ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Χειλάκης: Ο έρωτας είναι ένας ζωογόνος πόνος

Χειλάκης: Ο έρωτας είναι ένας ζωογόνος πόνος



«Εγώ έρχομαι στην Πάτρα και το πρώτο πράγμα που θα κάνω είναι να πάρω τους φίλους μου τηλέφωνο που θα περάσω τόσο υπέροχο μαζί τους. Λατρεία τους έχω. Δεν βλέπω την ώρα. Περισσότερο με νοιάζει να δω τους φίλους μου παρά να δω θέατρο στην Πάτρα. Αλλά ξέρω ότι μετά θα παίξω θέατρο και θα είναι και οι φίλοι μου από κάτω». Κάπως έτσι τελείωσε η συνομιλία μας με τον Αιμίλιο Χειλάκη, ο οποίος θα βρεθεί στις 22 και 23 Αυγούστου στο Ρωμαϊκό Ωδείο για να παρουσιάσει την παράσταση «Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» στο πλαίσιο του 38ου Φεστιβάλ Πάτρας - Θεσμός Αρχαίου Δράματος.

Σήμερα ο γνωστός και αγαπημένος πρωταγωνιστής μιλά στην «ΠτΔ» για τον έρωτα, την λογική, την ερωτική μανία, την μαγεία κ.ά.

Γιατί επιλέξατε το «Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας»; Είναι από τα πιο αγαπητά έργα του Σαίξπηρ αλλά και από τα πιο δύσκολά του.
Είναι πάρα πολλοί οι λόγοι. Τώρα, ένα χρόνο μετά την απόφαση, κάποια στιγμή χάνεται ο λόγος της πρώτης σκέψης και έρχεται η επιβεβαίωση του στόχου. Και ο στόχος μας ήταν να μιλήσουμε για το τι είναι έρωτας, τι είναι ερωτική μανία. Γιατί έχουμε μία κακή αίσθηση για το τι είναι η ερωτική μανία, είναι δαιμονοποιημένη. Οταν μιλάμε για ερωτική μανία εμείς πια σκεφτόμαστε κατευθείαν το πορνό, και μας έρχονται πολύ άσχημες εικόνες από το τι έχουμε αντιμετωπίσει στο διαδίκτυο. Η ερωτική μανία όμως είναι αυτό που συμβαίνει στο σώμα μας και μας ξεπερνάει. Και το ονομάζουμε ότι μας έχουν κυριεύσει τα ξωτικά, το ονομάζουμε ότι έχουμε μαγευτεί από το αντικείμενο του πόθου μας… Οταν δε το αντικείμενο του πόθου μας δεν μας θέλει, αρχίζει και η κωμωδία. Όταν το αντικείμενο του πόθου μας ξαφνικά αρχίζει και μας θέλει η κωμωδία ενισχύεται ακόμα περισσότερο γιατί θεωρούμε ότι έχει μαγευτεί, πώς το έπαθε ξαφνικά και ενώ δεν με ήθελε με θέλει τώρα. Το τι είναι αντικείμενο πόθου, το τι είναι έρωτας, το τι είναι κατάκτηση, το τι είναι το «ανήκειν» στον έρωτα, είναι πράγματα με τα οποία ασχολείται πολύ ο Σαίξπηρ σε αυτό το έργο. Οι γυναίκες ούτως ή άλλως ανήκουν στους άνδρες στο έργο.

Είναι και ένα αντίδοτο στην «φτήνια» του έρωτα στην εποχή μας;
Λογοτεχνικά ο έρωτας έχει πάντα να κάνει με την απώλεια. Γι' αυτό και συνορεύει πάντα με τον θάνατο. Γι' αυτό και όλοι οι έφηβοι συνήθως σκέφτονται την στιγμή της απώλειας του ερωτικού τους αντικειμένου να φύγουν και από τη ζωή… Ο έρωτας σε μια πιο ώριμη ηλικία έχει να κάνει με συντροφικότητα, με αποδοχή της διαφορετικότητας. Δεν είναι πάρα πολύ ωραίο να μιλήσουμε για όλα αυτά; Για το τι είναι απώλεια, το τι είναι συντροφικότητα, να μιλήσουμε εν έτει 2019 σε ανθρώπους που κάτι έχουν χάσει. Είμαστε ένας λαός, που μονίμως θρηνούμε κάτι. Η απώλεια είναι κάτι δυσδιαχείριστο και πάντα φταίει ο άλλος και ποτέ εμείς. Ελάτε να μιλήσουμε για αυτά τα πράγματα. Ελάτε όλοι μαζί να αφεθούμε σε αυτές τις μεγάλες σκέψεις και ερωτήσεις που βάζει ο Σαίξπηρ.

Τι θέση έχει ο έρωτας σε μια εποχή που το διαδίκτυο έχει μπει ακόμα και στις προσωπικές μας σχέσεις;
Νομίζω ότι όσο μοναχική είναι η σχέση μας με το διαδίκτυο, έτσι έχει γίνει ατομικός και προσωπικός και ο έρωτας. Εξού και όλα αυτά τα site τα οποία δίνουν εύκολα εικόνα. Κάποια στιγμή με είχε ρωτήσει ένα παιδί 12 χρόνων κάτι που δεν ήξερα τι να του απαντήσω, γιατί προφανώς είχε δει κάτι στο internet. Με είχε ρωτήσει: «Είναι δυνατόν μία κοπέλα να αγαπάει δύο άντρες;». Τι να πεις σε αυτό το παιδί; Προσπαθείς να του εξηγήσεις πως κατά πάσα πιθανότητα όχι, είναι ψέμα, και όπως στις ταινίες δεν ισχύει και είναι μια μυθοπλασία. Ας ξανακοιτάξουμε λίγο τι είναι χυδαίο. Χυδαίο και χυδαιότητα ήταν κάποια εποχή ο συντηρητισμός απέναντι στο σεξ. Το χυδαίο τώρα είναι η υπερελευθερία του. Γενικά τα άκρα, ίσως αγγίζουν το χυδαίο.

Είναι μια παράσταση γεμάτη μαγεία, μαγικά φίλτρα, νεράιδες, ξωτικά. Εχουμε σήμερα ανάγκη από τη μαγεία; Εχει θέση στο σήμερα;
Νομίζω πως την χρησιμοποιούσαμε πάντα, ακόμα και σήμερα. Μου έλεγαν στα Κύθηρα ότι αν κάποιος πήγαινε να απιστήσει, έλεγε ότι τον κυριεύσανε οι νεράιδες και τα ξωτικά και τον οδήγησαν στο να πάει εκεί. 'Η έλεγε να μην περάσουν από εκείνον τον δρόμο - γιατί ήθελε να περάσει ο ίδιος για να πάει να απιστήσει - γιατί έχει φαντάσματα. Νομίζω πάντα θα χρησιμοποιούμε το ξωτικό για τους στόχους μας. Και τουλάχιστον ο Σαίξπηρ τους στόχους του τους έχει πολύ καθαρούς: να κρατήσει τον έρωτα σε ένα πεδίο το οποίο να θέλει κόπο για να τον φτάσεις.

Ανήκει κάποιος σε κάποιον στον έρωτα;
Ο έρωτας - ειδικά στις πρώτες μέρες - είναι το πιο «ανάπηρο» των συναισθημάτων. Δεν ακούς, δεν βλέπεις, δεν θες να φας. Υπάρχει ένα διαρκές «δεν» και μετά περνάει σε μια απίστευτη χρησικτησία: σε έχω αγγίξει μου ανήκεις. Νομίζω ότι είναι ίδιον η κτήση στον έρωτα. Βέβαια, στις μεγάλες, μακροχρόνιες σχέσεις, καταλαβαίνεις ότι όσο πιο πολύ ελευθερία δίνεις στο αντικείμενο του πόθου σου, τόσο πιο κοντά το έχεις.

Εχουμε τέσσερις ιστορίας. Αν σας ζητούσα να επιλέξετε μία απ' αυτές που σας ταιριάζει περισσότερο ποια θα ήταν;
Αυτό το λάθος πήγαμε να κάνουμε σκηνοθετώντας. Πήγαμε να διαλέξουμε τη μία για να είναι ο στόχος μας και ο καμβάς μας. Καμία δεν μπορείς να διαλέξεις. Η παράσταση των τεσσάρων ιστοριών με τον τρόπο που γίνεται από τον Σαίξπηρ είναι τόσο πολύ καλά συνδεδεμένη που ουσιαστικά νιώθεις ότι έχεις δει μία ιστορία. Το θέμα δεν είναι οι τέσσερις διαφορετικές ιστορίες του έργου, αλλά το ότι είναι παρμένο από έξι διαφορετικά έργα. Ο ίδιος ο Σαίξπηρ είναι τόσο «πανηγυριτζής» με αυτό που λέγεται θέατρο, που δεν τον νοιάζει να διδάξει αλλά να απλώσει τα χαρτιά του στις ιστορίες του και να μας τις δώσει να τις χαρούμε.

Αλλωστε ο διδακτισμός δεν είναι από τα μεγαλύτερα λάθη στο θέατρο;
Οταν ήμουν μικρός, όποιος μου κούναγε το δάχτυλο ήθελα να του το σπάσω. Μέσα στη νεότητά μου είχα οργή και μίσος. Τώρα, σε όποιον μου κουνάει το δάχτυλο του δείχνω άλλα πέντε!

Στον έρωτα και στον πόλεμο επιτρέπονται τα πάντα;
Ο έρωτας είναι πόλεμος. Ο έρωτας είναι συναίσθημα που σου δημιουργεί αφόρητο πόνο αλλά δεν μπορείς χωρίς αυτόν τον πόνο να ζήσεις. Είναι ένας ζωογόνος πόνος. Οπως ένας πόλεμος μπορεί να έχει απώλειες, αλλά ίσως στο τέλος έχει μια νίκη υπέρ σκοπού. Δεν είναι σκοπός ο έρωτας! Ο έρωτας είναι περισσότερο αποτέλεσμα. Δεν είναι αίτιο. Το αίτιο είναι η βασική συνεύρεση. Είμαστε ζώα της αγέλης, δεν είμαστε μοναχικοί λύκοι και πάνω στον συχνωτισμό μας με τους ομοειδής μας προσπαθούμε να τους θέλουμε περισσότερο από εμάς. Στον έρωτα θέλεις κάποιον περισσότερο από εσένα. Δεν είναι πολύ ωραίο χάσιμο;

Ο έρωτας είναι συναίσθημα ή αποτέλεσμα χημικών ενώσεων;
Ανάγκη είναι ο έρωτας. Γιατί ουσιαστικά κάποια χημική μεταβολή συμβαίνει στο σώμα σου. Το σώμα μας, ορίζει πλήθος των συναισθημάτων μας. Η ψυχολογία μας εδράζει στο έντερο. Το σώμα σου κάτι σου ζητάει. Αφέσου σε αυτό. Οι ακολασίες έρχονται τη στιγμή που δικαιολογείς αυτό που θέλεις. Γιατί για κάποιο λόγο ίσως απαγορεύονται.

Βλέπουμε στο έργο, άλογα και παράλογα πράγματα. Είναι ένα σχόλιο του Σαίξπηρ για το ότι σε πολλές εκφάνσεις της ζωής του ανθρώπου λείπει η λογική;
Ο Σαίξπηρ λέει να λείπει ο λόγος, να λείπει η λογική. Ο εραστής, ο ποιητής και ο τρελός είναι οι μόνοι που μπορούν να πάρουν το απόλυτο μηδέν και να το κάνουν κάτι. Τι να κάνει η λογική απέναντι σε αυτό; Αμάν πια με την λογική!

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:05]  Πάτρα: Ο «Ισοβίτης», ο «Καστράτο»...
[χθες 09:54]  Πάτρα: «Στα βήματα του...
[χθες 14:17]  Πάτρα: «Ζωή Μετά Χαμηλών Πτήσεων»...
[χθες 12:41]  Πάτρα: Εργαστήριο υποκριτικής στο...
[χθες 11:39]  Πάτρα: Κλούβια αβγά και μαύρα...
[χθες 09:29]  Πάτρα: Τραγούδι, παράδοση και...
[χθες 23:34]  Θέατρο: Ενας γοητευτικός Δον Ζουάν
[χθες 19:13]  Σε θερμό κλίμα η συνάντηση...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:42:20]