ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Στο κάτω κάτω της γραφής

Στο κάτω κάτω της γραφής



Πριν τον Γουτεμβέργιο είχαμε (είχανε) χειρόγραφα, αντίγραφα και παπύρους. Ή δεν υπήρχε τίποτα: Ο πολύς κόσμος δεν διάβαζε καθόλου. Ηρθε η τυπογραφία και ο κόσμος άλλαξε. Αποκτήθηκε το μεγαλύτερο εργαλείο, μετά τη γραφή, για την αναβάθμιση του μορφωτικού επιπέδου της ανθρωπότητας. Πέρασαν οι αιώνες και ήρθαν τα επόμενα τεχνικά μέσα. Βαθμιαία, και πολύ γρήγορα, περάσαμε (κουτσά στραβά οι παλιότεροι) στην άυλη γραφή. Παράλληλα, άρχισε να συντελείται μια άλλη κοσμογονική μεταβολή: Να μειώνεται η σημασία της γραφής και να αυξάνεται ο ρόλος των συμβόλων. Η ίδια η τυπογραφία σαν τεχνολογία τείνει να αυτονομηθεί, να μετατραπεί σε γραφιστική τέχνη, στις διαθέσεις της έκφρασης και της επικοινωνίας. Φυσικά και της πολιτικής και της τέχνης. Εξελίσσεται σε γλώσσα, και μάλιστα οικουμενική. Για τους μυημένους της οικουμένης, που βέβαια χάρη στο διαδίκτυο αυξάνονται.
Ολα αυτά με την αφορμή ενός εξειδικευμένου συνεδρίου για το μέλλον της τυπογραφίας που γίνεται στο Πανεπιστήμιο Πατρών, συγκεντρώνοντας επιστήμονες, επαγγελματίες, καλλιτέχνες του συγκεκριμένου χώρου από διάφορα μέρη του κόσμου. (Να ένας ρόλος που θα μπορούσε να έχει η Πάτρα, με κόμβο το Πανεπιστήμιό της, εάν πίστευε στον εαυτό της περισσότερο, αλλά ας μην ξαναπιάσουμε αυτή την κουβέντα).
Μιλώντας για το μέλλον της τυπογραφίας, μιλάς ουσιαστικά για το μέλλον της επικοινωνίας και της γλώσσας. Φανταζόμαστε ότι τίποτε δεν θα καταργήσει ή θα υποκαταστήσει τα φυσικά- παραδοσιακά εκφραστικά μέσα. Αλλά η γλώσσα των συμβόλων θα αποκτά μεγαλύτερη θέση στη ζωή των ανθρώπων. Εδώ συναντάμε τη μεγάλη διαφοροποίηση που έχει επέλθει στην τυπογραφία κατά την εξελικτική διαδρομή της ίδιας και του πολιτισμού. Ξεκίνησε και προχώρησε μέχρι τις ημέρες μας σαν υποχείριο του γραπτού λόγου. Πλέον απέκτησε τη δική της συνείδηση και άρχισε είτε να συνοδεύει τον γραπτό λόγο με τη δική της έμπνευση, είτε να τον παραμερίζει. Θυμόμαστε μια μορφή σκιτσογραφίας που είχε λανσάρει ο ΚΥΡ με μεγάλη επιτυχία. Παρέθετε ένα σερί από σύμβολα αντί για λόγια, και η ανατροπή της λέξης από σχηματική επινόηση προκαλούσε το γέλιο. Δεν ξέρουμε εάν ο ΚΥΡ μπορούσε να υποπτευθεί ότι πάμε σε έναν κόσμο που μπορεί να συνεννοείται μια χαρά με σύμβολα. Αλλά αυτό επήλθε, επειδή οι λέξεις και οι περίπλοκες ιδέες και νοήματα είναι όλο και λιγότερο απαραίτητες για την καθημερινότητα, τη συνεννόηση, ακόμα και για την εργασία. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, το σύμβολο εμπεριέχει λέξεις και νοήματα, και μάλιστα πολύ υψηλής αξίας κάποιες φορές, κάτι που έχει με πολύ υποβλητικό και προβοκατόρικο τρόπο αναδειχθεί μέσα από τη λεγόμενη οπτική ποίηση, όμως χωρίς τη λέξη, η γλώσσα δεν λειτουργεί στην ψυχή και τον εγκέφαλο με τον ίδιο τρόπο. Ο ίδιος ο Γουτεμβέργιος με την τεχνική του, εισήγαγε στο μυαλό και στη ζωή των ανθρώπων την τυπωμένη λέξη και την πυκνή παράγραφο, προκαλώντας μια κοσμογονική μεταβολή (να τη λέμε Βιβλική, αφού ήρθε μέσω βίβλων;) στη σκέψη και τη διανοητική συγκρότηση. Τώρα, άπειροι νέοι γουτεμβέργιοι απεργάζονται νέες, ψηφιακές ως επί το πλείστον, γραφιστικές τομές που παίρνουν χαρακτήρα παρδαλής επανάστασης. Αγράμματος, όποιος «δεν ξέρει υπολογιστές», αστοιχείωτος όπως δεν θα κατέχει τους κώδικες των συμβόλων. Κάτι εξίσου προβληματικό: Η γραφή, ήταν δεξιότητα που μπορούσαν οι πάντες να αποκτήσουν και γλωσσοπλάστες όλοι να γίνουν. Συμβολοποιοί, όμως, δεν μπορούν να γίνουν οι πάντες. Θα μπορούμε να γίνουμε καταναλωτές επικοινωνίας, αλλά η δημιουργία θα είναι για τους λίγους. Μια καινούργια μορφή δυστυχίας, για όσους μπορούν να τη νιώσουν και να υποφέρουν από αυτήν.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:57:30]