ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ: Γρήγορη προσαρμογή στα νέα δεδομένα, τέλος στον ενδοαριστερό εμφύλιο

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ: Γρήγορη προσαρμογή στα νέα δεδομένα, τέλος στον ενδοαριστερό εμφύλιο



Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ*


Για να απαντηθεί το ερώτημα αν έχει ή όχι σφυγμό ακόμα η Αριστερά στην Ελλάδα, πρέπει να δούμε σε συντομία την πορεία της τα τελευταία χρόνια και να εξηγήσουμε τις αιτίες γι αυτή την πορεία.
Το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης το 2010 και η φτωχοποίηση της πλειοψηφίας του λαού από την πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ δημιούργησαν νέα δεδομένα για την αριστερά σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες.
Οι αγωνιστικές διαθέσεις ανέβηκαν κατακόρυφα, σημαντικά τμήματα της εργατικής τάξης και γενικότερα των εργαζόμενων απέκτησαν κινητικότητα, αμφισβήτησαν το δικομματικό μπλοκ θεωρώντας το όχημα υλοποίησης της πολιτικής της ΕΕ και των δανειστών.
Στη φάση αυτή δημιουργήθηκαν αρκετά μικρότερα κόμματα με διάφορους προσανατολισμούς και συμπεριφορές με κοινό σημείο αναφοράς την καταγγελία των μνημονίων και των αστικών πολιτικών κομμάτων.
Τα διλήμματα που έβαζαν τα αστικά κόμματα, με κύριο ή το ξεπέρασμα της κρίσης εντός των τοιχών της ΕΕ με ευρώ ή έξοδος αυτοκτονίας με δραχμή, δεν ήταν πολύ αποτελεσματικά και οι δυνάμεις του δικομματισμού εισέπρατταν την δυσαρέσκεια ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων για την πολιτική τους.
Οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές για την Αριστερά και το εργατικό λαϊκό κίνημα. Οι συνθήκες αυτές δεν αξιοποιήθηκαν, η περίοδος αυτή αποδείχτηκε μια παρένθεση ή μια χαμένη ακόμα ευκαιρία. Η πολιτική και κοινωνική ζωή πέρασε σε φάση παθητικότητας και οι αστικές πολιτικές δυνάμεις εμφανίζονται πάλι να είναι οι κύριοι πρωταγωνιστές και να ελέγχουν την κατάσταση. Την πρώτη λοιπόν περίοδο από το 2010, ιδιαίτερα από τις εκλογές του 2012 και μετέπειτα του δημοψηφίσματος, που η Αριστερά είχε παρουσία στο κίνημα κατά των μνημονίων και της πολιτικής του κεφαλαίου, διαδέχεται η δεύτερη περίοδος που οι δυνάμεις της Αριστεράς και το ΚΚΕ φυσικά δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν την συνέχεια και την άνοδο του κινήματος, αν και προσπάθησαν. Τμήματα των εργαζόμενων πέρασαν στην παθητικότητα, η μοιρολατρία κέρδιζε έδαφος και έβλεπαν τα αριστερά σχήματα σαν τίμια μεν που υπερασπίζονται σταθερά τις αρχές τους ,αλλά όχι ικανά να αλλάξουν την κατάσταση.
Δεν πρέπει να αγνοήσουμε το ρόλο που έπαιξε η δυσπιστία που αναπτύχθηκε απέναντι στην έννοια της Αριστεράς εξαιτίας της δεξιάς πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ που ήθελε να αυτοαποκαλείται αριστερό κόμμα ακόμα και μετά την πλήρη ενσωμάτωσή του στο σύστημα.
Αυτές ήταν σε γενικές γραμμές οι πολιτικές συνθήκες τα χρόνια των μνημονίων και η Αριστερά από πρωταγωνιστής τον πρώτο καιρό, πέρασε στην φάση που βλέπει τις δυνάμεις της αντί να ενισχύονται, εξαιτίας των ευνοϊκών συνθηκών που θα περίμενε κανείς λόγω της κρίσης, να μειώνονται. Στις πρόσφατες ευρωεκλογές τα αριστερά κόμματα και οργανώσεις είχαν σημαντικές απώλειες, το ΚΚΕ παρέμεινε καθηλωμένο. Παρά την πόλωση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, οι ευρωεκλογές θα μπορούσαν να ήταν ευνοϊκές για την αριστερά γιατί η ψήφος σ' αυτές παραμένει σχετικά χαλαρή. Αντίθετα ενισχύθηκαν τα παραδοσιακά δεξιά και ακροδεξιά κόμματα.
Οι «μετατοπίσεις» αυτές μπορούν, άραγε, να οδηγήσουν στο αβίαστο συμπέρασμα ότι ο Ελληνας συντηρητικοποιείται και βλέπει λύσεις στην δεξιά ή ακροδεξιά εκδοχή αμφισβητώντας την δύναμη και την αποτελεσματικότητα της λαϊκής πάλης; Είναι πολύ απλοϊκό αυτό το συμπέρασμα . Αλλωστε ποτέ στην ιστορία δεν παρατηρήθηκε τόσο γρήγορη «μετάλλαξη» σε λαούς με αγωνιστικά δημοκρατικά χαρακτηριστικά.
Οι ευθύνες της Αριστεράς έχουν να κάνουν με το λόγο ότι δεν κατάφερε να πείσει και να συγκεντρώσει τμήμα των δυσαρεστημένων και να διαμορφώσει μια τακτική που θα συσπειρώνει και θα πείθει ότι είναι αναγκαία η ενίσχυσή της.
Τώρα πρέπει η Αριστερά να μελετήσει αυτές τις αλλαγές στα πολιτικά πράγματα της χώρας, σαν αποτέλεσμα της διαφοροποίησης των συνθηκών και της συμπεριφοράς του λαού. Δημιουργούνται νέα δεδομένα και όροι πολιτικής δράσης και είναι επιτακτική η ανάγκη γρήγορης προσαρμογής.
Είναι λάθος και αυθαίρετο το σλόγκαν ότι η αριστερά είναι ξεπερασμένη πλέον.
Οι δυνάμεις της Αριστεράς που βρίσκονται στον αντίποδα του σάπιου συστήματος πρέπει να τεθούν επικεφαλής του λαού στον αγώνα για βαθιές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές
Για να γίνει αυτό πρέπει να μπει ένα τέλος στον ενδοαριστερό εμφύλιο που βλέπει σαν εχθρό την πιο κοντινή πολιτικά δύναμη, να σταματήσει ο ανταγωνισμός ποιός θα υπερέχει σε συνθήματα και καταγγελίες και να αρνείται την συμμετοχή του στην διαμόρφωση του πολιτικού και κοινωνικού μετώπου που θα ανατρέψει τα μνημονιακά δεδομένα και θα επιδιώξει βαθιές αλλαγές σε όφελος του λαού.

* Ο Παναγιώτης Παπακωνσταντινόπουλος είναι ιατρός, νεοεκλεγείς δημοτικός σύμβουλος Αιγιάλειας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 18:14]  ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ: Αυτό το...
[χθες 18:06]  ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ: Στην παγίδα...
[χθες 18:00]  ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ: Δεν έχουν...
[χθες 17:50]  ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ: Η ομελέτα...
[χθες 17:45]  Οι «Συζητήσεις της Κυριακής»...
[χθες 17:42]  ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ: «Δεν...
[χθες 17:35]  ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ: Ηταν ένας...
[χθες 17:29]  ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ: Μην...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [06:41:09]