ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


H μάχη στο Μέγα Σπήλαιο στις 24 Ιουνίου 1827*

H μάχη στο Μέγα Σπήλαιο στις 24 Ιουνίου 1827*



Τον Μάιο του 1826, όταν μπήκε ο Ιμπραήμ στα Καλάβρυτα, πάνω από το μοναστήρι είχαν χτιστεί δύο πύργοι, εκεί τοποθετήθηκαν τα δύο κανόνια και το πολεμικό υλικό που είχε προμηθεύσει στο μοναστήρι η Διοίκηση από το 1825, όταν είχαν υποβληθεί σχετικά αιτήματα των μοναχών και οπλαρχηγών της επαρχίας.
Ολοι πήραν θέσεις, οι περισσότεροι πολεμιστές αλλά και μοναχοί, πίσω από τους πύργους. Οι άλλοι πήραν θέσεις κοντά στο μοναστήρι και γύρω απ' αυτό, με τα γυναικόπαιδα μέσα. Τρείς φορές ο Τούρκος προσπάθησε, από το χωριό Βυσωκά όπου είχε στρατοπεδεύσει, με υποσχέσεις να δελεάσει τους μοναχούς και να τους υποτάξει.
Σε δεύτερη επιστολή του (21 Ιουνίου 1827) τους έλεγε:
«Σας σημειώνω ότι είμασθε φερμένοι με τον υψηλότατον Ιμβραήμ πασάν εφέντη μας εις Κάμπον Καλαβρύτων εδώ και τέσσαρες ημέρας προτηνότερα και έχομεν μεγάλας ορδινίαις και ετοιμασίαις δια την πολιορκίαν μοναστηριού Μεγάλου Σπηλαίου και ως το ταχύ προσμένομεν να μας έρθουν τα τόπια και οι μπόμπες και αρκετά σύνεργα δια μήνες, και έπειτα από μίαν ή δύο ημέρας να ρίξωμεν τα ορδιά μας περί πολιορκίας του μοναστηριού εις αυτά τα μέρη: δια τούτο και σας φανερώνω ότι να λυπηθήτε το μοναστήρι σας να μην τύχη και χαλάση, και ότι εις τον άλλον καιρόν δεν εχάλασε μην τύχη και χαλάση… Παραπάνω δεν σας γράφω: θέλει πληροφορηθήτε και από το γράμμα από του φίλου μου του Φωτήλα (sic), θέλει σας συμβουλεύσει ο ίδιος. Ηγούμενε, θέλει στοχασθής, ετούτο το κίνημα του Ρωμαίωνε δεν θέλει εύγει σε κεφάλι. Λοιπόν σαν φρόνιμος όπου είσαι στοχάσου βαθειά πως δεν ευρίσκει καλό τέλος και είσαι νοικοκύρης: θέλεις ειξεύρεις ότι αυτό οπού σας γράφω, το γράφω με του υψηλοτάτου αφέντη μας τον ορισμόν και να με αποκριθείτε εις τα όσα σας γράφω. Τη 21 Ιουνίου 1827. Σαμή Εφέντης. Σεγνετζίπη Εφέντη Ζαντέ. Δοθήτω το παρόν».
Η απάντηση των Μελαλοσπηλαιωτών:
«Υψηλότατε αρχηγέ των οθωμανικών αρμάτων χαίρε... Ημείς διά να προσκυνήσωμεν είνε αδύνατον, διότι είμεθα ορκωμένοι εις την Πίστην μας ή να ελευθερωθώμεν ή να αποθάνωμεν πολεμούντες, και κατά το αϊνί μας δεν γίνεται να χαλάση ο ιερός όρκος της Πατρίδος μας. Σε συμβουλεύομεν όμως να υπάγης να πολεμήσης άλλα μέρη, διότι, αν έλθης εδώ να μας πολεμήσης και να μας νικήσης, δεν είναι μεγάλον κακόν, διότι θα νικήσης παπάδες, αν όμως νικηθής, το οποίον ελπίζομεν άφευκτα με την δύναμιν του Θεού, διότι έχομεν και θέσιν δυνατήν, και θα είναι εντροπή σου και τότες οι Έλληνες θα εγκαρδιωθούν και θα σε κυνηγούν πανταχού. Ταύτα σε συμβουλεύομεν και ημείς και κάμε ως γνωστικός το συμφέρον σου. Έχομεν και γράμματα από την βουλήν και αρχιστράτηγον Θ. Κολοκοτρώνην ότι εις πάσαν περίστασιν πολλήν βοήθειαν θα μας στείλουν, παλληκάρια και τροφάς, και ότι ή θα ελευθερωθώμεν τάχιστα ή θα αποθάνωμεν κατά τον ιερόν της Πατρίδος μας. Δαμασκηνός ο ηγούμενος και οι συν εμοί παπάδες και καλόγηροι. Τη 21 Ιουνίου 1827. Μέγα Σπήλαιον».
Η επιστολή απάντηση προς τον εισβολέα Ιμπραήμ σήμερα βρίσκεται στις προθήκες της μονής.
Η ΜΑΧΗ
Στη συνέχεια ο Ιμπραήμ, μετά από κατασκόπευση της μονής και προετοιμασία τοποθέτησε κανόνια και οπλίτες επί του βουνού Σταυρίου ΝΔ. της Ζαχλωρούς και απέναντι της μονής και στις 14 Ιουνίου 1827 διέταξε έφοδο που διήρκεσε από το πρωί μέχρι το βράδυ και την διεύθυνε ο ίδιος. Μετά από σφοδρή μάχη και μη μπορώντας από εκεί να σπάσει την άμυνα των μοναχών και των υπερασπιστών της μονής, ο Ιμπραήμ διέταξε το ιππικό του και μέρος των πεζών στρατιωτών του να περάσουν την κοιλάδα του Ερασίνου και να ανέβουν στη μονή από νότια. Αυτοί όμως αντιμετωπίστηκαν όπως και όσοι επιχείρησαν από την πίσω πλευρά της μονής, από τη θέση Ψηλός Σταυρός, να την κτυπήσουν και να την καταλάβουν. Τότε ο Ιμπραήμ φοβούμενος να μείνει στις χαράδρες και τα απόκρημνα εκείνα μέρη διέταξε γενική υποχώρηση και επιστροφή για τα Καλάβρυτα. Οι καμπάνες της μονής κτύπησαν χαρμόσυνα δοξάζουσες την Παναγία. Ενας μόνο από τους Ελληνες φονεύθηκε, ο Ανδρ. Σαρδελιάνος.

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
Παπαγεωργακόπουλος Δαμασκηνός: Ηγούμενος του Μ. Σπηλαίου, από το Διακοφτό (Διακοπτίτης). Σε έγγραφό του μετά των άλλων πατέρων, το οποίο συντάχθηκε τον Σεπτέμβριο του 1827 και απευθυνόταν προς την Βουλή των Ελλήνων, αναφέρονται οι ελλείψεις του μοναστηρίου σε τροφές και πολεμοφόδια, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες του Αγώνα. Σε σημείωση στη δεύτερη σελίδα του εγγράφου, της πολεμικής Γραμματείας, ζητείται να γίνει προβούλευμα από την ίδια Γραμμ. και να προβάλλει τον ηγούμενο της ιδίας μονής ως φρούραχο του Μοναστηρίου. Με έγγραφο διαταγή της Αντικυβερνητικής επιτροπής με ημερομ. 1.10.1827, ορίζεται ότι: «Επειδή το ιερόν μοναστήριον του Μ. Σπηλαίου είναι θέσις οχυρά και πρέπει να προφυλάσσεται από πάσης ενδεχομένης επιδρομής εχθρικής./ διατάττει/ η φυλακή και ασφάλεια τούτου του μοναστηριού να [ανατεθεί] προσωρινώς εις τον καθηγούμενον αυτού κύρ. Δαμασκηνόν μετά των συν αυτώ πατέρων…» (ΓΑΚ).
Τορολός Γεράσιμος: Από τη Νωνάκριδα, διέπρεψε το 1821 και αναδείχθηκε σε χιλίαρχο, υπήρξε μοναχός και ηγούμενος - προηγούμενος στη μονή Μ. Σπηλαίου. Οταν ο Ιμπραήμ στις 19 Ιουνίου 1827 έστειλε την επιστολή στους μοναχούς του Μ. Σπηλαίου και τους καλούσε να παραδοθούν, επικεφαλής αυτών των μοναχών ήταν ο Προηγούμενος Τορολός Γεράσιμος ο οποίος από την αρχή της Επανάστασης ήταν γνώστης των του πολέμου και από το 1826 ήταν διορισμένος φρούραρχος των Πατέρων. Το 1821 με 40 καλόγερους στράτευσε στο Λεβίδι μαζί με τον Σ. Χαραλάμπη και τον Ν. Χ. Σολιώτη. Επειτα στην πολιορκία των Πατρών όπου στη μάχη του Γηροκομείου πληγώθηκε. Το 1822 έσπευσε σε βοήθεια του Μεσολογγίου με τον Ζαΐμη και άλλους Πελοποννησίους και στη συνέχεια επέστρεψε και αγωνίστηκε στην Ακράτα έως ότου παραδόθηκαν οι Τούρκοι. Το 1823 έσπευσε πάλι στην Πάτρα όπου διορίστηκε φροντιστής του στρατοπέδου. (Σπηλιάδου Ν. Απομνημονεύματα, τ. Γ΄ σ. 356). Σε έγγραφο του Ανδρέα Λόντου με ημερομηνία 16 Μαΐου 1826 αναφέρει:
«Ο γενναιότατος χιλίαρχος και καλός πατριώτης κύριος Γεράσιμος Τορολός εδιορίσθη Γενικός φροντιστής του κατά τας Πάτρας στρατοπέδου. Διατάττεσθε λοιπόν οι υπό την οδηγίαν μου στρατιωτικοί αξιωματικοί, και οι ευφοροδημογέροντες των χωρίων των ανωτέρω επαρχιών να ακούετε τας ζητήσεις της γενναιότητός του, να δίδετε ζώα όταν ζητεί διά την μετακόμησιν των τροφών εις το στρατόπεδον… / τη 16 Μαΐου 1826. Δεμέστιχα./ Ο αρχηγός του κατά τας Πάτρας στρατοπέδου/ Ανδρέας Λόντος» (ΓΑΚ.)
Σαρδελιάνος Ανδρέας: Καταγόταν από την Κερπινή των Καλαβρύτων και φονεύθηκε πολεμώντας ηρωϊκά. Πλησίον του όταν σκοτώθηκε, βρισκόταν ο Νεόφυτος Οικονομίδης μοναχός της μονής Μ. Σπηλαίου. Αδελφοί του οι Σταύρος, Φίλιππος και Γεώργιος (Γ. Παπανδρέου: Επαρχία…, σ. 63, 99, 236, Φραντζής, Β΄, 498). Αλλά και οι Μιχαήλ και Γιαννάκης (Τριανταφύλλου, Λεξ. 1827).
Οικονομίδης Νεόφυτος: Από τη Βούρα, μοναχός στη μονή Μ. Σπηλαίου διαπρέψας κατά τον αγώνα του 1821, αγωνισθείς στην Ακράτα, Καλάβρυτα, Νωνάκριδα.
Φραγκάκης Νικόλαος: Από την Κερπινή των Καλαβρύτων, πέθανε με το βαθμό του ταγματάρχη.
Επιμέλεια: ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ

*Πηγές: Γ.Α.Κ., Σπηλιάδης, Ιστορικό Λεξικό της Επαρχίας Καλαβρύτων κ.λ.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:04]  Με λαμπρότητα η εορτή της Αγίας...
[χθες 15:30]  Αχαΐα:Η Ιερά Σύνοδος συμπεριέλαβε...
[χθες 14:14]  Για όλα τα γούστα και τις ηλικίες,...
[χθες 15:00]  Η πρώτη δισκογραφική δουλειά για...
[χθες 10:20]  Αποκάλυψη και συντήρηση του...
[χθες 22:32]  Η Κτηνοτροφία στα... επείγοντα - Η...
[χθες 06:00]  Τα ανοικτά μέτωπα και οι...
[χθες 14:34]  «Υγεία για όλους» - Ιατρική...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [12:57:27]