Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 05:13      7°-17° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο Γιάννης Πλιώτας στην «ΠτΚ«: «Το χιούμορ είναι ο τρόπος ζωής μου, διέξοδος στα δύσκολα»

Ο Γιάννης Πλιώτας στην «ΠτΚ«: «Το χιούμορ είναι ο τρόπος ζωής μου, διέξοδος στα δύσκολα»



Συνέντευξη στην ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ
Περιπέτεια, ίντριγκα, γέλιο, κοινωνικοπολιτικός σχολιασμός και επαναστατική διάθεση τα συστατικά του βιβλίου του. Απολαυστικά, τα «Ουγγρικά ψάρια» του παρουσιάστηκαν στην Πάτρα και το Πιξελbooks την Τρίτη 30 Οκτωβρίου. Με την ευκαιρία, δημιουργός τους, Γιάννης Πλιώτας, μίλησε στην «ΠτΚ» για την αλίευσή τους, τα διαχρονικά μας χάλια, το ζωογόνο χιούμορ, τη σχέση του με την ποίηση και την Πάτρα.

Πότε και με ποια αφορμή ξεκίνησε το πάρε-δώσε σας με το γράψιμο;
Μου άρεσε από μικρός να φτιάχνω μικρές αστείες ιστορίες, αλλά ουσιαστικά καταπιάστηκα με κάτι μεγαλύτερο στα φοιτητικά μου χρόνια. Οταν έγραφα τις μικρές ιστορίες στο σχολείο ήταν για να γελάμε με τους συμμαθητές μου. Αργότερα ήθελα να ζήσω πολλές διαφορετικές ζωές μέσα από τους ήρωές μου και να εξερευνήσω μαζί τους άγνωστα, φανταστικά μέρη.

Αρχές καλοκαιριού εμφανίστηκαν στους πάγκους των βιβλιοπωλείων τα «Ουγγρικά Ψάρια», σε επανέκδοση, εφτά χρόνια μετά την πρώτη τους κυκλοφορία, προκαλώντας ζωηρούς κυματισμούς στα λογοτεχνικά ύδατα. Πώς «καμακώσατε», κατ' αρχάς, την ιδέα της ιστορίας σας;
Αυτή η ιστορία είναι αλιευμένη μέσα από την καθημερινότητα. Οχι μόνο από όσα ζω εγώ, αλλά από όσα ζούμε όλοι: Τόσο τα στραβά όσο και τα ωραία. Υπάρχουν κάποια βιβλία που είναι «βασισμένα σε πραγματικά γεγονότα» και υπάρχουν και κάποια πραγματικά γεγονότα που είναι βασισμένα στα «Ουγγρικά Ψάρια».

Αστυνομική παρωδία με κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις, αφού σχολιάζετε ένα σωρό «στραβά» της Ελλάδας. Το διάστημα που μεσολάβησε από την πρώτη έκδοση ήταν «ζουμερό» από άποψη «υλικού» να υποθέσω. Κάνατε προσθήκες;
Παλιότερα θεωρούσα κάτι σαν «λογοτεχνική πλαστογραφία» να επιστρέψω σε ένα γραπτό μου και να το επικαιροποιήσω με διορθώσεις και προσθήκες. Ομως όταν ξαναέπιασα τα «Ουγγρικά Ψάρια» αποδείχθηκε μία πολύ ευχάριστη και καθαρτική διαδικασία, σαν να αναμετρήθηκα με τον λιγότερο σοφό εαυτό μου από το παρελθόν. Προέκυψε λοιπόν μια νέα εκδοχή όπου πολλά αστεία και καταστάσεις μεταφέρθηκαν στο σήμερα και προέκυψε και ένα μικρό παράδοξο: Πολλά από όσα περιγράφονται παραμένουν επίκαιρα και δεν χρειάστηκε να τα πειράξω στο ελάχιστο. Σε πολλές περιπτώσεις ακόμα γελάμε με τα ίδια χάλια και υποθέτω θα συνεχίσουμε να γελάμε και στα επόμενα χρόνια.

Πόσο μοιάζει το σύμπαν του συνονόματού σας πρωταγωνιστή με το δικό σας;
Οντως, ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου ονομάζεται Γιάννης Πλιώτας και όντως ζει στα Γιάννενα σαν εμένα, στην ίδια διεύθυνση που αναφέρεται μέσα στο βιβλίο και έχει και τον ίδιο αριθμό τηλεφώνου που αναφέρεται μέσα στο βιβλίο. Και βέβαια έχει τους ίδιους φίλους με εμένα.
Το σύμπαν του κεντρικού ήρωα σχεδόν ταυτίζεται με το δικό μου, αλλά υπάρχουν ορισμένες καίριες αλλαγές απαραίτητες για να φτιάξουν μια υπόθεση αρκετά συναρπαστική για να την ακολουθήσει ο τυχαίος αναγνώστης που δεν με γνωρίζει προσωπικά.

Ο Γιάννης Πλιώτας του βιβλίου σας γράφει ποιήματα για τη Λίζα, ενώ σκαρώνει στίχους «ακόμα και στις πιο μαύρες στιγμές». Ποια η σχέση σας με την ποίηση;
Ντρέπομαι που το λέω, αλλά η σχέση μου με την ποίηση είναι παρόμοια με τη σχέση που έχει ο πρωταγωνιστής του βιβλίου Γιάννης Πλιώτας. Μπορεί εγώ να μην γράφω, αλλά είμαι σε γενικές γραμμές άσχετος με το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος (όπως και ο πρωταγωνιστής μου, που νομίζει ότι είναι καλός ποιητής, αλλά -ας μην κρυβόμαστε- είναι εξίσου άσχετος).
Παρ' όλα αυτά, υποκλίνομαι σε κάτι που είχε πει ο Γκαίτε: «Κάθε μέρα πρέπει να ακούσουμε τουλάχιστον ένα τραγούδι, να διαβάσουμε μερικούς καλούς στίχους, να δούμε μια εξαίσια εικόνα και να πούμε μερικά όμορφα λόγια».
Το χιούμορ στην ιστορία σας είναι εκρηκτικό. Τι ρόλο κρατά στη ζωή σας και δη στα δύσκολα;
Χαίρομαι που σας άρεσε το χιούμορ μου, είναι από τα πιο όμορφα λόγια που μπορούν να μου πουν. Οσοι με γνωρίζουν στην πραγματικότητα, ξέρουν ότι αυτό ακριβώς το χιούμορ είναι ο τρόπος ζωής μου. Ειδικά στα δύσκολα, είναι μια μοναδική διέξοδος για να μην χάσω την αισιοδοξία μου. Ξεκινάω να βελτιώνω την εκάστοτε κατάσταση πάντα με ένα καλό αστείο.


Το Lada, ο Γκαίτε και η Πάτρα
Το ντελαπάρισμα του Lada στο εξώφυλλο παραπέμπει σε κάποιο άλλο; -της χώρας, ίσως;
Να μια όμορφη σκέψη. Αρχικά θέλαμε να εκφράσουμε την αντισυμβατικότητα των «Ουγγρικών Ψαριών» και να επισημάνουμε ότι το βιβλίο έχει μια επαναστατική διάθεση. Το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε για τους ήρωες και τις ζωές τους. Και σίγουρα θα μπορούσαμε να συμβολίσουμε την ανατροπή στην κατάσταση της χώρας. Ομως, όπως το γέρικο Lada επισκευάζεται κατά τη διάρκεια της ιστορίας, έτσι πιστεύω ότι επισκευάζεται και η χώρα.

«Μερικές φορές δεν έχει σημασία πόσο δυνατά μπορείς να χτυπήσεις, αλλά πόσο δυνατά μπορεί να σε χτυπήσουν και να συνεχίσεις να προχωράς». Η ρήση που υιοθετεί η ετερόκλητη ομάδα των ηρώων σας, βρίσκει πρόσφορο έδαφος να ευδοκιμήσει στον σημερινό ζόφο, λέτε;
Κατά τη διάρκεια του βιβλίου οι ήρωες υιοθετούν και διατυμπανίζουν διάφορες ρήσεις, όχι απαραίτητα επειδή τις πιστεύουν, αλλά επειδή τις άκουσαν από κάποιον που είναι σπουδαίος. Και μερικές φορές όταν χρησιμοποιείς μια στομφώδη ρήση, δανείζεσαι ένα κύρος απλά και μόνο για να κάνεις εντύπωση. (Πιστός στο πνεύμα του βιβλίου, αυτό έκανα παραπάνω και με τη ρήση του Γκαίτε).
Σε κάθε περίπτωση, στη συγκεκριμένη περίπτωση θα ήθελα να προσυπογράψω αυτό με το χτύπημα και το να συνεχίσεις να προχωράς. Ναι, ακούγεται κάπως τετριμμένο, αλλά ισχύει, δοκιμάστε το!

Αφήνετε κάπου μια αιωρούμενη υπόσχεση για τα «Ουγγρικά Ψάρια 2». Τι να περιμένουμε;
Πολύ εύστοχη κι αυτή η παρατήρηση και θα ήθελα για ακόμα μία φορά να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο που διαθέσατε να μελετήσετε το βιβλίο μου. Ειλικρινά, με τιμάτε.
Ναι, ένα δεύτερο βιβλίο με τους ίδιους ήρωες, σε νέες απίθανες περιπέτειες, γράφεται αυτόν τον καιρό, και ένα κεφάλαιο θα διαδραματίζεται στην Πάτρα, σε ένα μυστηριώδες διαμέρισμα στην οδό Αγίου Διονυσίου.

Με την Πάτρα έχετε… παρελθόν. Θα μας μιλήσετε γι' αυτό;
Η Πάτρα (μαζί με τα Γιάννενα) είναι οι δύο πόλεις που έχω περισσότερο στην καρδιά μου. Ημουν φοιτητής για πολλά χρόνια στην όμορφη Πάτρα (υπερβολικά πολλά, μπορώ να πω) και, ουσιαστικά, για να επιστρέψω λίγο και στην πρώτη ερώτηση, η Πάτρα είναι αυτή που με διαμόρφωσε συγγραφικά περισσότερο από κάθε άλλο μέρος.


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 22:30]  Ο Αλέξης Πανσέληνος στην «ΠτΚ»:...
[χθες 19:40]  Την Πέμπτη παρουσιάζεται το βιβλίο...
[χθες 22:14]  Ο Στέφανος Ξενάκης στην «ΠτΚ»: «Ο...
[χθες 20:03]  Η Πηνελόπη Τσούνη μιλάει στην «Π»...
[χθες 15:22]  Πάτρα:Η ποιητική συλλογή της...
[χθες 22:53]  Παρουσίαση του λευκώματος του Αρη...
[χθες 22:29]  Παρουσιάζεται η ποιητική συλλογή...
[χθες 22:13]  Η Λίλα Κονομάρα στην «ΠτΚ»: «Μνήμη...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [05:13:31]