ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ε. Καραγιάννη: Στην τέχνη βλέπεις πάντα όλες τις αλήθειες.

Ε. Καραγιάννη: Στην τέχνη βλέπεις πάντα όλες τις αλήθειες.



Σε κερδίζει με τη φινέτσα και την αριστοκρατικότητά της που συνδυάζονται με μια «αφοπλιστική» απλότητα και μια σπάνια ευγένεια.
Η διάσημη μέντζο - σοπράνο Ειρήνη Καράγιαννη έχει κατακτήσει με τη φωνή της ένα τεράστιο και απαιτητικό κοινό στις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές του κόσμου. Ο λυρισμός, η συναισθηματική ειλικρίνεια, το αστείρευτο πάθος και το «ασίγαστο» ταλέντο της, ο επαγγελματισμός και η πειθαρχία της πάνω στη σκηνή, ερμηνεύοντας ρόλους προ-κλασσικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, την κατατάσσουν ως μία από τις καλύτερες ερμηνεύτριες γνωρίζοντας παγκόσμια καταξίωση. Με φωνητικές και υποκριτικές ικανότητες με άρτιες σπουδές και ευρεία μουσική παιδεία, πρωταγωνιστεί σε θέατρα της Ελλάδας και του εξωτερικού, έχοντας αποσπάσει πολλά βραβεία, συμπράττοντας με τις μεγαλύτερες κλασσικές ορχήστρες και ερμηνεύοντας σε πρώτη παγκόσμια έργα ξένων και Ελλήνων σύγχρονων δημιουργών.
Στη συζήτησή μας αυτή, διανύουμε μαζί τον δρόμο μιας μεγάλης καριέρας, στεκόμαστε στις πιο σημαντικές στιγμές αυτής και ανακαλύπτω μια μεγάλη λυρική τραγουδίστρια, μια σπουδαία και βαθιά φιλοσοφημένη γυναίκα που μιλά για τα παιδικά της χρόνια, τα πρώτα επαγγελματικά της βήματα, τις σπουδές και την καριέρα της στο εξωτερικό, αποκαλύπτοντάς μας τα μελλοντικά της σχέδια.

Είστε από τις λίγες Ελληνίδες λυρικές τραγουδίστριες που έχετε τραγουδήσει στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου. Θα σας γυρίσω αρκετά χρόνια πίσω. Οταν πήρατε τις υποτροφίες «Μ. Κάλλας» και «Αλ. Ωνάσης», κάπου εκεί ξεκίνησαν όλα;
Ολα άρχισαν από την πρώτη όπερα που είδα στο Ηρώδειο σε νηπιακή ηλικία και οι διηγήσεις λέγανε πως είχα εντυπωσιαστεί. Με παρότρυνση της μητέρας μου ξεκίνησα τραγούδι στα μακρινά χρόνια του λυκείου και καθώς ήμουν το παιδί που αγαπούσε το θέατρο διοχέτευσα αυτή μου της αγάπη στο κλασικό τραγούδι. Είχα την τύχη να υποστηριχθώ από τις υποτροφίες που αναφέρατε ηθικά και οικονομικά αλλά και από ανθρώπους που πίστεψαν σε μένα και με στήριξαν στη δύσκολη αυτή διαδρομή.

Πόσο εύκολο είναι για μια Ελληνίδα αοιδό να σταθεί μπροστά σε αυτό το μεγαλείο που κουβαλάνε όλα αυτά τα μεγάλα λυρικά θέατρα; Φαντάζομαι ότι ο δρόμος ήταν δύσκολος.
Σίγουρα είναι μια δουλειά απαιτήσεων και ευθύνης και δεν νομίζω πως έχει να κάνει με κάποια εθνική ταυτότητα. Σαφώς η αγωνία είναι πάντα μεγάλη, από την άλλη μεριά για τον λυρικό τραγουδιστή η δουλειά του είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο όπως πιστεύω και για κάθε άλλο επαγγελματία.

Τι ήταν αυτό που σας άγγιξε περισσότερο στην κλασική μουσική;
Θα έλεγα ότι αυτό που συγκινεί στην όπερα είναι η υπερβατική ανάγνωση της ανθρώπινης πραγματικότητας και που πραγματοποιείται με την σύμπραξη πολλών τεχνών μαζί. Η όπερα είναι «λόγος» είναι μελωδία είναι εικόνα είναι κίνηση είναι πλούτος που ξεχειλίζει.

Υπήρχαν στην παιδική σας ηλικία κάποιοι τραγουδιστές της όπερας που τους θαυμάζατε και τους είχατε ως πρότυπα;
Ακουγα πολλούς τραγουδιστές, όμως δεν είχα ποτέ κάποια συγκεκριμένα πρότυπα όπως δεν σας κρύβω ότι κατά καιρούς οι προτιμήσεις μου διαφοροποιούντο σύμφωνα με τις εκάστοτε καλλιτεχνικές μου αναζητήσεις.

Τι θεωρείτε μεγαλύτερη πρόκληση στο συγκεκριμένο είδος που έχετε επιλέξει;
Ισως η πρόκληση είναι να μπορείς να είσαι σύγχρονος καλλιτέχνης μέσα από την κλασική φόρμα που χαρακτηρίζει την όπερα.

Ακολουθήσατε τα βήματα της Κάλλας, της Μπάλτσα, της Θεοδωρίδου. Πώς γίνεται από μια χώρα που δεν έχει τέτοια παράδοση στις μουσικές ακαδημίες να βγαίνουν τέτοιες φωνές παγκόσμιου βεληνεκούς;
Πιστεύω ότι ο κάθε καλλιτέχνης ακολουθεί και μόνο τα δικά του καλλιτεχνικά βήματα και πως η πορεία του καθενός μας δεν μπορεί να συγκριθεί με κανενός άλλου, αυτή άλλωστε είναι και η συμβολή μικρή η μεγάλη του κάθε καλλιτέχνη σε οποιοδήποτε τομέα της τέχνης. Το προσωπικό δικό του λιθαράκι, η δική του «αλήθεια». Η χώρα μας έχει και πιστεύω πως πάντα θα έχει να προσφέρει ανθρώπους στον χώρο της τέχνης γενικότερα γιατί έχει παλιά και βαθιά ιστορία, έχει έναν λαό με έντονη μνήμη και πλούσιο «κύτταρο». Είναι φορτισμένος τόπος.

Πότε ήρθαν οι πρώτες επιτυχίες; Ποιες ήταν οι πιο σημαντικές στιγμές αυτής της καριέρας;
Θεωρώ πως οι δυο σημαντικές στιγμές στην καριέρα μου ήταν το ντεμπούτο μου στην Ελλάδα όταν ερμήνευσα στο Μέγαρο μουσικής Αθηνών τον ρόλο της Ηλέκτρας στην όπερα «Πυλάδης» του Γιώργου Κουρουπού και το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό DiStefano στην Ιταλία που μου πρόσφερε το ντεμπούτο μου στον ρόλο της Carmen.

Πόσο συνυφασμένη είναι η μουσική έκφραση με την υποκριτική, δεδομένου ότι οι άριες που ερμηνεύετε προέρχονται από όπερες;
Η υποκριτική είναι αναπόσπαστο στοιχείο της λυρικής τέχνης. Η όπερα είναι σαφέστατα ένα θέατρο στο οποίο αντί να μιλάς, τραγουδάς.

Στην Ελλάδα υπάρχουν ευκαιρίες για νέους που ασχολούνται με την όπερα; Πώς βλέπετε τα πράγματα από μέσα;
Φυσικά και υπάρχουν ευκαιρίες, οι παραγωγές έχουν αυξηθεί κατά πολύ καθώς και η προσέλευση του κοινού. Το μεγάλο πρόβλημα είναι πως λυρικό θέατρο υπάρχει μόνο στην Αθήνα.

Πώς είναι η ζωή ενός καλλιτέχνη σήμερα και πώς μπορεί να βιοπορίζεται μέσα από τις συναυλίες και τη δισκογραφία; Είναι εφικτό; (διδάσκετε τραγούδι στον Εθνικό θέατρο και την Πολυφωνική Πάτρας).
Εάν είσαι καλός στη δουλειά σου δουλεύεις. Εχει φυσικά να κάνει και με την εκάστοτε αγορά και τον νόμο της προσφοράς και ζήτησης. Πριν τρία χρόνια όταν μου προτάθηκε να διδάξω δέχτηκα χωρίς πολλές περιστροφές. Σκέφτηκα πως κάποιος πιστεύει ότι ξέρω κάτι που θα ήθελε να το μάθει κι αυτός.

Θεωρώ ότι είστε πάντα προσεκτική στην επιλογή συνεργατών. Πιστεύετε ότι για να πετύχει ένα αποτέλεσμα είναι σημαντικό να υπάρχει «χημεία» σε μια ομάδα;
Η αλήθεια είναι ότι χωρίς να έχω μπει σε διαδικασίες επιλογών όλες οι συνεργασίες που έχω κάνει έχουν αφήσει ωραίες αναμνήσεις και χρήσιμες εμπειρίες. Πιστεύω πως η χημεία είναι προϊόν τύχης αλλά και θέλησης και κυρίως επαγγελματισμού. Πάντα έχεις κάτι να πάρεις και κάτι να δώσεις.

Η μουσική μπορεί να αποτελέσει όπλο για να αποκτήσουμε μια τεράστια εσωτερική δύναμη; Πιστεύετε ότι στην Ελλάδα του σήμερα, η τέχνη έχει παραγκωνιστεί;
Σαφώς η μουσική είναι κάτι πολύ «μεγάλο» και για να αναμετρηθείς μαζί της πρέπει να ανασύρεις δυνάμεις και μηχανισμούς που εκπλήσσουν τον ίδιο σου τον εαυτό... η τέχνη σε ένα ελεύθερο καθεστώς δεν είναι πότε παραγκωνισμένη. Στην τέχνη αντικατοπτρίζεται κάθε φορά η εποχή και οι άνθρωποι της. Στην τέχνη βλέπεις πάντα όλες τις αλήθειες.

Εν μέσω τόσων σχεδίων και τόσης δουλειάς, προλαβαίνετε να ονειρευτείτε και τι όνειρα έχετε τώρα πια;
Είναι σίγουρο πως όσο προχωράει η ζωή, κάποια από τα όνειρά μας μπορεί να αποχωρήσουν και να δώσουν τη θέση τους στις επιδιώξεις που για μένα είναι ίσως και πιο σημαντικές από αυτά γιατί είναι προϊόντα μιας συγκεκριμένης πορείας και συνειδητής αναμέτρησης ανάμεσα στις δυνάμεις του εαυτού μας και στις δυναμικές του έξω από εμάς κόσμου. Επιδιώξεις; Ναι, έχω ακόμη πολλές...



Συνέντευξη
στην
ΑΝΘΗ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[15:20]  Δ. Θεοδωροπούλου: Σε κάθε κρίση κάτι...
[10:36]  TEDxPatras 2019: Μια στάση στο...
[χθες 07:36]  Ζαν-Πωλ Τεσαντιέ: Ο «πατέρας» της...
[χθες 08:21]  Νίκος Μηλιώνης: Πρόσφερε σ' όλους...
[χθες 12:46]  Μ.Σταματιάδου: Το ΔΗΠΕΘΕ να...
[χθες 10:54]  Πάτρα: Η Χριστίνα Λαμπίρη...
[χθες 13:19]  Φένια Χορμπά: Εμαθα να «αγγίζω»...
[χθες 10:28]  Πάτρα: Ο κυματοθραύστης έγινε ροζ...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [16:06:55]