ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Παντελάκης: Η δημοσιογραφία δεν πρέπει να είναι μια ακόμα εξουσία

Παντελάκης: Η δημοσιογραφία δεν πρέπει να είναι μια ακόμα εξουσία



«Η χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας» είναι ο τίτλος του βιβλίου του Γιάννη Παντελάκη (εκδόσεις Θεμέλιο), που θα παρουσιαστεί σήμερα στις 20.30 στο Πολύεδρο.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Δημήτρης Αβραμίδης, δημοσιογράφος και ο Κωνσταντίνος Μάγνης, διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας «Πελοπόννησος».
Λίγες ώρες πριν την παρουσίαση του βιβλίου, ο Γιάννης Παντελάκης μιλάει στην «Π» για το σύνθημα «Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι», την «καθαρή» ενημέρωση, τον κιτρινισμό κ.ά.

Πόσο «βοηθάμε» και εμείς ώστε όχι μόνο να δημιουργηθεί αλλά να συνεχίσει να υπάρχει το σύνθημα «Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι»;
Το σύνθημα αυτό, παρά τη γενίκευση και τον ισοπεδωτικό τρόπο με τον οποίο εκφράζεται, δυστυχώς απεικονίζει σε μεγάλο βαθμό την έλλειψη αξιοπιστίας των ελληνικών ΜΜΕ, όχι φυσικά στο σύνολό τους άλλα σ' ένα σημαντικό τους μέρος. Η αναξιοπιστία αυτή έτσι κι αλλιώς έχει καταγραφεί σε πολλές έρευνες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Μια διεθνής έρευνα ανάμεσα σε 38 χώρες έδειξε ότι τα ελληνικά ΜΜΕ έχουν τον χαμηλότερο δείκτη αξιοπιστίας απ' όλες τις χώρες. Οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τα ΜΜΕ, είναι ενδεικτικές οι κυκλοφορίες των εφημερίδων που έχουν καταρρεύσει ή ο χαμηλός δείκτης εμπιστοσύνης στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Γι' αυτή την παθογένεια των ΜΜΕ η ευθύνη κατά κύριο λόγο ανήκει σ' εμάς, στους ανθρώπους των ΜΜΕ. Εμείς, για την ακρίβεια, κάποιοι από μας, έχουμε παίξει σημαντικό ρόλο, η κίτρινη δημοσιογραφία δεν είναι μια αναγκαστική επιλογή, είναι μια επιλογή σκοπιμότητας, για να ανεβάσουμε τις κυκλοφορίες των εντύπων και τις τηλεθεάσεις παλαιότερα, για να κερδίζουμε μερικά περισσότερα «κλικ» στις ιστοσελίδες σήμερα. Η είδηση αντιμετωπίζεται συχνά σαν εμπόρευμα, προβάλλουμε και μάλιστα συχνά με αγοραίο τρόπο, αυτό που πουλάει. Η πληροφόρηση ωστόσο δεν -μπορεί να- είναι προϊόν προς πώληση, αφορά στην ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας. Η βασική ευθύνη νομίζω ανήκει σε όσους κάνουν αυτού του είδους τη δημοσιογραφία, αλλά και εμείς οι υπόλοιποι δεν είμαστε αμέτοχοι, εμείς που δεν αντιδράσαμε όταν έπρεπε, είχαμε βολευτεί σε θέσεις και ικανοποιητικές αμοιβές, δεν βλέπαμε ότι η κίτρινη δημοσιογραφία κάποια στιγμή θα λειτουργήσει ως μπούμερανγκ για εμάς τους ίδιους. Πόσοι από μας όταν δηλώνουμε το επάγγελμα που κάνουμε δεν αντιμετωπίζουμε ένα βλέμμα καχυποψίας;

Από τις ιστορίες που περιγράφετε αλλά και άλλες, πόσες από αυτές είναι ιστορίες κιτρινισμού και πόσες κατάχρησης εξουσίας; Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δύο;
Η πλειονότητα των δεκάδων ιστοριών που αναφέρονται με ονοματεπώνυμα στο βιβλίο, αφορούν σε ιστορίες κιτρινισμού με την ευρεία έννοια του όρου. Δεν απουσιάζουν και άλλες που συνδέονται με την προσπάθεια ΜΜΕ και δημοσιογράφων να υποκαταστήσουν τις θεσμικές εξουσίες. Οταν δημοσιογράφοι συμπεριφέρονται σαν εισαγγελείς, δικαστές, κριτές των πάντων, κ.ό.κ. επιχειρούν- και συχνά τα καταφέρνουν- να εμφανίζονται σαν μια υπέρτατη εξουσία πάνω από τις θεσμικές. Η δημοσιογραφία δεν πιστεύω ότι πρέπει να είναι μια ακόμα εξουσία, πλάι στις υπόλοιπες, η δημοσιογραφία πρέπει απλά να είναι ένας τρόπος καταγραφής της πραγματικότητας με όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικούς όρους και να ελέγχει τις τρείς εξουσίες.

Είναι η δημοσιογραφία η τέταρτη «εξουσία»; Ποια είναι η εξουσία του δημοσιογράφου όταν εντάσσεται σε ένα μέσο με συγκεκριμένη γραμμή και ιδεολογία;
Υπάρχει εδώ και χρόνια αυτός ο όρος για τη δημοσιογραφία, της «τεταρτης εξουσίας» δηλαδή. Εχει νόημα μόνο με την έννοια του ελέγχου των θεσμικών εξουσιών, όχι της υποκατάστασής τους. Ενα ΜΜΕ, έχει προφανώς και πολιτική προσέγγιση προς την οποία γέρνει, αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Παράλληλα όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει ν' ακολουθεί πιστά μια κομματική γραμμή, να μην σέβεται την αλήθεια των γεγονότων, να υπηρετεί με πάθος ένα κόμμα και τα στελέχη του. Πρόκειται για δυο διαφορετικά πράγματα. Η απόλυτα στρατευμένη δημοσιογραφία (σε κόμματα, οικονομικά ή άλλα συμφέροντα), είναι μια κακή δημοσιογραφία.

Τελικά, υπάρχει αντικειμενική δημοσιογραφία; Υπάρχει «καθαρή» ενημέρωση;
Νομίζω πως μπορεί να υπάρχει αντικειμενική δημοσιογραφία με την έννοια του σεβασμού της αλήθειας των γεγονότων και την όσο το δυνατόν πιο ακριβή προσέγγισή τους. Μια είδηση πρέπει να παρουσιάζεται όπως έχει, ανεξάρτητα αν αυτή μπορεί να ενοχλεί μια εξουσία κάθε είδους ή ένα πολιτικό σχηματισμό τον οποίο στηρίζει άκριτα ένα Μέσο. Ναι, μπορεί να υπάρχει «καθαρή» ενημέρωση και όταν αυτό συμβαίνει η κοινωνία ανταποκρίνεται θετικά...

Η Καταρίνα Μπλουμ μπόρεσε και πήρε την εκδίκησή της. Υπάρχει περίπτωση η δημοσιογραφία να βρει τη «χαμένη τιμή της»;
Η ιστορία της Καταρίνα Μπλουμ αποτελεί την κορύφωση ενός είδους αισχρής δημοσιογραφίας που δεν ορρωδεί προς ουδενός. Δυστυχώς αυτού του είδους η δημοσιογραφία είναι ιδιαίτερα επίκαιρη και στις μέρες μας, συχνά ακόμα πιο έντονη. Παρ' όλα αυτά, πιστεύω πως η δημοσιογραφία μπορεί να βρει τη χαμένη της τιμή αρκεί να το προσπαθήσουμε, από μας, τους ανθρώπους των ΜΜΕ εξαρτάται. Ας κάνουμε μια μεγάλη συζήτηση με αρκετές δόσεις αυτοκριτικής και κάποια στιγμή - όσο ουτοπικό και αν ακούγεται - ας κάνουμε ως κλάδος και μια απεργία που δεν θ' αφορά σε οικονομικές διεκδικήσεις αλλά σε θέματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας...

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[15:46]  Αιγιάλεια: Θέλουν να ενώσουν το Αίγιο...
[15:10]  7ο Συνέδριο Περιφερειακής Αναπτύξης:...
[15:09]  Καλάβρυτα: Λειτουργεί και φέτος το...
[14:55]  7ο Συνέδριο Περιφερειακής Ανάπτυξης:...
[14:11]  Αχαΐα - Αραξος: Η φωτιά έκαψε 16.000...
[14:06]  7ο Συνέδριο Περιφερειακής Ανάπτυξης:...
[14:04]  Πάτρα: Συμμετέχουν και οι...
[13:38]  Δυτική Αχαΐα: Συνεδριάζει τη Δευτέρα το...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [17:05:56]