ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Γ.Σκιαδαρέσης στην «Π»:Ολοι πληρώνουμε κάποιο τίμημα

Γ.Σκιαδαρέσης στην «Π»:Ολοι πληρώνουμε κάποιο τίμημα





Για πέντε παραστάσεις θα βρεθεί από σήμερα έως και την Κυριακή η παράσταση «Το τίμημα» στο Θέατρο Πάνθεον. Το έργο του Αρθουρ Μίλλερ θα παρουσιαστεί σε σκηνοθεσία Ιωάννας Μιχαλακοπούλου, ενώ εκεί βλέπουμε τους Γιώργο Μιχαλακόπολο, Ρένια Λουιζίδου, Γεράσιμο Σκιαδαρέση και Χρήστο Σαπουντζή.

Σήμερα στην «Π» μιλάει ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, ο Βίκτωρ της παράστασης, ένας αστυνομικός που επέλεξε τη συγκεκριμένη δουλειά όπως μας λέει «για την ασφάλεια ενός μισθού. Ο ίδιος τη σιχαίνεται. Απλά είναι μια επιλογή ανάγκης για να έχει έναν βασικό μισθό». Ο γνωστός ηθοποιός μάς μιλά για τον ρόλο του, τα τιμήματα που πληρώνουμε όλη στη ζωή μας, τη δυσκολία τού να πάρει κάποιος τη ζωή του στα χέρια του κ.ά.

Ο Βίκτωρ, ο ήρωας που υποδύεστε, θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε από εμάς και τι τίμημα πληρώνει;
Θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε από εμάς. Και όλοι πληρώνουμε κάποιο τίμημα για κάθε απόφαση που παίρνουμε έτσι και αλλιώς. Αλλες φορές είναι θετικό το πρόσημο και άλλες αρνητικό, αναλόγως. Σημασία έχει, όμως, κάποιος να πάρει τη ζωή του στα χέρια του. Είναι κάτι που δεν έκανε ποτέ ο Βίκτωρ, θυματοποιήθηκε ο ίδιος και από εκεί και πέρα ήταν δέσμιος της απόφασής του.

Υπάρχει πάντα χρόνος για να πάρει κάποιος τη ζωή του στα χέρια του;
Είναι πολύ δύσκολο να δεχθείς ότι έζησες λάθος όλα τα προηγούμενα χρόνια και να τολμήσεις να κάνεις κάτι. Είναι πολύ πιο εύκολο να ρίξεις τις ευθύνες αλλού, στους γύρω σου και να βολευτείς σε αυτή την κατάσταση: Οτι τελικά με εκμεταλλεύτηκαν, τελικά με πρόδωσαν ή οτιδήποτε άλλο και ότι αν τα πράγματα ήταν καλύτερα, θα είχα άλλη τύχη. Ομως, στην ουσία ποτέ δεν τολμάς ο ίδιος να διεκδικήσεις αυτή την άλλη τύχη.

Υπάρχει μια φράση: «Αν κοιτάξεις το παρελθόν με γενναιότητα, τότε μπορεί και να απελευθερωθείς». Πόσο αληθεύει;
Το κλειδί είναι αυτή η γενναιότητα. Αν απλά κοιτάξεις το παρελθόν δεν θα απελευθερωθείς. Ανάλογα, λοιπόν, με τον βαθμό της γενναιότητας που έχει κάποιος, γιατί πραγματικά πιστεύω ότι θέλει πολύ μεγάλα κότσια για να πει κανείς ότι αποκηρύσσει όλη την προηγούμενη ζωή του και διεκδικεί -έστω και αργά- κάτι διαφορετικό. Αποδεικνύεσαι στο
φινάλε πολύ λάθος.

Εσείς έχετε κοιτάξει στο παρελθόν σας και έχετε βρει λάθος επιλογές;
Για να μην φτάσω στο σημείο να το κάνω αυτό τώρα στα 60 μου, προσπαθούσα μια ζωή να το κάνω συνεχώς, ώστε το πίσω βήμα να ήταν εύκολο, να μην είχα πίσω μου σωρεία λαθών, αλλά μικρά που θα μπορούσα να τα επανορθώσω πολύ πιο εύκολα. Αλλο είναι να κοιτάξεις πίσω σου ένα χρόνο ή κάποιους μήνες και άλλο 20 χρόνια και να τα αποκηρύξεις όλα αυτά. Προσπαθούσα πάντα να κοιτάζω πίσω, να βλέπω αν πήρα κάποιες λάθος αποφάσεις και πώς θα μπορούσα να τις διορθώσω όσο ήταν ακόμα νωρίς. Δεν το έκανα από σχέδιο ή στρατηγική, αλλά ενστικτωδώς.

Το έργο πραγματεύεται τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην οικογένεια. Μιας κρίσης την οποία ζούμε.
Ακριβώς. Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Και όπως φαίνεται κατά διαστήματα θα την ξαναζήσουμε… Κάθε τόσο η ανθρωπότητα περνάει κρίση.

Πόσο δυνατό πρέπει να είναι το σύστημα της οικογένειας για να μείνει ανέπαφο;
Αν δεν είναι στηριγμένο σε πολύ αληθινά και δυνατά συναισθήματα, αν το έχεις εξαρτήσει από υλικά αγαθά είναι πολύ εύκολο να διαλυθεί, γιατί μια κρίση σού τραβάει το χαλί κάτω απ' τα πόδια. Παύει να υπάρχει αυτή η ευμάρεια, που φαινομενικά έδινε την καλή ζωή, και δεν έχεις τίποτα από το οποίο να κρατηθείς. Στη συγκεκριμένη οικογένεια, οι σχέσεις δεν ήταν και τόσο αληθινές. Οταν συνέβη το κραχ και έχασαν τα πάντα, ταράχθηκε το σύμπαν.

Κάνετε ένα επάγγελμα που έχει επηρεαστεί από την κρίση. Υπήρξε αυτή η δυσκολία στη δική σας οικογένεια;
Υπήρξε ένα διάστημα που έμεινα άνεργος και πέρασα πολλές άσχημες ψυχολογικά ημέρες μέχρι να καταφέρω να βάλω τον εαυτό μου σε μια βάση και να δω τι θα κάνω από εκεί και πέρα.

Αυτό πώς μπορεί κανείς να το ξεπεράσει;
Ο καθένας βρίσκει τον δικό του τρόπο, δεν υπάρχουν συνταγές. Εγώ το έριξα στη χειρονακτική δουλειά, στον κήπο, για να μην με πάρει από κάτω… Αλλά με είχε πάρει από κάτω. Το αίσθημα ότι δεν μπορούσα να φέρω μια δραχμή στο σπίτι μου για πολύ καιρό, μου κόστισε ψυχολογικά πολύ.

* Ηµέρες και ώρες παραστάσεων: Σήμερα: 19.00, αύριο, Παρασκευή και Σάββατο: 21.00, Κυριακή: 19.00. Εισιτήρια: 18 ευρώ και 15 ευρώ (μειωμένο για φοιτητές, ανέργους και ΑΜΕΑ). Κρατήσεις: 2610 325778.


Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ







Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[09:51]  Τόνια Αράχωβα: «Nα επενδύσουμε στον...
[χθες 22:26]  Δυτική Ελλάδα: Οι νέοι σε ηλίκία...
[χθες 16:00]  Ιουλία Συροκώστα: Πίστεψα στο...
[χθες 11:10]  Γενοκτονία Ποντίων: Κατεβάστε το...
[χθες 13:37]  Νέος βασιλικός γάμος: Το...
[χθες 13:56]  ΠΕΓΚΥ ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΥ: «Θέλω να...
[χθες 13:04]  Το ηλιοβασίλεμα της Πάτρας από τον...
[χθες 11:56]  Αν ήμουν δήμαρχος για 24 ώρες: Ο...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [21:02:11]