ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σειρά μας για Κελέμπριτι

Σειρά μας για Κελέμπριτι



Χωριζόμαστε σε τρεις κατηγορίες. Οι μεν, που είναι υπέρ των εξορύξεων υδρογονανθράκων, με τους αυτονόητους όρους προστασίας του περιβάλλοντος. Οι δε, που είναι ακραιφνώς εναντίον, θεωρώντας ότι κανένας όρος δεν διασφαλίζει το απόλυτο της προστασίας. Και υπάρχει και ο Ερντογάν που είναι κατά της εξόρυξης, εάν ωφελούνται Ελληνες, Αμερικανοί, Κύπριοι και Ισραηλινοί και όχι η Τουρκία, αλλά είναι υπέρ της εξόρυξης εάν ωφελείται η Τουρκία και να πάνε να πνιγούνε οι υπόλοιποι. Μάλιστα απειλεί να σκάψει μόνος του στις ΑΟΖ των αλλονών, κάτι που μας παραπέμπει σε ιστορίες με παιδάκια όπου το πιο ζόρικο βουτάει τα φτυάρια των άλλων, τους χαλάει τα ορυγματάκια, τα λασπώνει, τα βαράει, και η μαμά του δεν το μαλώνει ποτέ. Τουλάχιστον, είναι παχύσαρκο, για να λέμε και κανένα ευχάριστο.
Μέχρι και πριν κάμποσο καιρό, ζούσαμε με την πεποίθηση ότι είναι πολύ χρήσιμο να διαθέτει κανείς ενεργειακούς πόρους. Μη έχοντας δικές μας πετρελαιοπηγές πριν φυτρώσει ο Πρίνος στη Θάσο, βγάζαμε τον καημό μας με το χαριτωμένο στερεότυπο του κουβαρντά πετρελαιά με την κελεμπία που ενέπνεε κινηματογραφικούς ήρωες στις πλακατζίδικες ελληνικές φάρσες ή και αποκριάτικες αμφιέσεις. Κοινός τόπος ήταν το πρότυπο του επιδειξία λεφτά που ενσαρκώνει το ελληνικό όραμα: Να πιάσουμε την καλή στα ξαφνικά, από το πουθενά, με ένα θαύμα, καθώς θα αναβλύσει ένας πίδακας στο χέρσο χωράφι ενός θείου και να λύσουμε δια βίου το πρόβλημα της ζωής μας. Πρόβλημα της ζωής μας, στη νεοελληνική, σημαίνει να αγωνίζεσαι για να τα βγάλεις πέρα. Αν και πιστοί, ελάχιστοι από εμάς το θεωρούμε ευλογία. Ο λεφτάς, παρεμπιπτόντως, δεν έχει μόνο άπειρα χρήματα, αλλά τα μοιράζεται, τα σκορπάει, τα χρησιμοποιεί σαν πετονιά που του φέρνουν στα πόδια του φίλους, γυναίκες, κοινωνική ζήλια και τον πρώτο μπουζουκτσή να παίζει το σουξέ για την πάρτι του. Τι να τον κάνεις έναν πλούτο που δεν έχει αυτά;
Φορέσαμε κάμποσες κελεμπίες στα καρναβαλικά πάρτι τα επόμενα χρόνια- ανεξάντλητη η τάση, περισσότερο και από το πετρέλαιο: πάντα θα υπάρχουν θεατές με κελεμπίες στην παρέλαση του πατρινού καρναβαλιού, με αστραφτερό χαμόγελο, γιατί θεωρούν ότι έχουν κάνει πολύ επιτυχημένη επιλογή και τραβούν την προσοχή των άλλων- και κάπου πήραμε απόφαση ότι άλλοι θα είναι οι Εσο Πάπας και εμείς οι Εσο Φάπας, ώσπου οι επιστήμονες αποφάσισαν ότι ο θρύλος με τα ανεκμετάλλευτα πετρέλαια του Ιονίου και άλλων περιοχών, δεν ήταν μύθος, αλλά μια οικονομοτεχνική επιλογή. Τώρα που οι εξορύξεις είναι οικονομικότερες, χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας, καλώς ας μας έρθει το πετρέλαιο και το δολάριο.
Και κάπου εκεί η περίπτωση των υδρογανανθράκων απέκτησε ορκισμένους αντιπάλους. Πάνω που είμαστε έτοιμοι να κοιτάξουμε τους σεϊχηδες στα μάτια, ή έστω- επί το δημοκρατικότερο- να ακολουθήσουμε το μοντέλο των Νορβηγών, οι οποίοι αυξάνουν τις συντάξεις στους απομάχους χάρη στο πετρέλαιο, ανακαλύψαμε δαιμονικούς τεκτονικούς κινδύνους και δυνητική μετατροπή των πελάγων σε κόλαση, περιφρονώντας τις επιστημονικές απαντήσεις στις θεωρητικές απειλές. Είναι η γνωστή αήττητη υπεράσπιση του περιβάλλοντος. Στην κουβέντα μπήκε και η κλιματική αλλαγή, πέφτοντας βαριά στο ζύγι. Πετρέλαιο ίσον εξάτμιση ίσον μετατροπή της νότιας Ελλάδας σε βόρεια Σαχάρα. Και φυσικά υπάρχουν στοιχεία. Ολοι επικαλούνται στοιχεία σ' αυτές τις συζητήσεις, αμφισβητώντας στην τεχνολογία τη δυνατότητα να απαντά στα προβλήματα που η ίδια δημιουργεί. Να μην έχουμε γεωτρήσεις, ανεμογεννήτριες, εξελιγμένη επικοινωνία, δέσμευση υδάτινων πόρων, τουριστική ανάπτυξη, κτηνοτροφία. Για όλα αυτά ακούγονται αρνήσεις και ρομαντικές αντιπροτάσεις, πολύ περισσότερο θεωρητικές από τους κινδύνους που επισείονται. Κάποιες μάλιστα εκπορεύονται από εκείνους που επί μνημονίου δεν μοίραζαν ρολόγια, αλλά δεσμεύσεις ότι μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας με εναλλακτικά λεφτά. Αλλά θα τους βάλουμε στη Βουλή, γιατί σου λέει ο κόσμος, δεν ξέρεις καμιά φορά τι γίνεται.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [16:55:51]