ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Γαλάτεια Βέρρα στην «ΠτΚ»: Σκέφτεται, μιλά και γράφει ποιητικά

Η Γαλάτεια Βέρρα στην «ΠτΚ»: Σκέφτεται, μιλά και γράφει ποιητικά



Συνέντευξη στην ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ
Εξαιρετικά δημιουργική -έχει ήδη έτοιμα 100 ποιήματα, τη στιγμή που η νέα, 6η κατά σειρά ποιητική της συλλογή με τίτλο «Στον καμβά των αιώνων» (εκδ. Γαβριηλίδης), κυκλοφόρησε μόλις πριν τρεις μήνες. Ιδιαίτερα ευαίσθητη και συνάμα οπλισμένη με περίσσεια δύναμη που αντλεί από την πίστη της στον Θεό. Ανθρωπος φωτεινός και χαρισματικός, η πατρινή μουσικός και ποιήτρια Γαλάτεια Βέρρα μιλάει στην «ΠτΚ», με αφορμή το νέο της ποιητικό έργο, αποκαλύπτοντας τον πλούτο της ψυχής και του πνεύματός της.
«Στον καμβά των αιώνων». Αφιερώνετε τη νέα σας ποιητική συλλογή στον «πολύαθλο βίο του πατέρα». Θα μας πείτε;
Πράγματι, αξίζει να αναφερθεί. Στον πολύαθλο βίο του πατέρα, διότι ο πατέρας είναι ένα σημαίνον πρόσωπο. Είναι ένα πρόσωπο κραταιό στην οικογενειακή πραγματικότητα. Είναι ένα πρόσωπο που χαράζει την πλεύση και δίνει φτερά στα όνειρα των μικρών τέκνων του. Είναι γεγονός πως ο πατέρας όταν έχει συνέπεια, ευθύνη, ήθος, αφοσίωση, μπορεί να αναθρέψει τα παιδιά του μ' έναν τρόπο λαμπρό, να τους ανοίξει τις πύλες μιας νοητής ευδαιμονίας και να τους χαρίσει το μεγάλο δώρο της υγιούς πατρότητας που τόσο ανάγκη το έχουμε στους καιρούς μας.

Διαβάζοντας κανείς κάποια ποιήματα της συλλογής, νιώθει ότι του αποκαλύπτετε περισσότερες πτυχές του εαυτού σας. Είναι έτσι;
Ναι, η αλήθεια είναι πως έχει έναν εξομολογητικό χαρακτήρα, έχει μία διάθεση να καταθέσω το πιο ιερό κομμάτι της ποιητικής μου ψυχής και αυτό γιατί μεγαλώνοντας και οδεύοντας προς τη μέση ηλικία, αποκτώ άλλες προσλαμβάνουσες, άλλα ερεθίσματα και άλλες κεραίες στα πολυσχιδή και πολυπρισματικά μηνύματα των καιρών. Νομίζω πως στο ηλικιακό καθεστώς που βαδίζω, το γεγονός της παράθεσης των εσωτερικών στοιχείων που με απαρτίζουν είναι μία επιτακτική ανάγκη γιατί ίσως η έκφρασή μου γίνεται πιο πηγαία, πιο ειλικρινής και πιο ολοκληρωμένη.

Θίγετε, όμως και τη σύγχρονη πραγματικότητα: «Στα ζάρια έπαιξαν την τιμή του Γένους./Παζάρεψαν κάθε υπόληψη./Έπνιξαν κάθε αντίσταση./Υπολόγισαν στυγνά/το ανυπολόγιστο/μιας τέτοιας φυλής.»
Ποια η αγωνία σας μπροστά στο «εμπόλεμο σήμερα» για να δανειστώ έναν χαρακτηρισμό σας από τα «Για χρόνια περασμένα»;
Είναι μια μεγάλη αγωνία για τη δική μου ψυχή, η οποία κρύβει μία ευαισθησία εξ ου και η ποιητική μου γραφίδα δεν θα υπήρχε αν δεν είχα την αγωνία αυτή για την ηγεμονική μας πατρίδα. Για μια πατρίδα που κρύβει ένα άφθαστο μεγαλείο, για μια πατρίδα που έχει μια ιστορική συνέχεια και μια ιστορική βαρύτητα. Για μία πατρίδα που μπορεί να καθορίσει τον βηματισμό όλων των άλλων πατρίδων.

Ας προσπεράσουμε την άνοιξη είπαν οι ειδικοί»/.Μας ενοχλούν οι ελπίδες και τα αρώματα/Και προπαντός προσέξτε/μην αναστηθεί τίποτα εντός σας!». Στην προστακτική-απειλή αυτή, εσείς τι αντιτάσσετε;
Αντιτάσσω τις μεγάλες αξίες, την ορθόδοξη πίστη. Αντιτάσσω την ανάγκη να σπάσουμε τα δεσμά και την υποταγή σε ύποπτους και ύπουλους καιρούς που απεργάζονται οδυνηρές στιγμές και δυστυχισμένες ημέρες, τις οποίες πρέπει με κάθε τρόπο να αποφύγουμε, διότι όπου υπάρχει ανάσταση, όπου υπάρχει άνοιξη, όπου υπάρχουν αρώματα και ευωδίες, διώκεται το σκοτάδι, η δυσοσμία και η κακοσμία των καιρών.

Νιώθετε φόβο μπροστά σε αυτό το μέλλον, στην κακοσμία των καιρών;
Νομίζω πως η ανδρεία, η διάθεση πάλης με όπλα παλαιά, όπως η κληρονομιά, η ιστορία, η πίστη, βγάζει έξω τον φόβο. Και όπου επικρατεί η αγάπη, διώκεται κάθε τι αρνητικό.

Εχετε γράψει κι ένα «Παραμύθι για νέους του 21ου αιώνα».
Είναι πράγματι ένα εύστοχο ποίημα το οποίο καταδεικνύει το ελάχιστο των ανθρώπινων αισθημάτων σήμερα. Σήμερα έχει λείψει ο ρομαντισμός, η ευγένεια, η λεπτότητα, έχει λείψει η ευαισθησία, το απαλό άγγιγμα των αέρινων αισθημάτων. Σήμερα καταναλώνουμε την αγάπη, αρκούμαστε σε εύπεπτα συναισθηματικά ερείσματα, δείχνουμε μία ελαττωματικότητα στην προσέγγιση του πλησίον και στερούμαστε το ζωοποιό ύδωρ της στοργής και της γλυκύτητας.

Ο συνομιλητής σας έχει την αίσθηση ότι οι λέξεις σε συνδυασμό με τον αυθορμητισμό με τον οποίο εκφέρονται αποτελούν ιδιαίτερο χάρισμά σας. Κατά πόσο λειτουργεί αυτό, όταν γράφετε ποίηση;
Η αλήθεια είναι πως ο καλός Θεός μού έχει δώσει δυνατή γραφή και δυνατή εκφορά λόγου. Είναι αλήθεια πως και σκέφτομαι ποιητικά και μιλώ ποιητικά και γράφω ποιητικά. Είναι ένα μεγάλο δώρο, είμαι ευγνώμων, διότι μέσα από τον πανίσχυρο λόγο απλώνεται η δική μου ψυχή και περιθώρια και όρια αγάπης, προσφοράς και εκλέπτυνσης, που τόσο ζωτικά προβάλλουν εντός μου.

Στον παράδεισο των παιδιών
Εντονη παρουσία στο ποιητικό σας έργο έχει και η μουσική.
Η μουσικότητα είναι ενδιάθετη στο έργο μου διότι ως μουσικός έχω το υλικό των ήχων στον ψυχισμό μου. Νομίζω ότι και η ποίηση ενέχει μουσική και η μουσική ενέχει ποίηση. Αυτό σημαίνει ότι έχουν μία πολύ όμορφη συνεργασία αυτές οι δύο τέχνες. Συνομιλούν, συνοδοιπορούν, χαμογελούν στο σήμερα και στο αύριο.

Σε παλιότερη συνέντευξή μας, με αφορμή τότε, την κυκλοφορία της 2ης ποιητικής σας συλλογής «Χρώματα αλήθειας» είχατε πει: «Δεν είμαι ποιήτρια με την έννοια του όρου, είμαι ένας άνθρωπος, που απλά προσπαθεί να καταγράψει αγωνίες, σκέψεις, αισθήματα και να πιάσει με πολλή στοργή τον σφυγμό του σήμερα». Τώρα, με την 6η συλλογή σας στα ράφια των βιβλιοπωλείων, θα κάνατε κάποια προσθήκη/αλλαγή στην απάντησή σας;
Ναι, αυτό που θα ήθελα να προσθέσω είναι πως ο πραγματικός ποιητής ανάγεται στον ποιητή του σύμπαντος κόσμου και δημιουργό. Στον Θεό και αυτό διότι αντλεί από την πηγή της άρρητης θείας πραγματικότητας όλο το υλικό για να το εκφέρει και να το αποτυπώσει στο χαρτί, νιώθοντας πως παίρνει από την αέναη πηγή του φωτός και σχηματοποιώντας το φως με τη γραφίδα του.

Ως εκπαιδευτικός, ζείτε καθημερινά ανάμεσα σε παιδιά. Τι πιάνουν οι ευαίσθητες κεραίες σας ως προς τον τρόπο που (τους) μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τη ζωή;
Το γεγονός ότι είμαι μεταξύ των παιδιών είναι ευλογία, διότι μοιράζομαι τον παράδεισό τους. Μοιράζομαι την πρωτοτυπία τους, τον αυθορμητισμό τους, το χιούμορ τους. Το σπάνια καθαρό χαμόγελό τους, την αγκαλιά τους. Αυτό με κάνει να δραπετεύω από τον παρόντα κόσμο και να τρέχω προς τον κόσμο των παιδιών, ο οποίος με γλυκαίνει, με παρηγορεί, με ανατροφοδοτεί, με καινουργιώνει.
Το ότι είμαι στην Α΄βάθμια, μου δίνει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι αυτό το οποίο έχει να κάνει με το όλον της παιδικής ψυχής, η οποία ακόμα παραμένει άτρωτη από τα βέλη του κακού. Τα παιδιά έχουν ποικίλες άμυνες σε αυτή την ηλικία, και το φως τους δεν μπορεί ούτε να κρυφτεί ούτε να αιχμαλωτιστεί. Αυτό για μένα είναι το μεγαλύτερο ζητούμενο, είναι ανάσα, είναι πνοή στην άπνοια του κόσμου.

Οι διακοπές του καλοκαιριού είναι για εσάς...
Οταν άρχισα να γράφω, συνειδητοποίησα ότι ταξιδεύει η καρδιά. Κι όταν ταξιδεύει η καρδιά σταματά το σώμα να περιφέρεται. Ο πλούτος της ψυχής είναι τόσο έντονα μεγάλος, που καμιά φορά ακινητοποιεί και το ίδιο το σώμα. Πάντως, το καλοκαίρι παραμένει ένα ελκυστικό κομμάτι μίας ζωής που θέλει μία ανάπαυλα ως προς την εκπαιδευτική της κατάσταση και πάντοτε βοηθά στο να ταξιδεύουν μαζί με τις λέξεις και οι αισθήσεις, και εν γένει η ολότητα ενός ανθρώπου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[15:20]  Δ. Θεοδωροπούλου: Σε κάθε κρίση κάτι...
[10:36]  TEDxPatras 2019: Μια στάση στο...
[χθες 07:36]  Ζαν-Πωλ Τεσαντιέ: Ο «πατέρας» της...
[χθες 08:21]  Νίκος Μηλιώνης: Πρόσφερε σ' όλους...
[χθες 12:46]  Μ.Σταματιάδου: Το ΔΗΠΕΘΕ να...
[χθες 10:54]  Πάτρα: Η Χριστίνα Λαμπίρη...
[χθες 13:19]  Φένια Χορμπά: Εμαθα να «αγγίζω»...
[χθες 10:28]  Πάτρα: Ο κυματοθραύστης έγινε ροζ...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [16:13:34]