Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 23:02      8°-12° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αστην να πέσει χάμω

Αστην να πέσει χάμω



Βιάζεσαι. Βιάζεσαι πολύ. Πάντα βιάζεσαι, όπως οι περισσότεροι και πάντα βιάζεσαι πολύ. Πρέπει να γίνουν όλα και να γίνουν όλα έγκαιρα και να γίνουν όλα σήμερα. Και αυτό το Ολα περιλαμβάνει όλα, μια ολότητα που χωράει τα πάντα, με την υποχρεωτικότητά τους μαζί. Δεν χωράνε οι ώρες. Γι' αυτό πρέπει να τις ξεχειλώσεις στο έπακρο και μετά να συμπιέσεις τις υποχρεώσεις όπως τα ρούχα για να χωρέσουν στη σκασμένη βαλίτσα. Κάθεσαι πάνω στην υποχρέωση, χάνει όγκο, τη συμπτύσσεις ακόμα περισσότερο. Να' την, χώρεσε. Ε, αφού χώρεσε, πάρε μερικές υποχρεώσεις ακόμα. Στο μεταξύ οι υποχρεώσεις γεννούν άλλες υποχρεώσεις, γιατί κάθε πράγμα που κάνεις προκαλεί άλλα πράγματα.
Περπατάς και τρέχεις. Περπατάς και δουλεύεις. Για τους περισσότερους, έχει γίνει και ο δρόμος γραφείο. Περπατούν και μιλούν, δίνουν-δέχονται οδηγίες, ενημερώνουν-ενημερώνονται, καταγγέλλουν-καταγγέλλονται τηλεφωνικά, εκλιπαρούν, μάχονται. Και στο βάδισμα επάνω, να σου ο γνωστός. Πού είσαι και σε γύρευα. Θα τους διαθέσεις ένα, δύο λεπτά. Απαγκιστρώνεσαι. Πέφτεις πάνω σε άλλον γνωστό. Α, στάσου τώρα που σε πέτυχα. Αλλο ένα λεπτό εδώ. Στην επόμενη γωνία, τρίτος γνωστός. Α, αυτόν τον έψαχνες εσύ. Πέφτει πάνω και στους δύο ένας ακόμα γνωστός, που αναζητούσε και τους δυο σας. Το πηγαδάκι διαλύεται, αλλά σε πιάνει κάποιος από τον ώμο. Για έλα εδώ εσύ. Αυτό, κι εκείνο, και το άλλο. Θα αποδράσεις με πολλαπλάσια ταχύτητα. Αλλά οι γνωστοί δεν τελειώνουν ποτέ.
Τι γίνεται με σένα;
Πού έχεις χαθεί εσύ;
Πώς πάτε εκεί κάτω;
Γιατί τα βάλατε πάλι με τον Πελετίδη σήμερα;
Τι μαθαίνεις με τον Δήμο;
Πότε θα είσαι ελεύθερος, να σε αιχμαλωτίσω;
Πότε έχεις ρεπό, να το διαθέσεις σε μένα;
Ηθελα καιρό να σε βρω να σου πω μια σκέψη.
Ηθελα καιρό να σε βρω να μου πεις μια σκέψη.
Ηθελα καιρό να σε βρω να σου πω μια σκέψη, να μου πεις τι σκέφτεσαι εσύ για τη σκέψη μου.
Ξέρεις τι άρθρο πρέπει να γράψετε; (Το γράψατε; Πότε το γράψατε; Να μου κρατήσεις την εφημερίδα)
Και αφού ξεφύγεις από το δάσος με τις χειραψίες, πέφτεις πάνω στον τελευταίο γνωστό. Είναι ράθυμος και ήρεμος, έχει αποσυρθεί και σουλατσέρνει πλέον. Σε πιάνει απαλά, τρυφερά, και τι σου λέει;
Ξέρεις τι μου αρέσει στην Πάτρα; Περπατάς στον δρόμο και πάντα θα σου πουν μια καλημέρα. Στην Αθήνα δεν το έχεις αυτό.
Φεύγει ευτυχισμένος. Φεύγεις κι εσύ, τρέχοντας. Μια υποχρέωση ακόμα: Να βρεις χρόνο να εκτιμήσεις όσα δεν προλαβαίνεις να εκτιμάς.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [23:02:50]