ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Οι φαν του Κουφόν



Δεν πρόκειται για το αίτημα του Κουφοντίνα για άδεια. Πρόκειται για τον ίδιο τον Κουφοντίνα. Υπάρχει νεόκοσμος, και όχι μόνον, που εμπνέεται από την περίπτωση. Τον θεωρεί υπόδειγμα αντισυστημικού ανδρός και αξιολογεί την προ φυλακής δραστηριότητά του ως εύλογη και αιτιολογημένη πολιτική βία. Μια σειρά, δηλαδή, από ανθρωποκτονίες εκ προθέσεως που ουσιαστικά οφείλονται στα ίδια τα θύματά τους, είτε επειδή πήγαιναν γυρεύοντας είτε επειδή συμβόλιζαν αποτρόπαιους θεσμούς, πολιτικές και φαινόμενα. Σε κάποιες περιπτώσεις τα θύματα έτυχε να βρίσκονται, ενσυνειδήτως ωστόσο, στην ένοχη πλευρά της ιστορίας. Είσαι ο σωφέρ του στόχου, μπορεί να φας κι εσύ τη σφαίρα σου.
Ο Κουφοντίνας έχει δικαστεί και καταδικαστεί, αλλά δεν έχει μετανοήσει. Δεν είναι ανάγκη να το πει ο ίδιος, το λένε τα μάτια του. Δείχνει σαν να απολαμβάνει τη φρίκη που προκαλεί σε όσους τον αποστρέφονται, τους συγγενείς των θυμάτων του ας πούμε, όπως επίσης απολαμβάνει τον εικαζόμενο θαυμασμό που ελπίζει να ενεργοποιεί η αγέρωχη στάση του. Είναι η επιτομή του ναρκισισμού. Δεν πρόκειται να ξεφύγει από τη θέση αυτή ούτε πόντο. Εχει κατασκευάσει εξηγήσεις για τη φονική του σταδιοδρομία και τις έχει μετατρέψει σε ηθικό θεμέλιο επί του οποίου δόμησε τον ναό του, ο οποίος ναός του είναι ο εαυτός του. Ιδιόμορφη περίπτωση. Αλλά επειδή δεν υπάρχει δικαστήριο προσωπικότητας, στο θεσμικό μας σύστημα αρκεί η δίκη της απτής συμπεριφοράς. Σύμφωνα με τον δικαστή, ο άνθρωπος είναι ένας αμείλικτος κατά συρροή δολοφόνος. Από κάποιους κρίθηκε ότι μπορεί να παίρνει άδειες. Ωσπου εξετάστηκε λίγο διαφορετικά η περίπτωση: Ενας αμετανόητος φονέας με ηγετικά χαρακτηριστικά, που περιστοιχίζεται από φαν κάθε φορά που βγαίνει από τη φυλακή, μπορεί να είναι ένα επικίνδυνο φαινόμενο. Πολύ πιθανόν να μην συζητάει με τον πυρήνα του για τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. Σίγουρα είναι αβλαβής η έξοδός του;
Αλλά ενώ η Ελλάδα έχει πολίτες που πιστεύουν ότι οι δολοφονίες φυσικών προσώπων για πολιτικούς σκοπούς, τιμωρητικούς, παραδειγματικούς, συμβολικούς, είναι θεμιτή δραστηριότητα, και που αγωνίζονται συμπαραστεκόμενοι στους αντισυστημικούς σίριαλ κίλερ, αυτοί οι ίδιοι οι υποστηρικτές δεν παίρνουν κουμπούρια ούτε ρουκέτες. Μπογιατίζουν τοίχους, μοιράζουν μπροσούρες, μπορεί και να σου ρίξουν κανένα μπερντάχι αν τους κοντράρεις ή και να σου κάψουν το αυτοκίνητο, αλλά σαρανταπεντάρι δεν έχουν ψωνίσει από το Μοναστηράκι. Δεν κόβουμε το χέρι μας ότι δεν θα το κάνει κανείς τους, ωστόσο η γενική τάση δεν είναι αυτή. Ο Κουφοντίνας λατρεύεται ως πρωτοπαλίκαρο της ένοπλης πάλης, αλλά το άλλα παλικάρια δεν τα πάνε καλά με το αίμα. Δεν το λέει όλων η καρδιά να σηκώνουν τέτοιο βάρος, τέτοια πίεση και εν τέλει τέτοιο φόβο για ακραία ποινική εμπλοκή. Είναι μια μορφή θρασυδειλίας. Ισως και ασυνείδητης υποκρισίας. Διεκδικώ δάφνες αγωνιστικότητας δι' αντιπροσώπου, όπως, κατ' αντιστοιχία οι φαρισαίοι των θρησκευμάτων που ανάβουν κεριά με ευλάβεια ζητώντας ρεζερβέ στον παράδεισο, αλλά καρφί στην παλάμη ούτε κατά διάνοια θα δέχονταν, ενώ θεωρούν ότι μερικές αμαρτιούλες δεν είναι και για θάνατο. Από την αντισυστημική πάλη μέχρι τη βόλτα με το κότερο η απόσταση δεν είναι απαραιτήτως μεγάλη.
Δεν μπορεί να μην βλέπει ο Κουφοντίνας ότι το παράδειγμά του οι σύντροφοι το ακολουθούν μόνο μέχρι εκεί που πατάει η γάτα. Αλλά είναι τόση η ανάγκη του για θαυμασμό, όση ήταν και η ανάγκη του να προκαλεί δέος κρυπτόμενος, που ο λογικός εαυτός του τελεί υπό κράτηση μέσα του. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θέλει παρέα, αγάπη και επιβράβευση. Ας είναι και κίβδηλη σαν το πάθος των συντρόφων για δικαιοσύνη.
Είναι μια φαντασίωση που στάζει αίμα και φρίκη. Δεν πρόκειται τελικά για επιδοκιμασία των φόνων του Κουφοντίνα. Πρόκειται για ηθική ικανοποίηση μέσα από την πρόκληση σε βάρους του νομιμόφρονος νοικοκύρη και του αστικού καθεστώτος. Μιλάμε για μια υπόθεση τυφλού μίσους με απαρχές ψυχαναλυτικού και κοινωνιολογικού ενδιαφέροντος που ελάχιστη σχέση έχουν με την πολιτική και την ιδεολογία, αλλά μάλλον με τα συνειδησιακά και ψυχολογικά τραβήγματα που έχουμε στην παιδική μας ηλικία και την εφηβεία μας. Δεν θέλει και πολύ. Είναι η πίεση της ζωής κυρίως.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [18:45:39]