ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ενας ύμνος στη ζωή μέσα απ

Ενας ύμνος στη ζωή μέσα απ' τον θάνατο



Κάθε Τετάρτη, έως τις 29 Μαΐου, στη σκηνή του Επίκεντρο+ ανεβαίνει η μουσικοθεατρική παράσταση «Alkestis - the dead or alive show», εμπνευσμένη από το Rocky Horror Picture Show και την Αλκηστη του Ευριπίδη. Σήμερα στην «Π» συνομιλούμε με την Φιορέλα Μαστρόκαλου και τον Τάσο Θεοφιλάτο που διασκεύασαν και σκηνοθέτησαν την παράσταση.

Πού συναντιέται η Αλκηστις του Ευριπίδη και το Rocky Horror Picture Show;
Φ.Μ. Η έμνευσή μας και η ζητούμενη συνομιλία ειδικά με τη μεταφορά του μιούζικαλ αυτού στο φίλμ του Jim Sharman, αναφέρεται στην οπτική του σόου με ακροποιημένες και χωρίς όρια εικόνες, έμφαση στην εικαστικότητα, με σουρεαλιστικές προεκτάσεις που μιλούν στο υποσυνείδητο του θεατή.

Τ.Θ. Στο Rocky Horror Picture Show μία ευγενική παράνοια πλανάται καθ 'όλη την διάρκεια της ταινίας, μια οπτική πάνω στη ζωή, να εκπληρώσουμε το σκοπό για τον οποίο γεννηθήκαμε, χωρίς ταμπού, χωρίς φόβο. Ακριβώς εδώ συναντάται η οπτική μας. Με αφορμή την ιστορία της Αλκηστης του Ευριπίδη, επικοινωνούμε την πρότασή μας πάνω στον τρόπο ζωής, μιας ζωής αυθεντικής, ανάλαφρης, χωρίς τον φόβο του θανάτου και έτσι φτάνουμε στο έπακρο τις σκηνές του έργου, με απόλυτη συνείδηση πάνω στα θέματα που αγγίζουμε.

Μπορεί να υπάρξει μια πιο ανάλαφρη αντιμετώπιση του θανάτου, της απώλειας και της αυτοθυσίας;
Φ.Μ. Ως ανθρώπινα όντα υποκείμεθα σε συναισθήματα που είναι αδύνατον να αγνοηθούν και να προσπεραστούν αναίμακτα και αυτό είναι το φυσικό λόγω των ανθρωπίνων σχέσεων, του ορισμού της ταυτότητάς μας αλλά και της ίδιας της φύσης της ζωής μας που καθορίζεται από το πεπερασμένο της ύπαρξής μας. Το «ανάλαφρο» έρχεται ύστερα από βαθιές διαδικασίες συνειδητότητας ως επιλογή πια η οποία συνεχώς υπόκειται σε καθημερινή διαπραγμάτευση. Η τέχνη έρχεται να μας βοηθήσει να συμφιλιωθούμε με αυτά και να εμπνευστούμε καθότι συνομιλεί και ανασκάπτει βαθιά στην ανθρώπινη ύπαρξη, διευρύνοντας το πνεύμα μας και τους ορίζοντές μας και δίνοντας μας κουράγιο.

Τ.Θ. Θεωρητικά ναι, δεν είναι καθόλου εύκολο στην πράξη, αλλά για αυτόν ακριβώς τον λόγο κάνουμε/βλέπουμε τέχνη. Είναι το μόνο μέσο που μπορεί να σε ταξιδέψει στον χώρο και τον χρόνο, να σε εξαγνίσει, να σε λυτρώσει.

Τι μπορεί να κρύβεται στο σκοτάδι; Θα έπρεπε ή όχι να το φοβόμαστε;
Φ.Μ. Ολόκληρο το σύμπαν αποτελείται από σκοτάδι, και χωρίς αυτό δεν μπορεί να οριστεί το φως. Οφείλουμε να αποδεκτούμε τη σκοτεινή πλευρά ως αναπόσπαστο κομμάτι του δίπολου της υπαρξής μας όπου από εκεί ορμόμενοι ερχόμαστε στο φώς, στη δημιουργία και στη ζωή. Πιστεύω ότι έχουμε χρέος να το φέρουμε, με όλο το βάθος του ασυνειδήτου που εμπεριέχεται σε αυτό. Οπως λέει και ο Leonard Kohen: «There is a crack, in everything.That's how the light gets in».

Τ.Θ. Το σκοτάδι φοβίζει γιατί συμβολίζει την απουσία, το κενό, το άγνωστο, την έλλειψη ελέγχου. Σίγουρα μπορεί να κρύβει τρομερά πράγματα αλλά δεν παύει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του εαυτού μας. Αλλωστε το σκοτάδι δεν υπάρχει από μόνο του, είναι η απουσία φωτός, είναι στην διακριτική μας ευχέρεια να φωτίζουμε εμείς τις πλευρές που θέλουμε.

Κατά πόσο πιστεύετε στη μοίρα; Πόσο ελεύθερος είναι ο άνθρωπος να καθορίσει το μέλλον του;
Φ.Μ. Η μοίρα ως προορισμός, πεπρωμένο είναι: «…όλοι οι θνητοί κάποτε να πεθάνουμε…» όπως αναφέρει ο Ευριπίδης στην Αλκηστη μέσω του Ηρακλή. Εως τότε έχουμε στα χέρια μας την επιλογή της δράσης απέναντι στην παθητικότητα κάτι το οποίο το συνδέω και με τη σημερινή κοινωνική κτατάσταση η οποία μέσω την επιβολής καταπιεστικών μέσων και στοχευμένων καταστολών μας δημιουργεί την ψευδαίσθηση της μη επιλογής και της παθητικής στάσης. Η ελευθερία μας ορίζεται από εμάς και μέσω της καλλιέργειας και της ανάπτυξης της ευαισθησίας μπορούμε να αντιταχθούμε στην προκαθοριμένη μας «μοίρα».

Τ.Θ. Η μοίρα για μένα περιγράφεται πολύ ολοκληρωμένα απ'τον Ευριπίδη, όπου αναφέρεται σε αυτήν ως μοίρα-ανάγκη, ένα δίπολο συνδεδεμένο άρρηκτα. Μας ορίζουν οι ανάγκες μας, τα θέλω μας, τα πάθη μας σε αυτήν την μοίρα πιστεύω, ναι! Προσπαθούμε να δαμάσουμε πολλές φορές την ανάγκη μας, αλλά αυτή θα βρει τον τρόπο να ξεγλιστρήσει προς το φως, αργά ή γρήγορα. Μπορεί ο άνθρωπος να χαράξει την δικιά του πορεία και ακριβώς αυτή είναι η κάθαρση που προτείνουμε στο show, να μην προσμένουμε την λύση από κάποιον θεό, αλλά να την βρίσκουμε μόνοι μας.

Δοκιμάζετε ένα ιδιαίτερο είδος θεάτρου, τουλάχιστον για την Ελλάδα, το μιούζικαλ. Πώς το αποφασίσατε; Ποια η ανταπόκριση; Γιατί να έρθει κάποιος να δει την παράσταση;
Φ.Μ. Το θέατρο ως είδος τέχνης εμπεριέχει όλα τα είδη τεχνών (μουσική, ρυθμό, σύνθεση εικόνας, κίνηση-χορό, εικαστικότητα, φωνή κ.α.) γιαυτό και δε θα έλεγα ότι διαλέξαμε κάποιο είδος θεάτρου, αλλά αναπτύξαμε κομμάτια της ιλαροτραγωδίας «Αλκηστις» του Ευριπίδη, μέσα από μια φόρμα που μας συγκινεί και αναδεικνύει τη βαθιά αλήθεια του κειμένου που το συναίσθημα ακροποιημένο γίνεται τραγούδι, μουσική. Ως νέοι καλλιτέχνες οφείλουμε να ερευνούμε και να φέρουμε προτάσεις που σκοπό έχουν την «συγκίνηση» του θεατή, δηλαδή τη μετακίνηση και ευαισθητοποίηση του. Πιστεύω πως το κοινό αντιμετωπίζει με περιέργεια το όλο εγχείρημα λόγω του συγκεκριμένης μουσικοθεατρικής προσέγγισης. Εμείς καλούμε το κοινό να έρθει σε επαφή με το αρχαίο κείμενο του Ευριπίδη και να ζήσει, συμπαρασυρθεί με μια νέα οπτική στο σήμερα.

Τ.Θ. Είναι παρεξηγημένο είδος στην Ελλάδα, και όταν προσαρμόζεται στην ευκολία της ελληνικής πραγματικότητας, χάνει την αυθεντική του μαγεία. Προσωπικά εγώ λατρεύω τις ταινίες του Βob Fosse ( Sweet charity, Cabaret, All that jazz) οι οποίες αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για το τι σημαίνει μιούζικαλ και για την δημιουργία του show. Να τονίσω βέβαια, ότι η παράσταση μας δεν είναι μιούζικαλ, είναι ένα κράμα πρόζας, τραγουδιού, μουσικής και χορού. Νομίζω η ανταπόκριση είναι θετική και το κοινό αγκαλιάζει το Show, ακριβώς επειδή μέσα από αυτό το μουσικοθεατρικό κράμα αποκομίζουμε την ουσία της τραγωδίας χωρίς πληθωρικά μέσα, σεβόμενοι την ανθρώπινη ύπαρξη σε όλο της το φάσμα. Να έλθει κάποιος να τη δει γιατί είναι ένας ύμνος της ζωής μέσα απ'τον θάνατο και γιατί όλοι έχουμε ανάγκη να ξεφύγουμε απ'την καθημερινότητα. Το «ALkestis- the dead or alive show» αποτελεί μια βραδινή περιπλάνηση στην ανθρώπινη λάμψη, με όλα της τα χρώματα.

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[09:41]  Πάτρα: Η «Γιορτή της Μουσικής» - Το...
[χθες 12:56]  Ξενάγηση στον σκληρό, αλλά μαγικό...
[χθες 15:36]  Μια «παιδική χαρά» με...
[χθες 12:35]  Εκπαιδευτικά Προγράμματα 4ου...
[χθες 09:56]  Χορευτικό Πανόραμα 2019
[χθες 19:47]  Μικροί Μαθητευόμενοι...
[χθες 09:00]  Πάτρα:Αφιέρωμα Χατζιδάκι στο...
[χθες 08:30]  Πάτρα: Παράσταση κλασσικού και...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [17:02:50]