ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Θέατρο: Προμηθέας Δεσμώτης: Αγώνας προσπάθειας άγονος

Θέατρο: Προμηθέας Δεσμώτης: Αγώνας προσπάθειας άγονος



Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΚΚΟΤΑ
Ο «Προμηθέας Δεσμώτης», έργο υψηλής σύλληψης και τιτάνιας πνοής, συμπυκνώνει για το ανθρώπινο γένος αξίες και μηνύματα διαχρονικής σημασίας. Το πάθος του ομώνυμου ήρωα οφείλεται όχι στην ηθική ενοχή αλλά στην ηθική αθωότητά του. Ο ανυποχώρητος τιτάνας πάσχει διά «την λίαν φιλότητα βροτών», γιατί πολύ αγάπησε τον άνθρωπο και τον προίκισε με δυνάμεις και δεξιότητες για να πορεύεται στη ζωή του ως δημιουργός πολιτισμού τόσο στον υλικό, όσο και στον πνευματικό τομέα.
Η σύγκρουση του ανθρώπου με το Θείο -του Προμηθέα με τον Δία- για το θέμα της γνώσης δεν μένει χωρίς τίμημα κατά τον Αισχύλο, καθώς η γνώση, πηγή δύναμης, ελευθερώνει απομακρύνοντας από τον Θεό. Εύστοχα ο Σπύρος Ευαγγελάτος παρατηρεί ότι στον «Προμηθέα» υποβόσκει η τάση του ανθρώπου να προσπελάσει το Αγνωστο, να μάθει τι υπάρχει πέρα από τα όρια της γνώσης και σηματοδοτείται η μετάβαση του ανθρώπου από τον μη ιστορικό στον ιστορικό βίο. Η μοίρα του ανθρώπου είναι ιστορία πόνου και μόχθου, προσωποποιημένη στο πάθος του Προμηθέα και της Ιώς, θυμάτων της τυφλής εξουσίας του Δία. Από αυτήν την άποψη ο Αισχύλος υπήρξε προφητικός για τη μελλοντική πορεία της ανθρωπότητας.
Πέρα όμως από το πλούσιο φιλοσοφικό του εκτόπισμα, ο προμηθεϊκός μύθος φορτίζεται και με πολιτικές σημάνσεις: Την αμείλικτη αναμέτρηση του ήρωα με την εξουσία, τα τρωτά της νεόκοπης τυραννίας, που κατακτιέται και επιβάλλεται με τη βία, την διαλεκτική σχέση γνώσης και εξουσίας, καθώς σ' αυτήν την τραγωδία παρακολουθεί κανείς το υπέροχο σε σύλληψη σχήμα - η εξουσία (Δίας) να περιορίζεται από την άγνοια, η γνώση (Προμηθέας) από την εξουσία - την αμφισβήτηση και την κρίση της εξουσίας, τη μοναξιά του επαναστάτη. Η τραγωδία εξάλλου χωρεί μέσα από ζεύγη αντιθέσεων, όπως και η μοίρα του ανθρωπίνου γένους. Στην εξωτερική στατικότητα και καθήλωση του ήρωα, ο Αισχύλος αντιτάσσει την διαρκή εσωτερική του ενέργεια και κίνηση. Την αέναη επανάσταση του Προμηθέα εξισορροπεί με την αμετακίνητη εξουσία του Δία, την ακινησία του Τιτάνα με την περιπλάνηση της πολύπαθης Ιώς.
Επαινος ανήκει στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, που κατάφερε με την υποστήριξη του Φεστιβάλ και ιδιωτικής θεατρικής επιχείρησης να υπερβεί τα όρια ενός Δημοτικού Θεάτρου, στήνοντας μια φιλόδοξη παράσταση, ανεξαρτήτως καλλιτεχνικού αποτελέσματος, που υπήρξε αντιστρόφως ανάλογο προς την υπερβάλλουσα προσπάθεια του σκηνοθέτη Σταύρου Τσακίρη.
Η ματιά του έπασχε από «σκηνοθετίτιδα», η οποία φόρτωσε την παράσταση με ένα πλήθος ασαφών ευρημάτων (κατάτμηση του Ερμή σε τρία πρόσωπα), αμφίβολων ως προς την αναγκαιότητα βουβών εικαστικών εικόνων (μάχη μεταξύ Ηφαίστου και Κράτους, ταξίδι της Ιώς πάνω από ανθισμένους αγρούς) και ακατάληπτων πληροφοριών, που χρειάζονταν αποκωδικοποίηση προκειμένου να επικοινωνήσουν με το κοινό. Αποτέλεσμα μια πληθωρική παράσταση εικονοποιημένων υπερβολών και αδιευκρίνιστων πληροφοριών, κινούμενη ίσως από την ανάγκη του σκηνοθέτη να αντισταθμίσει την εγγενή στατικότητα τραγωδίας.
Το εντυπωσιακό σκηνικό του Κώστα Βαρώτσου με τον απειλητικά ψηλό οβελίσκο να παραπέμπει στον βράχο του μαρτυρίου του Προμηθέα και την αρθρωτή γυάλινη κλίμακα σε τόπο αρχαίου θεάτρου, αξιοποιήθηκε εναλλακτικά φωτιζόμενο (Σάκης Μπιρμπίλης) ως χώρος των επισκεπτών του Τιτάνα και κυρίως ενός αποσπασματικού κατά τον λόγο Χορού, κινησιολογικά εν συγχύσει (Μαρτσέλλο Μάνι), με κριτική και ελεγκτική στάση απέναντί του. Ακόμα και η πιο προωθημένη φαντασία δύσκολα θα μπορούσε να αναγνωρίσει στα αυστηρά ντυμένα μέλη του με μεγάλες βίβλους ανά χείρας αιθέρια και θαλάσσια πλάσματα, όπως οι Ωκεανίδες του αισχυλικού κειμένου, που καταφθάνουν με αισθήματα παρηγοριάς και συμπαράστασης στον πάσχοντα ήρωα. Ας προστεθεί εδώ και η ιδιότυπη για τραγωδία μουσική -θαρρείς από κινηματογραφικό στούντιο βγαλμένη- η οποία για άγνωστο λόγο έκλεισε ετερόκλητα με δημοτικό τραγούδι.
Σε ερμηνευτικό επίπεδο ο «αφηγητής» του Νικήτα Τσακίρογλου, ρόλος-δημιούργημα του σκηνοθέτη, αν και σεβάσμια και επιβλητική παρουσία, άφησε μια αίσθηση κόπωσης και βαρυθυμιάς. Φανερά ξένος με τον κόσμο της τραγωδίας, ο Δημήτρης Πιατάς έπαιξε τον εαυτόν του μάλλον παρά τον Ηφαιστο. Ο Γεράσιμος Γεννατάς ως Ωκεανός, κράτησε ένα καλύτερο επίπεδο σώζοντας τα προσχήματα. Το Κράτος του Αλέξανδρου Μπουρδούμη ορθά υπονομεύθηκε με μάσκα αλά μπαλαντέρ. Αξιέπαινη η προσπάθεια της Πέγκυ Τρικαλιώτη να ερμηνεύσει σωματοποιημένα την οιστρηλασία της Ιώς, αλλά έμεινε αβοήθητη. Η τριαδική απόδοση του Ερμή από τους: Ηλιάνα Μαυρομάτη, Αντιγόνη Φρυδά και Κωνσταντίνο Νικούλι δεν απέφυγε την καρικατούρα.
Ατού της παράστασης η Κάθριν Χάντερ, η μικρή το δέμας αλλά μεγάλη στην ψυχή ηθοποιός, που αποδύθηκε σε μια τιτάνια προσπάθεια. Επαινετέα όχι μόνο για την εκμάθηση ενός μεγάλου σε έκταση και σημασία ρόλου αλλά και για την πάλη της με τη γλώσσα, μέσα από την επιτηδευμένη, δυσχερώς επικοινωνήσιμη και γι' αυτό αντιθεατρική μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη. Απέδωσε τον ρόλο χωρίς ρωγμές στη λεκτική ροή αλλά με φανερό το άγχος της για την περαίωσή του, κάτι που στέρησε τον λόγο του έκπτωτου Τιτάνα από τις τραγικές κλιμακώσεις και κορυφώσεις του.
Μια δύσκολη στην αποκωδικοποίησή της προσέγγιση της τραγωδίας, που θα μπορούσε, αξιοποιώντας την υπέρβαση του φύλου, να προτείνει έναν Προμηθέα άφυλο και υπερβατικό.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:05]  Πάτρα: Ο «Ισοβίτης», ο «Καστράτο»...
[χθες 09:54]  Πάτρα: «Στα βήματα του...
[χθες 14:17]  Πάτρα: «Ζωή Μετά Χαμηλών Πτήσεων»...
[χθες 12:41]  Πάτρα: Εργαστήριο υποκριτικής στο...
[χθες 11:39]  Πάτρα: Κλούβια αβγά και μαύρα...
[χθες 09:29]  Πάτρα: Τραγούδι, παράδοση και...
[χθες 23:34]  Θέατρο: Ενας γοητευτικός Δον Ζουάν
[χθες 19:13]  Σε θερμό κλίμα η συνάντηση...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:34:24]