ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Να σου πω εγώ που ξέρω...

Να σου πω εγώ που ξέρω...



ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΣΟΛΩΜΟΥ *

διὸ δεῖ ἕπεσθαι τῷ (ξυνῷ, τουτέστι) τῷ κοινῷ· ξυνὸς γὰρ ὁ κοινός· τοῦ λόγου δ᾽ ἐόντος ξυνοῦ ζώουσιν οἱ πολλοὶ ὡς ἱδίαν ἔχοντες φρόνησιν.
Γι' αυτό πρέπει ν' ακολουθήσουμε τον κοινό λόγο, γιατί το κοινό είναι συμπαντικό. Ενώ όμως ο λόγος είναι κοινός, οι πολλοί ζουν σαν να έχουν μια ιδιαίτερη φρόνηση.
Ηράκλειτος

Από παιδιά καμωνόμασταν πως ξέρουμε. Αυτό έκαναν κι οι μεγαλύτεροι κι αυτό μαθαίνουμε και στους μικρότερους. Να λένε πως ξέρουν, πως έχουν άποψη για όλους και για όλα κι ας μην το έχουν ζήσει, κι ας μην το διάβασαν, αρκεί να πείσουν πως το ξέρουν. Και μαζευτήκαμε πολλοί που ξέρουμε, που είμαστε σίγουροι ότι ξέρουμε, που ουρλιάζουμε ότι ξέρουμε μέσα στις οθόνες, κι ύστερα μέσα στα σπίτια και στα μπαλκόνια και στους δρόμους.
Δε συζητούμε για να μάθουμε. Τσακωνόμαστε επειδή ξέρουμε. Και σπάνια είμαστε μαζί, γιατί ο καθένας ξέρει. Μόνο οι φωνές μας ακούγονται άναρθρες τις πιότερες φορές, επιθετικές η μια πάνω στην άλλη, θιγμένες, μονοφωνικές και κακόφωνες γιατί δεν θέλουν να συνομιλήσουν επειδή η καθεμιά εκπροσωπεί εκείνον που ξέρει…
Γυμνοί στην πλάνη της μιας και μοναδικής αλήθειας, βασιλιάδες του δίκαιου, γυμνοί μεν αλλά βασιλιάδες κι ας μην υπάρχουν υπήκοοι στα λίγα τετραγωνικά του δωματίου μας σε λίγο που θα αναρτήσουμε στον τοίχο μας την βαρύγδουπή μας τοποθέτηση επί παντός και κατά πάντων, θα εμφανιστούν χέρια που χειροκροτούν και καρδιές που εκθειάζουν τη γνώμη μας. Κι όποιος τολμήσει να μην σηκώσει χέρι ή να μη βάλει καρδιά στα όσα ξέρω, τον εξαφανίζω με το πάτημα ενός κουμπιού κι αναζητώ κάποιον άλλο να μπει στη θέση του που θα δεχτεί πως ξέρω μόνον εγώ.
Τι θα πει πού το έμαθα; Το ξέρει η κομματική οργάνωση στην οποία ανήκω, το ξέρει η κοινωνική τάξη από την οποία προέρχομαι, το ξέρει η επαγγελματική ομάδα της οποίας είμαι μέλος, το ξέρει η περιοχή της οποίας είμαι γέννημα θρέμμα, τι να μας πουν οι άλλοι;
Οι άλλοι, οι άλλοι που ευθύνονται για τα κακά του τόπου, του λαού, του κόσμου, οι ξένοι, οι διαφορετικοί, οι τάχα μου ξερόλες που μας κατάντησαν με την επιμονή τους πως τα ξέρουν όλα.
Κι εκεί που με θυμό και μοναξιά στρογγυλοκάθομαι στο θρόνο της μιας και μοναδικής μου αλήθειας, μόνος κι απόρθητος, κλείνω τα μάτια κι έρχεται σαν από αλλού φερμένος ο λόγος του Σεφέρη και με ταράζει:
Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας.
Σπέρνουνται γεννιούνται σαν τα βρέφη
ριζώνουν θρέφουνται με το αίμα.
Όπως τα πεύκα
κρατούνε τη μορφή του αγέρα
ενώ ο αγέρας έφυγε, δεν είναι εκεί
το ίδιο τα λόγια
φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου
κι ο άνθρωπος έφυγε, δεν είναι εκεί…

Ξημερώνει μέσα μου τότε μια επίγνωση. Μάλλον εξημερώνει την αγριεμένη μου ανάγκη, σε μια εποχή τόσο επικίνδυνα μοναχική κι αβέβαιη, να ξέρω πού πηγαίνω, γιατί κάνω το ταξίδι και σε ποιον προορισμό μου επιτέλους θα αυτοπροσδιοριστώ.
Αφήνω τη φοβική μου εμμονή με την ημιμάθεια κι αρχίζω να ρωτάω, να μιλώ, να μπαίνω σε διάλογο με τις φωνές του κόσμου εντός μου και γύρω μου, με την ιστορία του κόσμου που ανήκω, με την κοινωνία που ζω, με τις ανάγκες και να όνειρα του γείτονα, του φίλου, του συνάδελφου. Με την ευθύνη τη συλλογική και την ατομική. Ρωτώ κι ακούω, διαβάζω και μαθαίνω.
Κι αρχίζει ξάφνου και γυρνά ξανά κανονικά εντός μου το καρουζέλ του κόσμου… Εκείνο που μου γνέφει πως μέσα από ένα διάλογο ήρθα στον κόσμο, έγινα πρόσωπο, έμαθα τους τρόπους να είμαι και να γίνομαι. Κι όπως έλεγε κι ο παππούς μου «ρωτώντας πας στην πόλη».

* Η Αννα Σολωμού είναι Ψυχολόγος - υποψήφια διδάκτωρ ΤΕΕΑΠΗ, Πανεπιστημίου Πατρών






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[08:54]  Η επιστροφή του Italexit
[χθες 14:15]  Να σταματήσουν το γαϊτανάκι της...
[χθες 15:05]  Στο έλος των ρίχτερ και των...
[χθες 12:46]  Το κενό πέντε μήνες μετά τις...
[χθες 20:00]  Η οικονομία του διαμοιρασμού, μια...
[χθες 19:37]  JOKER, «Ακατάλληλο δι' ανηλίκους»:...
[χθες 19:33]  JOKER, «Ακατάλληλο δι' ανηλίκους»:...
[χθες 19:26]  JOKER, «Ακατάλληλο δι' ανηλίκους»:...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:17:19]