ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Γιοι και πατεράδες

Γιοι και πατεράδες



«Ο γιος τού μανάβη», «η κόρη της καθαρίστριας», «το παιδί τού σερβιτόρου» - όλοι οι γιοι κι οι κόρες απαξιωμένοι και παρακατιανοί. Με κριτήριο το επάγγελμα του πατέρα ή της μάνας -όχι το μυαλό του «γιου» ή της «κόρης», τα ενδιαφέροντά τους, την αντίληψη που έχουν οι ίδιοι για τον κόσμο, τη στάση τους απέναντι στα πράγματα και στους ανθρώπους. Εκατοντάδες χρόνια ένας Ευριπίδης (φαντάσου! ο Ευριπίδης) κουβαλάει τη ρετσινιά πως ήταν γιος της χορταρού. Αλίμονο, δεν κόβονται εύκολα οι «αγκυλώσεις» από το ανθρώπινο μυαλό. Τα εργαλεία για τον απεγκλωβισμό τού νου δεν έχουνε βρεθεί ακόμα.
Κι απ' την άλλη, (που είναι ακριβώς το ίδιο απ' την ανάποδη) ο «ξάδελφος του πολιτικού», «ο αδερφός του», «η γυναίκα του», «τα παιδιά του», οι «κολλητοί» που χαίρουν της εκτίμησης κι απολαμβάνουνε προνόμια. Με ποια κριτήρια κι αυτοί Αλλότρια εντελώς, τη συγγένεια που έχουνε μαζί του, την τυχαιότητα, τη σύμπτωση...
Καθόμουν και τον άκουγα, πριν μια βδομάδα, που μίλαγε στη ΔΕΘ. Εγώ, «ο γιος του εισπράκτορα των αστικών λεωφορείων» παρακολουθούσα «τον γιο του Μητσοτάκη». Δεν άκουγα όμως κανενός τον γιο, άκουγα τον ίδιον μόνο. Και το κριτήριό μου ήταν τα λόγια, τα επιχειρήματα, οι απόψεις του.Οτι «δίχως οικονομική ανάπτυξη -με όρους και κανόνες- μήτε ελευθερία μήτε ανάκαμψη μπορεί να έρθει σε μια χώρα, ούτε καν η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς της». Κι αυτό που έλεγε συνέπιπτε με τη δική μου λογική.
Αυτό είναι το κριτήριο για να δεχτώ την άποψη του συνομιλητή μου, όποιο επάγγελμα κι αν κάνει η μάνα του ή ο πατέρας του. Η αξιοπιστία, η αλήθεια των λόγων του με νοιάζει. Και η εφαρμογή τους.
-Μα, σοβαρά, καθόσουν κι άκουγες «τον γιο του εφιάλτη»; (Καινούριο επάγγελμα αυτό, αλλά για τη δική μου λογική δεν είναι επιχείρημα που αφορά τον γιο. Τον «εφιάλτη» τον αποδοκιμάσαμε δεόντως το '65, και τον χλευάσαμε όταν μίλησε απ' το μπαλκόνι του παλιού κτιρίου της Αθανασίου Διάκου, ανεβαίνοντας προς Ψηλαλώνια, δεξιά. Το πόσο άξιος είναι ή δεν είναι ο γιος ο ίδιος, αυτό με ενδιαφέρει).
Πιστεύω ότι ο καθένας χτίζει τη δική του ιστορία με την προσωπική του αποκλειστικά ευθύνη και επιλογές. Και στο τέλος ενός κύκλου κάνουμε τον απολογισμό: Πόσο λίγος αποδείχτηκε κανείς (παρότι του χαρίστηκε η ζωή και του δόθηκαν οι ευκαιρίες), ή πόσα κατάφερε ο ίδιος να πετύχει
(παρόλες τις συνθήκες και τις αντιξοότητες) · κι αν ολιγώρησε (παρότι άξιος), ή πόσο δούλεψε (παρόλες τις ελλείψεις και τις αδυναμίες του).
Αυτή η άποψη δεν είναι ούτε της Αριστεράς ούτε της Δεξιάς. Είναι της ταπεινής μου λογικής και μ' αυτήν ψάχνω να βρω ίσο παΐδι στον παραλογισμό μας. Χωρίς να διεκδικώ την αποκλειστική ορθότητα των εκτιμήσεών μου ή την ευρύτερη αποδοχή τους.
Παράλληλα, στην ομιλία της ΔΕΘ έβλεπα στο ακροατήριο τις ομάδες, τις ενδεχόμενες παγίδες, τα σκοτεινά βλέμματα των παραγκωνισμένων, μέτραγα πικρίες μεγαλοστελεχών, διαισθανόμουν ανταγωνισμούς και μαχαιρώματα και διερωτόμουν πόσοι απ' αυτούς θα εύχονται την αποτυχία του υιού -αν δεν την εξυφαίνουν κιόλας. Μεγάλη πόρνη η εξουσία.
Το επ' εμοί, αν η πορεία «του γιου» είναι σωστή, δεν θα διστάσω καθόλου να επικροτήσω· αν όχι, πάλι θα το πω. Το πρώτο φάουλ, πάντως, έγινε. Μεγάλο και νωρίς, νωρίς: Μιλώ για την κατάθεση εκπρόθεσμων και άσχετων τροπολογιών σε νομοσχέδια, που γι' αυτό κατηγορούσανε τους προηγούμενους.
*Ο Κώστας Λογαράς είναι συγγραφέας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[14:50]  Το άγνωστο έργο των Οθωμανών
[12:08]  Κι εμείς ακόμα το ψάχνουμε με αργά...
[11:25]  Οταν η δύναμη της αγάπης υπερνικήσει...
[χθες 13:32]  Για την Ελπίδα που χάρισαν
[χθες 13:10]  Το θράσος του κ. Τσίπρα και η...
[χθες 12:57]  Η μήτρα του θηρίου στην καρδιά της...
[χθες 11:42]  Χωρίς υποδομές, πώς να ελπίζουμε...
[χθες 09:45]  Τουρκία, κράτος εκτός νόμου








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [23:32:44]