ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μάγνης


Ευγενική αγένεια



Οι βρετανοί λένε you' re kindly requested. Βρετανοί δεν είμαστε, αλλά μπορούμε να το αποδώσουμε σαν απεύθυνση αιτήματος κατά τρόπο που σέβεται την θέση που φέρει το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται. Θυμίζουμε ότι, στα αγγλικά, Kind είναι ο ευγενής, είναι όμως και το είδος. Πιθανόν, οι όροι συμπίπτουν επειδή στη χώρα αναγνωρίζονται κοινωνικά αξιώματα, λόρδοι, ιππότες και κόμητες, στο πλαίσιο ενός δημοκρατικά, κατά τα λοιπά, συγκροτημένου βασιλείου.
Η ευγένεια είναι δύσκολο σπορ. Δεν διδάσκεται στο πανεπιστήμιο, αλλά στο σπίτι. Εάν μεγαλώσεις σε περιβάλλον ακαλλιέργητων ανθρώπων που δεν διαθέτουν κοινωνική αγωγή, αλλά επιπλέον τη χλευάζουν κιόλας (στην Ελλάδα η ευγένεια θεωρείται αδυναμία, κάτι που δεν είναι αβάσιμο, εάν αποτελεί άλλοθι και προκάλυμμα παθητικότητας), όσο και να το παλέψεις στη μετέπειτα ζωή σου, όλο και κάτι θα σου φεύγει. Ελληνικούρες, αστοχίες και ευγενέστατες χοντροκοπιές. Μια από τις πιο εκνευριστικές είναι η καταχρηστική καταφυγή στο ατελείωτο καλάθι των υποκοριστικών, μέσω του οποίου νομίζεις ότι προσεγγίζεις ευσεβώς τον άλλον: «Σειρούλα, ποιός έχει;» Ενας κανονικός ευγενής θα προσβαλλόταν: Δεν έχω «σειρούλα», έχω κανονική σειρά, πλήρες δικαίωμα. Τα υποκοριστικά, σου μειώνουν την αξιοπρέπεια. Αλλά δεν θα το κάνεις θέμα. Θα πληρώσεις, θα πάρεις την τυροπιτούλα, θα σου κόψουν την αποδειξούλα και πας στην ευχή του θεούλη.
Στο γραφείο καταφθάνουν κατά ριπάς τα μέιλ. Ορισμένα συνοδεύονται από την ένδειξη «ευγενική υπενθύμιση», προφανώς κατά το αγγλοσαξονικό πρότυπο. Η διαφορά είναι ότι οι βρετανοί λένε ότι ο ευγενής είσαι εσύ. Εμείς λέμε ότι ο ευγενής είμαστε εμείς. Ακούγεται ως κομπασμός και άρα παραβιάζει τα όρια της ευγενείας, καθώς η ευγένεια δεν είναι τίποτε άλλο παρά τήρηση του μέτρου και σεβασμός στη συνθήκη και στον άλλον, και όσα εκπροσωπεί. Οποιος διεκδικεί ιδιότητες και τις διατυμπανίζει, παραβαίνει το μέτρο, αλλά και προσβάλλει τους άλλους: Γιατί μας λες ότι είσαι ευγενής; Οφείλεις να είσαι. Εννοείς ότι δεν είμαστε εμείς; Διεκδικείς προσοχή και εγκώμιο για μια αυτονόητη υποχρέωση;
Υπάρχει στα ελληνικά μια θαυμάσια λύση, κι αυτή από τα αγγλικά παρμένη, βέβαια: Οταν παίρνεις το θάρρος να απευθυνθείς σε κάποιον με τρόπο που θα μπορούσε να παρεξηγηθεί (γιατί μου κάνεις υπενθύμιση; εννοείς ότι είμαι αφηρημένος, αδιάφορος ή ανοργάνωτος;) μπορεί να καταφεύγει σε αίτημα αδείας γι' αυτό: Επιτρέψτε μας να σας υπενθυμίσουμε. Η ευγένεια, από την άλλη, δεν είναι δουλικότητα. Πολλοί σε ταράζουν στη συγνώμη όταν σου απευθύνονται: Αδελφέ, χίλια συγνώμη, σε ενοχλώ, αλλά πρέπει να σου θυμίσω την πρόσκλησή μου, γιατί έχεις τόσα στο κεφάλι σου, που μπορεί και να σου διαφύγει, μπορεί μία στα χίλια να το πάθεις ακόμα και εσύ, έλα μου και να με συγχωρείς
Εάν γινόταν μια Σχολή Ευγενείας, θα πέθαινε στην ψάθα ο ιδρυτής. Αν γινόταν Σχολή Γιαλαντζή Ευγενείας, θα έβγαζε εκατομμύρια, θα τον καλούσαν στην τηλεόραση, θα εξέδιδε βιβλίο. Τηρουμένων των αναλογιών, είναι σαν τη διάκριση μεταξύ ενός ακριβού, καλού πιάνου, που μπορεί να εκτιμηθεί από λίγους, και ένα πιανόργανο που παίζει μπάσο, κιθάρα, τρομπέτα και ρυθμικό τύμπανο, που τα κάνει όλα στο φτηνιάρικο, σαν τα έτοιμα προγράμματα αποστολής μέιλ, που κάνουν εκείνα τον ευγενή, σαν ρομπότ των λέξεων και των χειρονομιών. Σε στολίζει ο άλλος, από πάνω, αλλά το κάνει «με εκτίμηση».



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:35:41]