ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Θέατρο: Διδάσκοντας αυτοπεποίθηση

Θέατρο: Διδάσκοντας αυτοπεποίθηση



Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΚΚΟΤΑ
Διψασμένη για μάθηση και αποφασισμένη να αλλάξει τη ζωή της, μια νεαρή κομμώτρια από το Λίβερπουλ εισβάλλει στο γραφείο του μεσήλικα καθηγητή Φρανκ Μπράιαν, για να του ζητήσει να παρακολουθήσει τις διαλέξεις τους στο μάθημα της λογοτεχνίας. Πρόκειται για τη Ρίτα, την ηρωίδα του μεταπολεμικού Βρετανού συγγραφέα Γουίλι Ράσσελ στη χαριτωμένη κοινωνική κομεντί «Educating Rita» (Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα, 1980), που έχει διαγράψει μια λαμπρή διαδρομή από τη σκηνή στη μεγάλη οθόνη και από το ραδιόφωνο στις αγγλικές αίθουσες διδασκαλίας.
Το έργο που αποτελεί μια σύγχρονη εκδοχή του «Πυγμαλίωνα» του Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω και της προαιώνιας σχέσης μεταξύ δημιουργού και δημιουργήματος, παρακολουθεί τη συνάντηση δύο προσώπων, της Ρίτας και του Φρανκ, επί της ουσίας δύο διαφορετικών κόσμων σε ταξικό, κοινωνικό και πνευματικό επίπεδο. Μια απαίδευτη γυναίκα της εργατικής τάξης, δυσαρεστημένη από την καθημερινότητα της δουλειάς της, της προσωπικής και κοινωνικής της ζωής, που θέλει να βελτιώσει τον εαυτό της μαθαίνοντας και ένας πεπαιδευμένος άνδρας με υψηλό κοινωνικό status αλλά αποτυχημένος ως ποιητής και οριακά αλκοολικός αναπτύσσουν μια γοητευτική πλατωνική σχέση αλληλεπίδρασης και αλληλοεπιρροής.
Ο Φρανκ, παίρνοντας τη Ρίτα υπό την πνευματική κηδεμονία του, επιδιώκει να την οδηγήσει σε ένα ταξίδι μάθησης, αυτοανακάλυψης και αυτογνωσίας. Γίνεται ο μέντοράς της, τον οποίο εύλογα ως μαθήτρια εξιδανικεύει και θαυμάζει. Ενας νέος κόσμος και τρόπος ζωής ανοίγεται γι' αυτήν μέσα από την αυτοπεποίθηση, που κερδίζει σταδιακά μέσα από τη γνώση. Αρχίζει να τραγουδάει το «το δικό της τραγούδι». Την επηρεάζει βαθιά αλλά και επηρεάζεται από αυτή. Η παρουσία της δεν είναι απλά μια εισβολή στο γραφείο του αλλά μια εισβολή και ανατροπή στην τελματωμένη ύπαρξή του. Αστεία και σοβαρή συγχρόνως η Ρίτα, καταφέρνει με τη ζωντάνια και τον αυθορμητισμό της, την εντιμότητα και την ειλικρίνειά της να γίνει μια ανάσα φρεσκάδας για τον Φρανκ, να τον απαλλάξει από το στείρο αίσθημα ανωτερότητας και τους πατερναλιστικούς τρόπους του και να του δώσει πάλι το χαμένο ενδιαφέρον του για τη ζωή.
Το αινιγματικό τέλος της σχέσης θα βρει και τα δύο πρόσωπα αλλαγμένα και μετασχηματισμένα, χάρη στον «έρωτα» που νιώθουν να επιδράσουν το ένα επί του άλλου. Μια κωμωδία φαινομενικά εύπεπτη, γίνεται ένα έργο για την εκπαίδευση και τη ζωή, μια γοητευτική μελέτη δύο χαμένων ψυχών με διαφορετικές καταβολές, που χτίζουν τη συνύπαρξή τους μέσα από τις διαφορετικές τους ανάγκες και την κοινή τους διάθεση για αλληλοαναπλήρωση.
Τόσο στον θεατρικό του μονόλογο «Σίρλεϋ Βαλεντάιν» όσο και στο «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα» -τα δύο δημοφιλέστερα έργα του- ο Γουίλι Ράσσελ υιοθετεί μια γυναικεία οπτική για τον κόσμο. Στο πρώτο, η ηρωίδα του, μια απλή νοικοκυρά, διεκδικεί το δικαίωμα στη ζωή, στο δεύτερο, το δικαίωμα στη γνώση. Γυναίκες μάχιμες, είτε πρόκειται για τη Σίρλεϋ και τη Σάντρα είτε για τη Ρίτα, ανακαλύπτουν τη φλόγα που σιγοκαίει μέσα τους και κάνουν τη δική τους μικρή επανάσταση, κερδίζοντας το χαμένο χρόνο. Μεταλλάσσονται σε εξερευνήτριες της χαμένης προσωπικής τους ηπείρου και ξαναβρίσκουν τον εαυτό τους, καταφέρνοντας να συναντηθούν με την ίδια τη Ζωή.
Ο θεατρικός του λόγος λιτός και άμεσος, με έντονη τη φρεσκάδα και τη ζεστασιά της καθημερινότητας, διανθισμένος με ζωντανούς και ευφυείς διαλόγους, πλάθει ήρωες - ανθρώπους της διπλανής πόρτας, αγαπητούς και οικείους, με ανθρώπινη και κοινωνικά υπονομευτική πρόθεση. Στην εμπνευσμένη ιστορία του Φρανκ και της Ρίτας, αυτή γίνεται φανερή στο κοίταγμα της διαχρονικής σχέσης αρσενικού - θηλυκού, στην εκπαίδευση των ενηλίκων και τις θεσμικές ελλείψεις του αγγλικού εκπαιδευτικού συστήματος αλλά κυρίως στη ματιά που ρίχνει ο συγγραφέας στη δύναμη της επιλογής αλλά και στο κόστος της αλλαγής μέσα από την εκπαίδευση.
Αλλεπάλληλες οι σκηνικές προσεγγίσεις της αγγλικής κομεντί στις ευρωπαϊκές σκηνές, με αποκορύφωμα την κινηματογραφική μεταφορά της το 1983, τρία χρόνια μετά τη συγγραφή της - με τους Μάικλ Κέιν και Τζούλι Γουόλτερς στους δύο ρόλους. Στο θεατρόφιλο κοινό της Ελλάδας συστήθηκε για πρώτη φορά από το ζεύγος Βουγιουκλάκη - Παπαμιχαήλ, Κιμούλη - Ιωακειμίδου μεταγενέστερα και στον παρόντα χρόνο από τους Δάνη Κατρανίδη και Παναγιώτα Βλαντή, οι οποίοι επαναλαμβάνουν τη συνεργασία τους μετά την επιτυχημένη σύμπραξή τους στο «Σκηνές από ένα γάμο» του Μπέργκμαν.
Μια αξιοπρεπής παράσταση με καλές ερμηνείες ενός έργου, που καλωσορίζει και εμπνέει την άποψη ότι δεν είναι ποτέ αργά για αλλαγή στη ζωή μας. Με τη σύγχρονη απόδοση της Λίλιαν Δημητρακοπούλου, τη σκηνογραφία του αξέχαστου Γιώργου Πάτσα και τη μουσική επένδυση του Θοδωρή Ξενάκη. Μετάκληση του κινηματοθεάτρου «Πάνθεον».


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 21:57]  Παρουσιάζεται την Πέμπτη το νέο...
[χθες 21:42]  Ο Θάνος Βερέμης στην «ΠτΚ»:...
[χθες 18:28]  Στη Λιθουανία το 1ο ΓΕΛ Αιγίου με...
[χθες 13:40]  Παντελάκης: Η δημοσιογραφία δεν...
[χθες 12:49]  ArtWalk: ετοιμάζεται για μια ακόμα...
[χθες 11:46]  Επιτυχημένη η τρίτη παράσταση του...
[χθες 11:15]  Πολιτιστικά 2019: Παραδοσιακό...
[χθες 09:28]  4 sold – out για το “2 ½ Φόνοι & 1...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [04:49:32]