ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ζακυνθινος διονυσης


Του Ελληνα ο τράχηλος ουρά δεν υπομένει



Κουβαλάμε πολλά κουσούρια ως λαός, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι, έστω μετά χιλίων κόπων και βασάνων, καταφέραμε και μάθαμε να στεκόμαστε στις ουρές που σχηματίζονται σε υπηρεσίες, καταστήματα, μέσα μεταφοράς και χώρους θεαμάτων, σεβόμενοι την προτεραιότητα των άλλων.
Οχι και ότι μας αρέσει να είμαστε στη μέση ή στο τέλος μιας ουράς. Καθώς δεν διακρινόμαστε για την υπομονή μας είναι εύκολο να αρπαχτούμε μ' αυτόν που βρίσκεται μπροστά από εμάς, και μόνο στη σκέψη ότι μπορεί να λειτούργησε εις βάρος μας για να κλέψει τη σειρά μας.
Συνέβη το πρωί της Δευτέρας έξω από το κατάστημα συστημικής τράπεζας, όπου είχαν συγκεντρωθεί καμιά εικοσαριά άτομα περιμένοντας αυτή να ανοίξει.
Κάποια στιγμή δυο άνδρες άρχισαν να λογοφέρνουν (σε ήπιους τόνους, ευτυχώς) για το ποιος ήταν όγδοος και το ποιος ήταν ένατος! Το καταλάβαμε αυτό ακούγοντας τον έναν από τους δύο να λέει: «Όταν ήλθα μέτρησα εφτά που ήταν πριν από μένα».
Η μικροπαρεξήγηση λύθηκε, ίσως και γιατί αμφότεροι αντιλήφθηκαν ότι θα εξυπηρετούνταν, με μια διαφορά μόλις ελάχιστων λεπτών του ενός από τον άλλο.
Αλλά η διαμάχη τους έδωσε τη θέση της σύντομα στο παράπονο των συγκεντρωμένων ότι είχε περάσει οκτώ και οι πόρτες της τράπεζας δεν είχαν ανοίξει. Αλλοι το έριξαν στη μουρμούρα, άλλοι ήταν περισσότερο εκδηλωτικοί. Ένας άρχισε να χτυπά με τα χέρια του την τζαμαρία φωνάζοντας στους υπαλλήλους: «Ανοίξτε ρε, έχουμε και δουλειές!».
«Εγώ φεύγω» είπε μια μεσήλικη κυρία και απομακρύνθηκε από την ουρά, την ώρα που κάποιος έλεγε για να κατευναστούν τα πνεύματα: «Συνήθως ανοίγουν κατά τις οκτώ και πέντε».
Έλα, όμως, που πέρασε ακόμη ένα πεντάλεπτο και οι πόρτες παρέμεναν κλειστές. Νέες διαμαρτυρίες, νέα κτυπήματα στο τζάμι.
Τελικά, ένα τέταρτο περίπου μετά από την προγραμματισμένη έναρξη λειτουργίας της για το κοινό, η τράπεζα άνοιξε.
Εάν δεν υπήρχαν οι διπλές θύρες ασφαλείας, που επιτρέπουν την είσοδο ανά δύο, άπαντες θα μπούκαραν με ένα «ντου» στο εσωτερικό της. Λες και η τράπεζα θα ετοιμαζόταν να φύγει από εκεί από εκεί που βρίσκεται και δεν θα την προλάβαιναν.
Εισερχόμενοι σ' αυτήν, οι περισσότεροι μπήκαν σε μια νέα σειρά για το μηχάνημα ταμειακών συναλλαγών, άλλοι έβγαλαν χαρτί προτεραιότητας για τα ταμεία. Πάλι καλά που υπάρχουν κι αυτά.
Φωνές δεν ξανακούστηκαν. Η ηρεμία επανήλθε, ενώ είναι βέβαιο ότι η ανυπομονησία των πολλών θα αναζητήσει τώρα νέα μέρη για να εκτονωθεί, με σύμμαχο σε ορισμένες περιπτώσεις και την κυρίαρχη γραφειοκρατία, που (εννοείται ότι) εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [14:37:14]