ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το βασίλειό μου για μια εξάδα σούσι ή μια τετράδα ναϊγκίρι!

Το βασίλειό μου για μια εξάδα σούσι ή μια τετράδα ναϊγκίρι!



Δέκα, περίπου, χρόνια πριν, ο τότε πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Νικολά Σαρκοζί, θέλοντας να εγκαινιάσει και να αναπτύξει μια νέα μορφή διπλωματίας, τη γαστρονομική διπλωματία, ζήτησε από την UNESCO την εγγραφή της γαλλικής γαστρονομίας στον κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.
Η UNESCO, μέχρι το 2000 περίπου, προστάτευε ως παγκόσμια κληρονομιά μόνον τα αρχιτεκτονήματα και το φυσικό τοπίο, όμως από το 2003 επεξέτεινε την προστασία και στη λεγόμενη «άυλη πολιτιστική κληρονομιά». Ο όρος είναι ιδιαίτερα ευρύς και μπορεί να περιλάβει τα πάντα και τίποτα: προφορική ιστορία, μύθους, παραμύθια, δημοτικά τραγούδια, ήθη και έθιμα και πολλά άλλα. Για να ενταχθεί κάτι στην άυλη κληρονομιά θα πρέπει να αναφέρεται «στις γνώσεις, τις τεχνικές και στην τεχνογνωσία που συνδέονται με την παράδοση».
Η κουζίνα, εν γένει, για κάθε κοινότητα αποτελείται από ένα σύστημα κανόνων, απαγορεύσεων και αξιών μέσα από το οποίο διαχρονικά επιβιώνει και διατηρεί τη συλλογική της ταυτότητα, ενσωματώνοντας κοινωνικά, οικονομικά, πολιτιστικά, θρησκευτικά και φιλοσοφικά στοιχεία στη βασικότερη για την ανθρώπινη επιβίωση λειτουργία.
Η κουζίνα δεν είναι μόνον ένα corpus συνταγών που εγγυάται νόστιμα και καλομαγειρεμένα πιάτα, είναι συγχρόνως η αντίληψη που έχουμε διαμορφώσει για τον εαυτό μας και τον κόσμο… οι συμβολικές αναπαραστάσεις… οι διαιτολογικές απόψεις…
Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι είναι επίτευγμα των Γάλλων και του γαλλικού πολιτισμού η δημιουργία μιας γαστρονομίας όπου πάνε χέρι-χέρι η δημιουργικότητα με την παράδοση, η απλότητα με την επιτήδευση, το λόγιο με το δημώδες, ένα κράμα ευδαιμονισμού, ορθού λόγου και κοινωνικότητας.
Ας έλθουμε, τώρα, στα δικά μας… Η Ελλάδα κύρωσε τη νέα Σύμβαση της UNESCO το 2006, χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο. Γιατί και η ελληνική γαστρονομία, η οποία είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες του κόσμου, θα μπορούσε -υποθετικά μιλάμε- κάλλιστα να παίξει σημαντικό ρόλο στη γαστρονομική - πολιτιστική διπλωματία μας…
Ακολουθούν πολλά «αν»…
Αν οι γνώσεις μας και η γαστρονομική μας τεχνογνωσία «αποτελούν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς μιας κοινότητας, αν μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά και αν αναδημιουργούν συνεχώς σε συνάρτηση με το περιβάλλον και σε αλληλεπίδραση με τη φύση και την ιστορία, παρέχοντας στα μέλη της κοινότητας αίσθηση ταυτότητας και συνέχειας…»
Αν η κρατική μηχανή σε συνεργασία με τους ιδιώτες έθετε άξονες, γραμμές και αξίες που θα προωθούσαν την ιδέα της γαστρονομικής διπλωματίας…
Αν οι πολιτικοί μας είχαν όραμα ως προς τη διεθνή καταξίωση της ελληνικής γαστρονομίας και δεν αναλώνονταν σε μικροπολιτικές και συντεχνιακές εκδουλεύσεις…
Αν η ελληνική διοίκηση αναλάμβανε τις δεσμεύσεις που οφείλει προκειμένου να εγγράψει τη γαστρονομία του λαού μας στον κατάλογο των άυλων αγαθών της ανθρωπότητας…
Αν είναι ικανοί οι πολιτικοί μας σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο να σχεδιάσουν και να προτείνουν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα προστασίας και προβολής της γαστρονομίας μας που θα έχει γερές ρίζες και η φροντίδα για την καλλιέργεια της γεύσης θα ξεκινάει από τα σχολεία!
Αν όλοι εμείς σταματήσουμε να συμπεριφερόμαστε υποτιμητικά στην ελληνική κουζίνα και να λατρεύουμε -χωρίς κριτική σκέψη και γεύση- κάθε τι ξενόφερτο, απλά γιατί είναι ξενόφερτο…
Για μια φορά μπορούμε να ασχοληθούμε με τα ουσιώδη;


της Σοφίας Χριστοπούλου



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[10:45]  Μια βιομηχανία χρήματος, κατάμαυρου,...
[09:50]  Αντώνης Λιβάνης: Ο υπέροχος άνθρωπος...
[χθες 15:35]  ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΩΝ ΠΥΡΓΟΥ - ΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ...
[χθες 13:20]  Η παρακαταθήκη των Μεσογειακών
[χθες 12:06]  Ο κύριος πίσω από την κυρία που...
[χθες 11:44]  Από φοιτητές στην πόλη, έγιναν...
[χθες 09:15]  Η Ελλάς δεν είναι μόνη!
[χθες 19:42]  Οταν πηγαίναμε εμείς σχολείο...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:56:32]