ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η αγωνία των αναπληρωτών κάθε Αύγουστο...

Η αγωνία των αναπληρωτών κάθε Αύγουστο...



Γράφει
ο
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗΣ*

Πλησιάζω τα 52 και ακόμα δεν έχω ξεπεράσει το συναίσθημα άγχους και ανησυχίας που με έπιανε κάθε Αύγουστο όταν ήμουν αδιόριστος εκπαιδευτικός και περίμενα εναγωνίως να με καλέσουν από τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης που είχα υποβάλει αίτηση για πρόσληψη ως αναπληρωτής.
Καταλαβαίνω απόλυτα λοιπόν και συμμερίζομαι όλες/όλους τις/τους συναδέλφους αδιόριστες/-ους - αναπληρώτριες/-ες εκπαιδευτικούς που απαξιώνονται από την πολιτεία και αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι και απρόσωποι αριθμοί, διότι μου έχει συμβεί και μου συμβαίνει κι εμένα.
Ενώ ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί η προκήρυξη από το ΥΠΑΙΘ για την πρόσληψη των αναπληρωτών για το σχολικό έτος 2019 - 2020 και πλησιάζουν οι ημέρες για να υποβάλουν οι συνάδελφοι αναπληρωτές δηλώσεις περιοχών ξέρω καλά, γιατί το έχω ζήσει, το συναίσθημα των χιλιάδων «νομάδων» της εκπαίδευσης που για άλλη μια χρονιά θα αφήσουν πίσω τους τη ζωή τους για να κυνηγήσουν τ' όνειρό τους.
Αυτό το πικρό και σκληρό όνειρο να είσαι δάσκαλος των παιδιών του λαού, ν' ανασαίνεις και να υποφέρεις μαζί με τα παιδιά, να πονάς για το Δημόσιο σχολείο, να στηρίζεις τη λειτουργία του κακοπληρωμένος και παραγνωρισμένος, ενώ πολλές φορές χρειάζεται να βάζεις κι από την τσέπη σου ή να σε στηρίζουν οικονομικά οι δικοί σου για να βγάλεις το μήνα εκεί στο νησί ή στο χωριό ή στη ξένη μεγάλη πόλη που δουλεύεις σαν δάσκαλος/δασκάλα.
Κι εσύ να επιμένεις παρά τις αντιξοότητες να κάνεις τ' όνειρό σου καθημερινή ζωή και πράξη… και τα χρόνια να περνούν και κανένας να μη σου αναγνωρίζει την προσφορά σου, όλοι να αρκούνται σε λόγια συμπάθειας για το παιδαγωγικό και κοινωνικό σου έργο κι εσύ να μην μπορείς ούτε ν' αρρωστήσεις, ούτε μια άδεια να πάρεις, ούτε παιδιά να κάνεις, γιατί δεν είσαι μόνιμος, δεν έχεις διοριστεί μόνιμα κι αυτό είναι που σε κάνει να τρελαίνεσαι κάθε Αύγουστο και να κάνεις τους απολογισμούς σου που βγαίνουν πάντα λειψοί και σε βάρος σου, αφού οι συμμαθητές σου, οι φίλοι και συνομήλικοί σου προχωράνε τη ζωή τους, κάνουν παιδιά, τα μεγαλώνουν κι εσύ γυρνάς ακόμα από νησί σε νησί κυνηγώντας τα «μόρια» της προϋπηρεσίας.

*Ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης είναι δάσκαλος, μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ (Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας).





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[09:57]  H κόκκινη αφίσα του ΚΙΝΑΛ
[χθες 10:45]  Ο «Προμηθέας Δεσμώτης» και η...
[χθες 08:58]  Γιοι και πατεράδες
[χθες 16:05]  Κτίσμα του Ηρακλέους, στέγη πολλων...
[χθες 13:27]  Ευκαιρία να διεκδικήσουμε μεγάλα...
[χθες 10:41]  Σεπτέμβρης: Μήνας προσαρμογής
[χθες 13:35]  Ο πολίτης δεν μπορεί να ζει υπό τη...
[χθες 15:12]  Η Αχαΐα και τα 200 χρόνια από το...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [14:43:45]