Κυριακή 18 Νοεμβρίου 13:04      10°-15° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


"Ο Ελλην θεωρεί ότι του συγχωρούνται τα χρέη, λόγω ενδόξου παρελθόντος"

"Ο Ελλην θεωρεί ότι του συγχωρούνται τα χρέη, λόγω ενδόξου παρελθόντος"



Εδώ η ιστορία έχει ως εξής: Σε αφιέρωμά της στην κήρυξη της δικτατορίας του 1936 από τον Ιωάννη Μεταξά, η εφημερίδα τα «Νέα» δημοσιεύει σε σμίκρυνση ένα φύλλο της του 1947. Εκεί, ο Σίντνεϊ Γουότερλου πρέσβης της Βρετανίας στην Αθήνα της επίμαχης περιόδου, η οποία, σημειωτέον, είχε ως καταλυτικό παράγοντα, μεταξύ άλλων, τη χρεοκοπία του 1932, αρθρογραφεί εκ των υστέρων, επιχειρώντας μια κατά το δυνατόν ψύχραιμη, αλλά οπωσδήποτε υποκειμενική, αποτίμηση των γεγονότων της εποχής. Ακριβέστερα, ο ενεστώς «αρθρογραφεί» είναι ατυχής, αφού ο πρέσβης έχει αποβιώσει. Το κείμενο είναι σύγγραμμα που άφησε πίσω του και που αποτέλεσε τη βάση για μια έκδοση με τίτλο «Παρακμή και πτώσις της ελληνικής δημοκρατίας, 1933-36».
Διαβάζοντας το κείμενο προσεκτικά, διαπιστώνει κανείς ότι ο διπλωμάτης δεν κάνει μόνο αυτό. Επιχειρεί μια κριτική προσέγγιση της ελληνικής πολιτικής και κοινωνικής κουλτούρας της μεταπολεμικής εποχής, όπως ο ίδιος την έζησε αλλά και του εγχώριου οικονομικού και διοικητικού μοντέλου.
Σήμερα, ογδόντα χρόνια μετά, έχει ενδιαφέρον να συγκρίνουμε τις παρατηρήσεις του διπλωμάτη για την Ελλάδα της χρεοκοπίας του 1932 με την Ελλάδα της χρεοκοπίας του 2011.
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
«Ο Ουάτερλοου αρχίζει το έργον του με μίαν ανάλυσιν της οικονομικής και κοινωνικής διαρθρώσεως της ελλάδος και εξηγεί πως η θέσις της χώρας και ο ναυτικός χαρακτήρ του Ελληνος της επέτρεψαν, παρά την ανεπάρκειαν της γεωργικής της παραγωγής να ξεπεράση τας οικονομίας των άλλων Βαλκανικών χωρών, να ευημερήση δια του εμπορίου και να αποκτήση διά της μεταναστεύσεως πλουσίας παροικίας, εις το εξωτερικόν. Ούτω εδημιουργήθησαν λέγει, αι δυνατότητες να ακολουθήση η Ελλάς μίαν εκτεταμένην και δυσανάλογον προς τον αριθμόν των κατοίκων της πολιτικήν δανεισμού εκ του εξωτερικού (εις την οποίαν ο Ουάτερλοου αποδίδει πρωτεύουσαν σπουδαιότητα), και να αναλάβη επί πλέον την εκτέλεσιν σε σειράς σημαντικών έργων εις το εσωτερικόν.
«Την υγιά ταύτην εξέλιξιν ανέκοψαν οι πόλεμοι του 1912 μέχρι 1922, που εσταμάτησαν την οικονομικήν ανάπτυξιν της χώρας και διά της ανατροπής της μοναρχίας ωδήγησαν εις οξύν φατριασμόν με κέντρον το πρόσωπον του Βενιζέλου. Τα υπό της ΚΤΕ εν τούτοις δάνεια του 1927 ανεπτέρωσαν την ελπίδα μιας νέας ανόδου της χώρας. Τα επιτευχθέντα όμως αποτελέσματα υπήρξαν μικρά, συνέπεσον δε με την διεθνή χειροτέρευσιν των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών.
(...)
Η Ελληνική δημοκρατία παρουσιάζε το περίεργον φαινόμενον της απολύτου ελευθερίας, και που έφθανε μάλιστα εις την ασυδοσίαν εν συνδυασμώ προς μίαν πλήρη πολιτικήν απάθειαν της κοινής γνώμης που δεν ημπορούσε να ενεργή ως θετική δημιουργός δύναμις εις την Ελληνικήν πολιτικήν.
ΑΛΛΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ
Δεν επρόκειτο εις την πραγματικότητα περί απαθείας της κοινής γνώμης, αλλ' ο Ελλην, ανίκανος να ερμηνεύση τα αίτια της κακοδαιμονίας του, απέδιδε την κατάστασιν εις αληθοφανείς αφορμάς, όπως ήτο η υποχρέωσις της εξυπηρετήσεως του δημοσίου χρέους ως και η προσπάθεια των ξένων καπιταλιστών να λαμβάνουν μερίσματα διά τας επενδύσεις των κεφαλαίων των εν Ελλάδι. Η ύπαρξις του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου εθεωρήθη ως προσβλητική διά την εθνικήν αξιοπρέπειαν και κατεδικάζετο ως παρεμποδίζουσα το λαθρεμπόριον και κρατούσα ωρισμένας δημοσίας θέσεις έξω της σφαίρας του πολιτικαντισμού. Ο Ελλην άλλωστε θεωρεί ότι το παρελθόν της φυλής του τον απαλλάσσει από την υποχρέωσιν πληρωμής των χρεών του.Ο Ουάτερλοου καταδικάζει ως καταστρεπτικόν το κύμα του εθνικισμού και της ξενοφοβίας που κατέκλυσε τότε την Ελλάδα. Τούτο, λέγει, όχι μόνον παρημπόδισε μίαν λογικήν διαρρύθμισιν των υποχρεώσεων προς το εξωτερικόν και ούτω εσταμάτησε την αναγκαίαν διά την ευημερίαν της Ελλάδος εισροήν ξένου κεφαλαίου, αλλά επίσης κατέστησε φιλύποπτον την κοινήν γνώμην, που έστρεψε την προσοχήν της επί των εξωτερικών συνθηκών και έπαυσε να αναζητή ευθύνας διά την κατάστασιν εις τας εσωτερικάς συνθήκας της Ελλάδος. Ετσι εδημιουργήθη η ατμόσφαιρα της απελπισίας και απειθείας που οδηγεί πάντοτε εις την δικτατορίαν. Το δικτατορικόν πείραμα έσχε πάντοτε κακά αποτελέσματα εις την Ελλάδα, αλλ' έπρεπε να δοκιμασθή και πάλιν αφού φυσικά εγίνετο μία τελευταία απόπειρα προς περίσωσιν της δημοκρατίας.
Εις το σημείον αυτό ο συγγραφεύς σταματά διά να ανακεφαλαιώση τας κρίσεις του περί των Ελλήνων. Αναγνωρίζει ότι ο χαρακτήρ του Ελληνος είνε πολύπλοκος. Κατ' αυτόν, είνε κάτι περισσότερον ακόμη, είνε αντιφατικός. Ο Ελλην είνε όπως ο αρχαίος Οδυσσεύς, λάτρης της περιπέτειας, αλλά και προσεκτικός, ανήσυχος αλλ' επίσης προσδεδομένος εις το χωριό και την οικογένειαν, ιδεαλιστής αλλά και έτοιμος να εκμεταλλευθή κάθε υλικήν ευκαιρίαν που του προσφέρεται. Υπάρχει δι' αυτά τα προσόντα ένας μέσος όρος, είνε αδύνατον να αντιληφθή κανείς πως επιτυγχάνεται ούτος, όταν όμως κάμη την εμφάνισίν του, οδηγεί εις το μεγαλείον που τόσον συχνά εχαρακτήρισε την ελληνικήν ιστορίαν.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[13:00]  Μεσσηνίας: Η τοποθέτηση στην Ιεραρχία...
[11:01]  Δύο νέες σεισμικές δονήσεις στο Ιόνιο...
[χθες 21:11]  Χημικά και μολότοφ στα Εξάρχεια....
[χθες 15:18]  Γιάννενα: Τραγωδία μεταξύ κυνηγών...
[χθες 13:10]  Θεσσαλονίκη: Φοιτητές δεν...
[χθες 12:35]  Ίντερνετ μέχρι και στο τελευταίο...
[χθες 12:25]  Θεσσαλονίκη: Δύο πυρκαγιές σε...
[χθες 11:07]  Σεραφείμ Πειραιώς: Αυταρχισμός και...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [13:04:37]