ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τι καλά που θα ’τανε…

Τι καλά που θα ’τανε…



Μιλώντας στο συνέδριο της «Πελοποννήσου», ο γενικός γραμματέας υποδομών Γιώργος Καραγιάννης μάλλον έγινε δυσάρεστος για τη χάραξη της νέας σιδηροδρομικής γραμμής σε σχέση με την υπογειοποίηση της.
«Ακούγεται ωραίο, αλλά έχει τεράστιες τεχνικές δυσκολίες και (απαιτεί) χρηματοδότηση, η οποία ακόμα είναι άγνωστη», ανέφερε επί λέξει.
Είπε, λοιπόν, στεγνά την αλήθεια και χωρίς την παραμικρή πρόθεση εξωραϊσμού των δεδομένων.
Άραγε, θα προτιμούσαμε να ακούγαμε εκ μέρους του μια βαρύγδουπη εξαγγελία περί υπογειοποίησης της γραμμής και υλοποίησης του έργου σε ορίζοντα τετραετίας; Ενδεχομένως ναι, μόνο που θα παρασυρόμασταν από τις σειρήνες μιας ψευδαίσθησης, μιας πλάνης.
Κάπως έτσι, την πατήσαμε πολλές φορές στο παρελθόν. Ιδίως την εποχή του κραταιού ΠΑΣΟΚ, οι υπουργοί των κυβερνήσεων του ήταν ιδιαίτερα «χουβαρντάδες» στα (ψεύτικα) λόγια τα μεγάλα. Και τι δεν είχαμε ακούσει....
Μέχρι και αποθήκες για το φυσικό αέριο μας είχε τάξει ο Άκης Τσοχατζόπουλος τον καιρό που είχε στην Αχαϊα το δικό κομματικό «στρατό», έτοιμο να παλέψει για λογαριασμό του στη μάχη για τη διαδοχή του Ανδρέα, η οποία δεν είχε την επιθυμητή για τον ίδιο κατάληξη.
Τότε, που ζούσαμε στις συνθήκες μιας επίπλαστης ευημερίας, με τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης Ντελόρ και Σαντέρ (ποιος τα θυμάται σήμερα;) να διαδέχονται το ένα το άλλο και να τα κατασπαταλούμε, ακούγοντας φρούδες υποσχέσεις, ενδεχομένως και να υπήρχε ο δημοσιονομικός χώρος (όπως συνηθίζουμε, πλέον, να λέμε) για να δούμε την υπογειοποίηση του τρένου. Στις μέρες μας αυτή η… «πολυτέλεια» δεν υφίσταται.
Εννοείται ότι συμβαδίζουμε με το σχετικό αίτημα της τοπικής κοινωνίας. Όμως, είναι άλλο τι θέλουμε και άλλο τι είναι εφικτό. Από το να προσπαθούμε να περπατάμε πάνω στο νερό είναι προτιμότερο να ξέρουμε τι μας γίνεται και να πατάμε γερά στα πόδια μας.
Το μακρινό 1972 ο Θέμης Ανδρεάδης ξεχώριζε το πεδίο των ανεκπλήρωτων προσδοκιών από την πεζή πραγματικότητα, τραγουδώντας γλαφυρά: «Να 'τανε η τσέπη μας πιο γεμάτη να 'τανε, τι καλά που θα 'τανε, τι καλά που θα 'τανε, και το πορτοφόλι μας σαν βαλίτσα να 'τανε τι καλά που θα 'τανε, τι καλά που θα 'τανε….»
Και η σιδηροδρομική γραμμή καλά θα ήταν να υπογειοποιηθεί στο σύνολο της. Ακόμη καλύτερα θα ήταν βέβαια να μην είχαμε μπει στην περιπέτεια της κρίσης και να φτιάχναμε μια νέα Ελλάδα όταν έρεε άφθονο το κοινοτικό χρήμα που μας έδιναν για να συγκλίνουμε με τις άλλες, προηγμένες, χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δυστυχώς, όμως, αντί να συγκλίνουμε τελικά με το μέσο ευρωπαϊκό όρο αποκλίναμε απ' αυτόν και χρεοκοπήσαμε, βιώνοντας τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [01:49:34]