εποχή τοπίων. Τίποτα δεν είναι... και όλα είναι τυχαία. Παρόν και μέλλον. Στην Ελλάδα δεν συζητάμε την καταστροφή που έχει υποστεί αρχιτεκτονικά και αστικά. Οι αντιπαροχές, οι πολυκατοικίες, η άναρχη δόμηση, η άφεση αμαρτιών της κακογουστιάς και της κερδοσκοπίας, υπάρχει σε βίους παράλληλους με το μεγαλείο της ιστορίας μας… εδώ που όλα ξεκίνησαν τα ωραία του κόσμου ετούτου και του δυτικού πολιτισμού.
Πίκρα μεγάλη όταν περπατώ σε γειτονιές κατεστραμμένες αλλά και παιδική χαρά όταν βολτάρω στο Θησείο ή κολυμπώ στη θάλασσα του Ρίου, την πρώτη μου αγάπη.
Η Πάτρα έχει ακόμα αρχιτεκτονικούς θησαυρούς που ευτυχώς ή δυστυχώς κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί τους. Εχω ένα όραμα για αυτήν την πόλη που θα είναι μία άλλη συζήτηση, δεν χωρά στην σελίδα αυτή!

Στην έκθεση βρίσκουμε και τα μεταξωτά σου φουλάρια. Πώς προέκυψαν και γιατί;
Ααα τα μεταξωτά μου τα μαντίλια… Είναι αυτό που δημιουργήθηκε από τα δύο αντιφατικά θέματα που δείχνω στην έκθεση «Ο μυστικός μου κήπος». Οι λέξεις Ρίο, μυστικό, κήπος και Σανγκάη, λουλούδια, μετάξι , γκέισα, γοητεία, γυναίκα. Υπέροχη ματαιότης.

Και το μέλλον τι κρύβει;
Στον επόμενο τόνο, θα φορώ το μαντίλι με το κόκκινο τριαντάφυλλο που το ονομάζω «Τιτανίς» και θα βαδίζω εκεί που μεγαλώσαν τα κλαδιά μου, στην Νέα Υόρκη, τη δεύτερη αγάπη μου.

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [01:18:57]