ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Λαμπρόπουλος


Οι «χοντροί» και οι διαφορετικοί



Μπέρναρντ Μπαρούχ και Χάρρυ Κλυνν. Τι κοινό θα μπορούσαν να έχουν ένα τραπεζίτης, οικονομικός σύμβουλος πέντε προέδρων των ΗΠΑ και στενός φίλος του σερ Ουίνστον Τσόρτσιλ, με έναν σατιρικό καλλιτέχνη που δεν έκρυψε ποτέ ότι προερχόταν από τον χώρο της Αριστεράς;
Και οι δυο συμφώνησαν - παρότι έζησαν σε εντελώς διαφορετικές εποχές... - στο ποιο θα πρέπει να είναι το κριτήριο που οφείλει να έχει ένας πολίτης κάθε φορά που περνάει το παραβάν.
«Ψήφισε αυτόν που υπόσχεται λιγότερα, θα είναι ο λιγότερο απογοητευτικός», έλεγε και ξαναέλεγε ο Μπαρούχ, ενώ από την άλλη πλευρά ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης (κατά κόσμον Χάρρυ Κλυνν), κάθε φορά που τον ρωτούσαν για το ποιο κόμμα θα ψηφίσει στις εκλογές, ήταν πιο ξεκάθαρος κι από το... χιόνι στα Ιμαλάια: «Εγώ δεν θα ψηφίσω το κόμμα που θα υποσχεθεί ότι θα κάνει στην χώρα το μεγαλύτερο καλό. Θα ψηφίσω το κόμμα που θα δεσμευτεί ότι θα κάνει το μικρότερο κακό».
Και επειδή την τελευταία 5ετία χορτάσαμε όλοι από «Paroles, paroles, paroles...» (και δεν εννοούμε το υπέροχο τραγούδι των ΄70ς από την Δαλιδά, με την συμβολή και της ερωτικής φωνής του Αλέν Ντελόν...), καλό είναι να ακούσουμε την συμβουλή του «Δεξιού» Μπαρούχ και του «Αριστερού» Κλυνν.
Ετσι κι αλλιώς με όλα αυτά που βιώσαμε στη Μνημονιακή εποχή, έχουν αλλάξει και οι σχετικοί όροι, με το υποτιθέμενο «Προοδευτικό» να αποδεικνύεται στην πράξη διχαστικό, αντιδραστικό και άκρως αναχρονιστικό και το υποτιθέμενο «Συντηρητικό» να μην κρύβει τελικά τόσους πολλούς σκελετούς μέσα στις ντουλάπες...
Ψηφίστε, λοιπόν, με πολλή προσοχή σήμερα. Οχι με το συναίσθημα όπως κάνατε οι περισσότεροι την προηγούμενη φορά (ξέρετε, όταν το ρίξατε «Οχι» και βγήκε κάτι άλλο...), αλλά με το μυαλό, με την λογική, με την συναίσθηση της ιστορικής ευθύνης που όλοι φέρουμε για το παρόν και το μέλλον του τόπου μας, της πατρίδας μας και φυσικά της Ευρώπης. Και κυρίως ψηφίστε. Η θάλασσα είναι ακόμη κρύα για βουτιές. Ψηφίστε, καθώς το μεγαλύτερο μέτρο της Δημοκρατίας δεν είναι ούτε ο βαθμός ελευθερίας, ούτε ο βαθμός ισότητας, αλλά μάλλον ο βαθμός συμμετοχής.
Και μην ξεχνάτε: Μετά την απομάκρυνση από το... ταμείον (την κάλπη εν προκειμένω) ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Αν μετά από λίγους μήνες αρχίσουμε όλοι τις κατάρες και τα αναθέματα σε αυτούς που εμείς οι ίδιοι επιλέξαμε, ας ανακαλέσουμε στο μυαλό μας τα λόγια του Ισοκράτη: «Το της πόλεως όλης ήθος, ομοιούται τοις άρχουσιν», δηλαδή «το ήθος όλης της Πολιτείας είναι το ίδιο μ΄ αυτό εκείνων που την κυβερνούν». Ή αλλιώς «Κατά τον λαό και οι άρχοντες», όπως έλεγε και η γιαγιά του γράφοντα. Η οποία, Θεός σχωρέστην, έζησε σε άλλες εποχές, πολύ πιο δύσκολες μεν, αλλά σίγουρα πολύ πιο αγνές και ρομαντικές.
Οταν η Ελλάδα ήταν μεν φτωχή, αλλά όμορφη χώρα. Υστερα πλούτισε και ασχήμυνε. Και έφτασε στις μέρες μας να είναι και φτωχή και άσχημη... Σε πολλά επίπεδα...
Κάτι που μας θυμίζει έντονα την στιχομυθία του Τάφας με τον Λόρενς στην έρημο: «Η Βρετανία είναι χώρα με ερήμους;» «Οχι, χοντρή χώρα, χοντροί άνθρωποι...». «Και εσύ; Δεν είσαι χοντρός;». «Οχι... Είμαι διαφορετικός...».
Γίνετε διαφορετικοί...
ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:57:01]