ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ 17ΡΗΔΩΝ: Αποκόπτοντάς τους από τη μονομέρεια του μαθητικού ρόλου

Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ 17ΡΗΔΩΝ: Αποκόπτοντάς τους από τη μονομέρεια του μαθητικού ρόλου



ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΡΑΤΟΥΛΙΑ*

Εναν αιώνα πριν, όταν συζητιόταν η παροχή δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις, σε σημείο που το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας (ΣΕΚΕ) στις εκλογές του 1920 κατέβηκε με το πρωτότυπο και πρωτάκουστο για την εποχή σύνθημα «Σφυρί, δρεπάνι και ψήφος στο φουστάνι». Τελικά οι γυναίκες ψήφισαν για πρώτη φορά σε δημοτικές εκλογές το 1934, ενώ σε βουλευτικές το 1956. Και σήμερα με την ψήφιση του νόμου για παροχή ψήφου στις/ους 17χρονες/ους υπάρχουν αντιδράσεις. Στην επιχειρηματολογία αυτών που αντιτίθενται συναντάμε απόψεις σχετικές με την ανωριμότητα των νέων, την εξάρτηση και τον επηρεασμό τους από την οικογένεια, την άγνοια των πολιτικών δεδομένων, που χρειάζονται για μια σωστή ψήφο κ.ά. Η συγκεκριμένη αντίδραση στηρίζεται σε έναν βιολογικό ντετερμινισμό, κατά τον οποίο η ωριμότητα, η ανωριμότητα, η άγνοια, η γνώση καθορίζονται από τη βιολογική ανάπτυξη του ατόμου, πράγμα που δεν ευσταθεί.
Δεν είναι λίγοι οι ενήλικες, των οποίων η ανωριμότητα δεν συνάδει με την ηλικία τους. Η ψυχονοητική συγκρότηση του καθενός δεν είναι μονοσήμαντα καθορισμένη από τη βιολογική του ηλικία και στη διαμόρφωσή της υπεισέρχονται πολλοί άλλοι παράγοντες. Είναι γεγονός ότι οι δυτικές κοινωνίες, μαζί και η ελληνική, τις τελευταίες δεκαετίες οργανώνονται με έναν διαφορετικό τρόπο. Από ένα κάθετο θεολογικο-πολιτικό σύστημα περάσαμε σε ένα άλλο οριζόντιας οργάνωσης ∙ από το μοντέλο της πυραμίδας σε έναν κοινωνικό δεσμό οργανωμένο με τη μορφή δικτύου ∙ από μια πατριαρχική οργάνωση σε μια εξισωτική κοινωνία. Οι αλλαγές αυτές έχουν οδηγήσει σε μια άλλου τύπου ψυχική συγκρότηση των σύγχρονων υποκειμένων σε σημείο που κάποιοι, κυρίως μεταλακανικοί ψυχαναλυτές, μιλούν για μια «νέα ψυχική οικονομία», η οποία και οδηγεί σε μεγάλες διαφοροποιήσεις στο ψυχολογικό-συναισθηματικό-κοινωνικό-γνωστικό επίπεδο.
Η/ο σύγχρονη/ος έφηβη/ος ουδεμία σχέση έχει με την/ον έφηβη/ο αλλοτινών εποχών. Διαφοροποιήθηκε η σχέση τους με τη γλώσσα, αντικαταστάθηκε η ομιλία από την εικόνα και το ψηφίο, το σημαίνον από το σημείο, η μεταφορά από την μετωνυμία. Με δεδομένο ότι η ανθρώπινη επιθυμία περνάει υποχρεωτικά από τη γλώσσα, μετασχηματίστηκε αυτή η ίδια η επιθυμία και η σχέση των ανθρώπων με την ουτοπία - έννοια σημαντική για την πολιτική συγκρότηση.
Γίνεται σαφές, λοιπόν, ότι η επιχειρηματολογία αυτών που αντιτίθενται στην ψήφο στα 17, αποδεικνύεται έωλη. Αντίθετα, η πρόωρη ανάληψη της πολιτικής ευθύνης θέτει την/ον νέα/ο μπροστά σε δεδομένα που συμβάλλουν στην περαιτέρω ανάπτυξη της ψυχονοητικής του σκευής, διαφοροποιεί τον ρόλο τους, αποκόπτοντάς τους από τη μονομέρεια του ρόλου τους ως μαθήτριας/τη, δημιουργεί συνθήκες διαλόγου στο μικροκοινωνικό περιβάλλον της οικογένειας μέσα από την ισότιμη αντιπαράθεση με τις πολιτικές θέσεις των γονιών. Επιπλέον, διαφοροποιεί και τους ίδιους τους γονείς σε σχέση με την όποια πατερναλιστική-υπερπροστατευτική τους στάση.
Ολα τα παραπάνω συμβάλλουν σε αυτό που στοχεύει το αιτιολογικό σκεπτικό του νόμου, το οποίο αποσκοπεί στη διεύρυνση της δημοκρατίας, στη μεγαλύτερη αντιπροσωπευτικότητα του εκλογικού σώματος.
Αλλωστε ποτέ στην ιστορία τίποτα καινοτόμο δεν υπήρξε που στο παρόν του να μην προκάλεσε αντιδράσεις, ενώ χρόνια μετά εκθειάστηκε.

*Ο Γιάννης Στρατούλας είναι ψυχίατρος.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:02:39]