ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Νενικήκαμεν, ώ Αθηναίοι

Νενικήκαμεν, ώ Αθηναίοι



Κατά μία δοξασία, ο Φειδιππίδης εστάλη δρομέως για να ανακοινώσει ότι οι Ελληνες (Αθηναίοι συν σύμμαχοι πλην Λακεδαιμονίων) είχαν νικήσει τους Πέρσες στον Μαραθώνα, και όταν αυτός έφτασε στην αγορά, τρέχοντας 42 χιλιόμετρα με στρατιωτική εξάρτυση, και αφού είπε διάφορα Νενικήκαμεν όπου συναντούσε πολίτες, στο τέλος έσκασε και πέθανε. Σήμερα έχουμε τουίτερ γι' αυτές τις δουλειές, και πολλούς Φειδιππίδηδες διαθέσιμους, αλλά δεν έχουμε πόλεμο, καλώς ή κακώς. Οι Πέρσες, τουλάχιστον, έχουν καιρό να κάνουν εκστρατεία εναντίον μας.
Η ιστορία αυτή είναι ένας θρύλος. Ο Φειδιππίδης υπήρξε, και ήταν αγγελιοφόρος επαγγελματίας, αλλά είχε σταλεί από την Αθήνα για να ζητήσει βοήθεια από τους Λάκωνες έναντι της εισβολής. Κάτι να φτάσει ο αγγελιοφόρος, κάτι να το κουβεντιάσουν οι Λάκωνες, κάτι να κάνουν την κορόιδα, πέρασαν οι ημέρες. Και όταν έφτασε εκστρατευτικό σώμα από τη Σπάρτη, η μάχη είχε τελειώσει επιτυχώς και τσάμπα ο ποδαρόδρομος από τη Λακωνία μέχρι την Αττική. Εις ανάμνηση της αποστολής αυτής του Φειδιππίδη, διεξάγεται εδώ και κάτι χρόνια ένας αγώνας δρόμου που δεν αναγνωρίζεται στα κλασικά αγωνίσματα. Αντιθέτως αναγνωρίζεται ο Μαραθώνιος, μολονότι δεν έγινε ποτέ η διαδρομή αυτή. Θεωρείται αγώνισμα που μας παραπέμπει στην αυθεντική κλασική αρχαιότητα, σαν ένα σύμβολο της προστασίας που παρείχε η Ελλάδα στον δυτικό πολιτισμό σαν ανάχωμα έναντι των βαρβάρων, αν και οι Πέρσες δεν ήταν και τόσο βάρβαροι.
Μέχρι και το Σάββατο 12 Οκτωβρίου, δεν υπήρξε άνθρωπος να τρέξει τα 42 χιλιόμετρα του Μαραθωνίου σε λιγότερες από δύο ώρες. Το πέτυχε ο Ελιουντ Κιπτσόγκε. Πρόκειται για ένα θαύμα κόντρα στη φύση, αλλά είναι ένα θαύμα το οποίο προκλήθηκε με σκληρή εργασία, στρατηγική και αξιοποίηση επιστημονικής γνώσης, εμπειρίας και τεχνολογίας. Ο Κιπτσόγκε και οι συνεργάτες του, ανάμεσά τους διακεκριμένοι δρομείς μεγάλων αποστάσεων, δούλεψαν για πολύ καιρό στην κατεύθυνση αυτή. Η προετοιμασία για το ρεκόρ του θυμίζει την αντίστοιχη που κάνει η NASA στους αστροναύτες που θα περάσουν έξι μήνες σε μια κάψουλα στο διάστημα. Κάθε 100άρι του τρεξίματος του Κιπτσόγκε, όπως και όλων των σοβαρών αθλητών στις μεσαίες και τις μεγάλες αποστάσεις, είναι μελετημένο εργαστηριακά. Θα διανυθεί στον τάδε ρυθμό και με τον τάδε διασκελισμό. Και ο αθλητης θα έχει την υπομονή και την αντοχή, όχι στον αγώνα, αλλά στην προπόνηση, να αφομοιώσει την τακτική που θα έχει καταστρωθεί, όπως ο πιανίστας αποστηθίζει και εκτελεί την παρτιτούρα του κονσέρτου στον ρυθμό που υποδεικνύει ο μαέστρος. Εάν ένα μέτρο της παρτιτούρας εκτελεστεί σε λάθος ταχύτητα, όλη η προσπάθεια θα πάει στα κομμάτια και τα τραπουλόχαρτα θα αρχίσουν να στήνονται από την αρχή.
Οταν αναλύεις το θαύμα, πάει να ακούγεται σαν τέτοιο, αλλά δεν έχει άλλον τρόπο ο άνθρωπος να γίνεται θεός. Πριν πετάξουν οι αδελφοί Ράιτ, και πριν δημιουργήσει γλόμπο που να αντέχει στην πυρράκτωση ο Εντισον, και πριν αναπτυχθούν τα φάρμακα που σώζουν τους δικούς μας, προηγούνται χρόνια και χρόνια άγονοι αγώνες κόντρα στις αντιρρήσεις των φυσικών κανόνων. Ακριβέστερα, μελετώντας τους φυσικούς κανόνες προσπαθούμε να εναρμονίσουμε τα οράματα και τις ανάγκες μας στην ίδια τη φύση, προκειμένου να μη μας γκρεμίσει το σπίτι το φύσημα του Λύκου και να μη χρειαστεί να θυσιάσουμε την κόρη του βασιλιά ώστε να φτιάξουμε καράβι που να μπορεί να πλέει ακόμα και όταν δεν φυσάει κανείς αγέρας.
Είναι πολύ κουραστικό να δουλεύεις για το θαύμα. Είναι πιο γοητευτικό και άνετο να είσαι προικισμένος εκ γενετής- και μάλιστα προ αυτής- και να μπορείς να περπατάς πάνω στα κύματα ή να θεραπεύεις τυφλούς μόνο με το άγγιγμά σου ή να βγάζεις κουνέλια από το καπέλο χωρίς να υπάρχει κρύπτη στο καπέλο και χωρίς το κουνέλι να είχε γεννηθεί προτού το εμφανίσεις. Το θαύμα του ανθρώπου είναι ένας θρίαμβος, αλλά ο θαυματουργός πριν το πετύχει φαντάζει γραφικός, σκοτεινός, ακοινώνητος, ιδιόρρυθμος, τρελός, πληκτικός, ανυπόφορος. Οταν έρθει η ώρα του βάθρου όμως, ανεβαίνουμε όλοι εκεί: Ο άνθρωπος, δηλαδή εμείς, έτρεξε, τρέξαμε επομένως, τα 42 χιλιόμετρα σε λιγότερες από δύο ώρες. Αρα το ανθρώπινο γένος μπορεί να νικήσει σε ένα κάποιο μέλλον τον χρόνο, τον κάματο, τη φθορά. Δεν μπορούμε να αναστηθούμε, δεν μπορούμε να μην πεθάνουμε, αλλά μπορούμε να πετύχουμε όλα τα άλλα ανάμεσα στη γέννηση και στον θάνατο. Και σε κάθε Νενικήκαμεν που λέμε, αισθανόμαστε μια υπέρβαση απέναντι στην περατότητα και τη θνητότητα.
Οχι, Φειδιππίδης και αυθεντικός Μαραθώνιος δεν είχε υπάρξει. Ηδη οι αρχαίοι ήξεραν ότι αυτά δεν γίνονται χωρίς προετοιμασία. Και πάντως, δεν τρέχεις 42 χιλιόμετρα με πανοπλία. Αυτά είναι βαρβαρότητες.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:35:04]